خداوندگار تار
کیهان کلهر
موسیقیمان تنهاست، تنهاتر از همیشه ... درست همان وقتی که پدر میخواست و میخواهد... بیشتر از همیشه. مگر نه اینکه پدر است که تا سایهاش، نفسش هست همهچیز هست و وقتی نیست شیرازهها آرامآرام از هم میپاشند. یکیک میروند این بزرگان، پدران، این صاحبان موسیقی و جایشان پرنشدنی ... خالی همچنان. اما شهناز... چیز دیگری بود. جناب جلیل شهناز که سالها بود لقب استاد (که در این دوره بسیار ارزان هم شده) برایش کسر بود، چیز دیگری بود. جناب شهناز در مرتبهای که فقط خاص خودش بود قرار داشت و دارد. مرتبهای که خودش با استعداد و کار و خلاقیت و ذوق سرشار، آن را به وجود آورده بود. مرتبه بالای تار، جای شهناز. مال اوست آنجا... خداوندگار تار؛ نخواسته و ندانسته معلم موسیقی همهمان بود گرچه به ظاهر شاگردی نداشت. از فواصل و جملهبندی گرفته تا ذوقوحال و صدچیز دیگر، معیار بود. مرجعمان بود... . نوای تارش موسیقی خلوت موسیقیدانان بود. امشب حالی به سهگاه و ابوعطا و شور و دشتی هم نمانده، دلشان برای استاد جلیل شهناز تنگ خواهد شد که هیچگاه کسی از او خوشتر ننواختشان.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.