|

مضراب

جای خالی ساز شهناز محمدرضا درویشی . آهنگساز و پژوهشگر موسیقی خبر درگذشت جلیل شهناز متاثرم کرد. جای خالی او به سختی پر خواهد شد. او یکی از آخرین موسیقیدانان نسل گذشته تاریخ معاصر موسیقی ما بود. نسل اصغر بهاری، تاج اصفهانی، حسن کسایی و امثال آنهایی که درگذشتند. اینان، استادانی بودند که جای آنها کمتر پر می‌شود، اگرچه همه، روزی می‌آیند و می‌روند، اما جلیل شهناز شیوه‌ای را به یادگار گذاشت که بر همه تارنوازها تاثیر گذاشت. او در مضراب‌کاری استادی بی‌همتا بود. مضراب‌های شفاف داشت که این مضراب‌های شفاف را می‌شود در برجسته‌ترین تارنوازان مشاهده کرد. شهناز خصوصیات فردی نیز داشت که این ویژگی‌ها در میان نسل او مشترک بود از جمله طنازی، بذله‌گویی و عمق معرفت‌شناسانه‌ای که ناشی از ذوق و نازکی خیال ایرانی است. این طنازی و ذوق معرفت‌شناسانه را کمتر در میان موسیقیدانان امروزی شاهد هستیم. اگر نگوییم این طنازی‌ها و معرفت‌ها کاملا از بین رفته، اما در حال نابودشدن است. همین نازکی و معرفت خیال باعث می‌شود نسل جلیل شهناز، اینچنین، باطنی ساز بزنند. این خلق‌وخوی را بیشتر در کسانی مثل داوود گنجه‌ای پیدا می‌کنیم تا نوازندگان دیگر؛ از آن رو که داوود گنجه‌ای به سبک قدما ساز می‌زند. سایر نوازندگان به خصوص نوازندگان امروزی بیشتر گرفتار تکنیک و شیوه‌های جدید موسیقی شده‌اند. به همین دلیل است که ساز جلیل شهناز تاثیر‌گذار است و جای او با چیزی پر نمی‌شود. یادش گرامی. نوازنده‌ای کم‌نظیر حسین خواجه‌امیری(ایرج) . خواننده خدا این استاد بزرگ را رحمت کند که نظیر نداشت و مثل او دیگر نخواهد آمد. او نه‌تنها نوازنده‌ای استثنایی بود بلکه از نظر اخلاقی، خوبی، درستی و انسانیت هم یگانه بود. جامعه هنری ما دیگر نظیر این مرد را نخواهد دید و جایش برای همیشه خالی خواهد بود. امیدوارم پس از این، قدر استادان و بزرگان هنر خود را بیشتر بدانیم. در نهایت، درگذشت این مرد بزرگ را به مردم ایران و خانواده ایشان تسلیت می‌گویم و بسیار متاسفم.ش

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.