|

موقعيت سخت «کي‌روش‌»بودن

سحر طلوعي

1- بياييد به احترام کي‌روش بايستيم. نه براي اينکه او ما را به جام‌جهاني برد. به دليل مقاومت و ايستادگي‌اش مقابل جريان ريش‌سفيدي و جهان‌سومي که همواره در همه زمينه‌ها خودش را بر خواسته تصميم‌گيرنده اصلي تحميل کرده است. حتي اگر جام‌جهاني هم نمي‌رفتيم، رفتار کي‌روش قابل ستايش بود. او سر حرفش ايستاد و رحمتي و عقيلي را بدون عذرخواهي به تیمش راه نداد. او استانداردهاي يک مربي حرفه‌اي را رعايت کرد و مقابل جريان بازيکن‌سالاري سر خم نکرد. 2- بياييد به انتخاب‌هاي کي‌روش براي تیمش فکر کنيم؛ رضا قوچان‌نژاد (گوچي)، اشکان دژاگه، آندو تيموريان، جواد نکونام، مسعود شجاعي، علي کريمي و عليرضا حقيقي. اين نام‌ها سيگنالي مشترک براي ما ارسال مي‌کنند. حتي مي‌توان به دانيال داوري هم اشاره کرد. سيگنال اين است که کي‌روش تکليفش را با يک موضوع روشن کرده است؛ او اعتقاد چنداني به بازيکنان شاغل در ليگ ايران ندارد. اگر ترجيح مي‌دهد مسعود شجاعي را حتي در نازل‌ترين سطح کيفي خود به کار گيرد، به اين دليل است که ليگ ايران را مدرسه خوبي براي ساختن بازيکن تيم ملي ايران نمي‌داند. مي‌توانيم جباري را فاکتور بگيريم. او در سطحي متفاوت از بازيکنان ايراني شاغل در ليگ ايران بازي مي‌کند. مطمئنا اگر کي‌روش در ديگر خطوط هم دستش براي استفاده از بازيکناني که در تيم‌هاي خارجي بازي کرده‌اند باز بود، همين قاعده را به کار مي‌گرفت. اگر مهدوي‌کيا کمي جوان‌تر بود و اگر فريدون زندي بهترين دوران فوتبالش را در تيم‌هاي ايراني و قبرسي و عربي نمي‌گذراند و در همان کايزرسلاترن مانده بود، قطعا در تيم کي‌روش جا داشتند و... 3- بياييد به همه اظهارنظرهايمان درباره کي‌روش فکر کنيم؛ به همه اظهارنظرهاي عجولانه و احساسي. تا قبل از سه بازي آخر گروهي تيم‌ملي، کي‌روش سيبل منتقدان بود؛ «او مقابل لبنان فرصت‌سوزي کرده بود»، «مقابل ازبکستان شانس يارمان بوده» و «کي‌روش آمده پولش را بگيرد و برود و دلش براي ما نسوخته»، «کي‌روش مربي نيست» و... بعد از کسب 9 امتياز از سه بازي آخر، او مربي «فوق‌العاده»، «باهوش»، با درايت و با غيرت شده است. کي‌روش همه اينها هست و نيست. بله! کي‌روش آمده پولش را بگيرد و برود. کدام مربي بدون قرارداد کار مي‌کند؟ کدام مربي حرفه‌اي براي گرفتن پولش قرارداد محکم نمي‌بندد؟ کدام مربي مي‌آيد که براي هميشه بماند؟ در دور اول بازي‌هاي گروهي هنوز چيدمان تيم ملي دست کي‌روش نيامده بود. اما معني‌اش اين نيست که او مربي نيست. بله! در تاشکند بخت يارمان بود. در قطر هم داور خطاي شجاعي در محوطه جريمه روي بازيکن قطري را نديد. اما اين بخت‌آوردن‌ها فقط خاص تيم ما و کي‌روش بوده؟ هيچ تيم ديگري در تاريخ فوتبال از بخت سود نبرده؟ اتفاق هم، جزيي از فوتبال است. تلاش کي‌روش براي راه‌افتادن بازي و سرعت‌گرفتن مقابل لبنان را يک‌بار ديگر توي ذهنتان مرور کنيد. بالا و پايين پريدنش را براي زدن گل بيشتر مقابل لبنان به ياد آوريد. دل مربي حرفه‌اي معمولا براي کسي نمي‌سوزد. اما به حکم «حرفه‌اي بودن» مي‌داند تفاضل گل چقدر براي صعود ايران به جام جهاني، تعيين‌کننده است.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.