حاشيهاي بر يك طرح
ما و« صنم» و بزرگمهر حسینپور
پوریا سوری
آن روز چرخهای قطارمان از ریل روزنامه خارج میزد و به جای تحریریه، راهروها و حیاط روزنامه شلوغ بود، همه در رفتوآمد بودند و چهرههای آشنا تکتک از راه میرسیدند. روز تولد آقای «عزتالله انتظامی» را میگویم. میهمانها آنقدر صمیمی و راحت در روزنامه چرخ میخوردند که انگار خانه خودشان است که بهراستی خانه خودشان هم بود.
در این میان و در طول جشنی که تا پاسی از شب طول کشید، چند موردی از قلم ما افتاد که مهمترینش درج حواشی و اتفاقات خاص روز تولد بود. یکی از این موارد هم مستقیما به «بزرگمهر حسینپور» مربوط بود. بزرگمهر را با همان سر تراشیده همیشگیاش در یکی از مشایعتهایم با هنرمندانی که به روزنامه میآمدند در حیاط دیدم. خب آدمی که من باشم بعضی مواقع با قدیمیهای مطبوعات رودربایستی دارم و به قولی صنمی بین خودم و خودش نمیبینم و... من هم چون صنمی با بزرگمهر نداشتم و کلا «صنم»ی در کار ما نبود به سلام و علیکی بسنده کردم و کارم با این طراح معتبر به احوالپرسی نکشید. بعدش هم که شلوغی بود پشت شلوغی و بازار داغ عکسهای یادگاری و بریدن کیک و خوردن کیک و حلوا حلواکردن میهمانها و با سلام و صلواتفرستادنشان به خانه! تازه این بخش خوش ماجرا بود و بعدش بدو بدوهای سروسامان دادن به مطالب و صفحهها آغاز شد و خب این وسط من هم باید بعد از خواندن همه یادداشتهای شفاهی و تصحیحشان با اتول فکسنیام «محمود دولتآبادی» را به قراری که داشت میرساندم و «پرویز براتی» هم- که خدا حفظش کند- صفحات و گزارشها را مدیریت میکرد و از همین دست زنجمورهها!
و همین مشکلات عظیم! چنانکه گفته آمد موجب شد یادمان برود به طراح و کارتونیست فوقالعاده مطبوعاتمان دستخوش بگوییم بابت طرحی چشمنواز که فیالفور از عزتالله انتظامی کشیده و به جشن ما رسانده بود. اما خب جلوی ضرر را از هرکجا بگیرید ممکن است صنمی بین شما و بزرگمهر حسینپور پیدا شود. پس از همین «صفحه آخر» که میزبان آن بزرگداشت بود شما را دعوت میکنم به دیدن طرح مغفولمانده یادشده و خطاب به سردبیر «چلچراغ» با احترامات فائقه میگویم:
ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها
خواهی بیا ببخشا، خواهی... نرو ببخشا!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.