|

دولت یازدهم و دانشگاه‌ها

کامبیز مینایی . دانشیار دانشگاه شیراز

مشکلات اقتصادی و مساله هسته‌ای مجال اندکی برای نامزدهای محترم ریاست‌جمهوری دوره یازدهم گذاشت تا به بیان دیدگاه‌های خود در مورد دانشگاه‌ها بپردازند. به‌علاوه، پایان زودهنگام نه‌چندان موجه کلاس‌های درس در اواخر اردیبهشت و همزمانی امتحانات در اغلب دانشگاه‌ها با تبلیغات ریاست‌جمهوری به این موضوع کمک کرد. افزایش چشمگیر رشد مقالات علمی که بعد از انقلاب شکوهمند اسلامی آغاز شده بود از دستاوردهای انکارناپذیر دولت دهم و البته دولت‌های پیشین به شمار می‌آید، اما استقلال دانشگاه‌ها که در دوران هشت‌ساله اصلاحات به یک اصل تبدیل شده بود، نشانی در دو دولت گذشته نداشت. تمرکزگرایی در تمام زمینه‌ها در دستور وزارتخانه‌ای قرار داشت که اغلب افراد موثر آن یا نخبه هستند یا قرار است در آینده نخبه شوند! جذب متمرکز اعضای هیات‌علمی، غیرانتخابی‌کردن (انتصابی‌کردن) تمام مسوولیت‌ها در دانشگاه و حتی متمرکزکردن آزمونی مانند آزمون دوره دکتری از دستاوردهای غیرقابل دفاع دولت نهم و دهم بوده است. استدلال کسانی که به گسترش این «تمرکز» باور داشتند، آن بود که دادن اختیار به دانشگاه‌ها موجب رفتار سلیقه‌ای می‌شود. وجود رفتارهای بعضا سلیقه‌ای قابل انکار نیست، اما وزارتخانه‌ای که نتواند به اعضای هیات‌علمی خود که سرمایه‌های بزرگ علمی کشور هستند، اعتماد کند در پیشبرد اهداف عالی نظام در زمینه‌های علمی چندان موفق نخواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.