خوانندهام؛ شاگرد شهناز
محمدرضا شجریان . خواننده
من با ساز شهناز زندگی میکنم. من تنها خوانندهای هستم که خودم را شاگرد جلیل شهناز میدانم. ساز این نوازنده بیبدیل، یک ساز آوازی است؛ برخلاف دیگر نوازندهها که ۸۰درصد، سازی میزنند و فقط ۲۰درصد، آوازی. جلیل شهناز به بیان واقعی در نوازندگی تار رسیده است؛ چراکه در گیرودار ردیف و تقلید از دیگران نماند و مانند آبشاری خروشان در جریان است. گویی فرخی بیت «سرو، ساقی و ماه، رود نواز. پرده بر بسته در ره شهناز» را برای پدر موسیقی کشورمان سروده است، پدری که پنجههایش خوش مینواخت، کلامش آوازی بود دلنشین و نامش تمام صداهای زیبا را در ذهن مینواخت. استادی که شاگردانش او را پدر میخواندند و فرزندانش ماندنش را آرزو داشتند و حال که رفته است، هقهق گریههایشان نفس را از آنان گرفته بهطوری که توانایی گفتن جملهای درخور این پدر را ندارند. شهناز از هنرمندانی بود که اسطوره میشوند و اسطوره باقی خواهند ماند و در نبودشان باید نگران بود که حال چه بر سر موسیقی خواهد آمد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.