برای زادروز «بینظیر بوتو»
از بینظیر تا ملاله!
فریدون مجلسی
قرار شد درباره زادروز «بینظیر بوتو» بنویسم. لابد انتظار شرح حالی میرود از فرزند پدری فرهیخته، ذوالفقار علی بوتو، نخستوزیر دوران سرشکستگی نظامیان مالک پاکستان، پس از شکست در جنگ و جدایی بنگلادش، که سپس اعدامش کردند و مادر ایرانی با فرهنگ و مدبری که زمانی رهبر حزب مردم پاکستان شد و فرزندانش یکییکی قربانی سیاست شدند، شاید بخت با او یار بود که دچار آلزایمر شد و بیآنکه از آنچه بر او گذشته بود باخبر باشد صحنه را ترک کرد. و دختری که مانند پدر تحصیلاتش را در آکسفورد به انجام رساند و دورانی را در هاروارد سپری کرد، دوبار نخستوزیر کشورش شد و در تلاش برای بار سوم به وسیله مرتجعانی که قویتر از دولت هستند کشته شد! همین! درباره دیدگاه و روشهای ایدئولوژیک او بحث نمیکنم. در این بخش جهان، دعوا بر سر قدرت و منافع است و تصمیمات مطابق نیاز یا مصلحت روز اتخاذ میشود. امروز نام او برایم بهانهای شد، یادآور قهقرا و حضیضی که انبوه جمعیتی زیاده از حد که اغلب بخت تحصیل در مدارس جديد نداشتهاند و در کشوری که منابع و توان جمعیت لبریز شدهاش را ندارد، تحصیل تعصب و جهالت کردهاند و آن را به حساب دين میگذارند! در کشوری که
روزی در آنجا زنی جوان و تحصیلکرده و جهانشناس نخست وزیر شد، نیروهای جهل و ارتجاع کشوری درمانده پدید آوردهاند، یک سومالی هستهای. گرچه دولت آن کشور جز ارتش، نیروی قابل عرضهای ندارد، بازهم بر بخشهایی از آن کشور سلطهای حاکمیتی ندارد! و در آن افکاری حاکم شده است که مادران و همسران و دختران و خواهرانشان را در شمار انسان و آدم به حساب نمیآورند! آنان را در راه ارضای اعتقادات ضداخلاقی و ضددینی و بیشرمانه ذبح میکنند!
وقتی قرار شد درباره خانم بوتو بنویسم بیاختیار به یاد بانویی دیگری افتادم، سیدملک خاتون شیریندخت همسر فخرالدوله دیلمی و مادر شمسالدوله و مجدالدوله دو نفر از شاهان دیگر «آلبویه» که در بخشی از همین کلانشهر خودمان، در ری، بساط پایتخت سلطنت خود را گسترده بود و وقتی سلطان محمود غزنوی جهانگشای خونریز و فاتح و غارتگرِ مکرر هندوستان و به قول خودشان غازی، به او پیام داد که دست از استقلالش بشوید و تسلیم شود زیرا نیازی نمیدید به جنگ پیرزنی رود! آن بانو پاسخ داد که تسلیم نمیشود، اما اگر محمود به جنگش آید و پیروز شود، جوانمردش ننامند کسی را که بر پیرزنی پیروز شود! و بدنامش بدانند اگر از پیرزنی شکست خورد! و سلطان محمود با همه بیشرمی شرم کرد و او را به حال خود گذاشت! شاید به پاس همین تدبیر و لیاقت است که مردم ری هنوز برایش احترامی در حد تقدس قایلند و با گذشت بیش از هزار سال آرامگاهش در تهران، به نام سیدملک خاتون، زیارتگاه ملتمسان دعاست! اما این مربوط به هزار سال پیش بود! و سیدملک خاتون در آکسفورد تحصیل نکرده و هاروارد هم ندیده بود! و به عنوان یک زن نامدار از چنان حرمت و هیبتی برخوردار بود که بهرغم آنکه شیعه
بود، پادشاه جرار غزنوی را، با همینگونه افکار طالبانیگونه امروزی و در همین سرزمینهای طالبانپرور، یارای آن نبود که به حریمش تخطی روا دارد! و ببینید چقدر شرمآور است که بیش از هزارسال بعد، در قرن بیستویکم میلادی، دخترک ملاله لطیف را به ضرب گلوله جاهلی طالبانی ملول کردند! که چرا به مدرسه میرود! بیحرمتی به پیامی که خودشان را شیفته و مرید آن میدانند! ناجوانمردی بزدلانه جاهلی که بیخبر از نخستین فرمان همان دین، مغز دخترکی را نشانه رود تا او را در همان آغاز «من المهد» راهی«الی اللحد» کند! تا این تنها امیدهای فردای جامعه طاعونیاش همچون خودش بیمغز و جاهل بمانند! شاید بخت با خانم بینظیر بوتو یار بود که در کشوری که 30سال پیش بر مسند صدارتش نشسته بود، زنده نماند تا اکنون شاهد آن باشد که در کشورش ناجوانمردان پر مدعا از پس دیوار گمنامی، خون ملالهها، شیعهها و همه کسانی را که همچون آن جاهلان نمیاندیشند میریزند. همین یکی دو روز پیش در پیشاور این ناجوانمردان در اتوبوس حامل دختران دانشآموز بمبی ترکاندند و 14دختر معصوم هموطن و فرزندان همشهریان خودشان را پرپر کردند و سپس به این اکتفا نکردند، به بیمارستانی که
زخمیهایشان را منتقل کرده بودند یورش بردند و یازده دختر دانشآموز زخمی جان به در برده دیگر را در آنجا کشتند! نام ننگینشان لشگر جنگجو است! نشانیشان هم مشخص است! در چنین شورهزاری سنبل بر نیاید و بینظیر دیگری دشوار پدید آید!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.