|

جنگ «درصدی» باز هم قربانی گرفت

تیرماه خونین «سین‌کیانگ»

تانیا تجلی

چهار سال از اتفاقات خونین «سین‌کیانگ» گذشت؛ در تیر 88 (2009) در درگیری‌های خونینی که بین «اویغورها» و «هان»ها صورت گرفت 200نفر به راحتی هرچه تمام‌تر جان خود را از دست دادند. اما دست بر قضا، این بار هم در تیر 92 «اویغورها» باز هم نام خودشان را در منطقه سر زبان انداختند؛ این‌بار در درگیری با پلیس منطقه‌ای چین 27نفر دیگر در درگیری‌ها کشته شدند تا سین‌کیانگ روی خوشی به خودش نبیند. به گزارش «چاینا ناول» در تازه‌ترین درگیری‌ها که روز گذشته در سین‌کیانگ صورت گرفته 27نفر از جمله 9 پلیس جان خود را از دست داده‌اند. رسانه‌های دولتی چین خبر داده‌اند گروهی با چاقو به پاسگاه‌ پلیس و یک ساختمان دولتی حمله کرده و چندین خودرو را به آتش کشیدند. مقام‌های محلی به خبرگزاری شینهوا گفته‌اند که 17نفر از جمله ۹ پلیس و مامور امنیتی و هشت غیرنظامی کشته شده بودند که پلیس دست به تیراندازی زد و 10نفر از آشوبگران را کشت. سه‌نفر از آشوبگران هم در محل بازداشت شده‌اند و پلیس در جست‌و‌جوی افرادی است که از محل گریخته‌اند. این در شرایطی است که سخنگوی وزارت خارجه چین نیز از دادن جزییات بیشتر در این رابطه خودداری کرده است. اما چیزی که مشخص است نارضایتی از شرایط موجود در این منطقه مسلمان‌نشین به ویژه از سوی «اویغور»هاست: سین‌کیانگ که در نزدیکی مرز پاکستان و افغانستان قرار دارد، محل سکونت حدود 9میلیون اویغور است که از ظلم و ستم چینی‌ها شکایت دارند. منتقدان چین در سین‌کیانگ، دولت را متهم می‌کنند که به منظور تغییر در ترکیب قومی این استان و محو فرهنگ بومی آن، «هان»‌ها را به مهاجرت به این بخش از چین تشویق می‌کند. گروهی از سازمان‌های تندرو که در خارج از چین مستقرند، خواهان جدایی سین‌کیانگ و ایجاد کشور مستقل ترکستان در این منطقه هستند. بیش از هشت‌میلیون اویغور در سین‌کیانگ، که با آسیای میانه هم‌مرز است، زندگی می‌کنند و موردی که خشم این عده را تشدید کرده این است که بعد از شورش‌ها، دولت چین ارتباطات این منطقه با سایر نقاط جهان را قطع کرد و ساکنان منطقه از تلفن، ارسال پیامک و اینترنت محروم شدند. در این منطقه که جنگ برای «بودن» و «نبودن» است درصد هم تاثیر‌گذار است. به گزارش رویترز در این منطقه اویغورها 46درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند و هان‌ها هم 39درصد را. جنگ برای محوکردن رقیب و گسترش نفوذ در این منطقه دلیل اصلی درگیری‌هاست. البته مابقی افراد این منطقه را هم اقلیت‌هایی قزاق، قرقیز، تاجیک و مغول تشکیل می‌دهند که غالبا در جنگ بین دو گروه اصلی نظاره‌گر هستند. نکته دیگر اینکه سال گذشته هم چین در آستانه سومین سالگرد شورش‌های مرگبار قومی در استان سین‌کیانگ با چنین شورش‌هایی روبه‌رو شد. دولت چین اعلام کرده بود: «با مشت آهنین با نیروهای جدایی‌طلب در این کشور برخورد خواهد کرد.» این در حالی است که در ماه آوریل امسال هم در خشونت‌های این منطقه ۲۱نفر کشته شده بودند. در تحولی دیگر 14ماهه روابط چین و انگلیس سرانجام با توافقی به منظور سفر دیوید کامرون به پکن در تابستان سال‌جاری میلادی به پایان رسید.
سال گذشته میلادی «دیوید کامرون»، نخست‌وزیر انگلیس و «نیک کلگ»، معاون او به دیدار دالایی لاما، رهبر معنوی بودایی‌های تبت رفتند در حالی که چین طی یک درخواست ویژه خواهان عدم انجام این دیدار شده بود. به دنبال این دیدار همه روابط چین و انگلیس در سطح وزرا به حالت تعلیق درآمد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.