شبیه 8 آذر
سعید فائقی . معاون پیشین سازمان تربیتبدنی
در چند سال اخیر سیطره نظام سیاسی در نظام حرفهای، تنگناهای مالی و اعتباری دولت، درگیریهای سیاسی دولتمردان، بدگمانی برخی گروهها و سیطره سیاست بر مدیریت و در اقلیت ماندن نخبگان و خبرگان توسعهگرا در مدیریتهای اجرایی از یک طرف و موقعیت حاشیهای ایران عزیز و تحریکات خارجی از طرف دیگر چنان پیچیدگی ساختاری در جامعه ایران را سبب شده بود که ناپختگان داخلی فکر میکردند این فرآیندهای نامنظم و نامعین بهوجود آمده منجر به تنشها و تشنجهایی خواهد شد که ناپایداری سیاسی را بهدنبال خواهد داشت، غافل از اینکه فرهنگ سیاسی ناشکیبا، تغییرات شدید و مجادلهخیز و پرهزینه سیاسی، همواره مردم ما را بهسوی همگرایی و ائتلافپذیری پایدار و وفاق ملی و نظم درونزا سوق داده است. تاریخ این مرز و بوم نشان داده هرگاه دولت به سمت دیگری شدن حرکت کرده و نظام تصمیمگیری چندگانه شده مردم ما به سوی اتحاد و یگانگی رو کردهاند و جمعی پرشور را پدید آوردهاند. در این سیواندی سال ما بارها شاهد چنین حرکتهایی بودهایم. شاید مقایسه صعود تیمملی فوتبال به جامجهانی 1998 فرانسه و شرایط امروز به تئوری طرحشده در بالا کمک کند. خاطرمان باشد در آن
سالها شرایط چنان بود که فوتبال ما در یک ناهمگرایی با خواست جامعه قرار گرفته بود. فوران مطالبات فشرده مردم منجر به رویکارآمدن دولتی شد که تحت عنوان اصلاحطلبی مدعی نمایندگی همه گروهها و طبقات و قشرهای جامعه ایران بود و با اتکا به رای مردم بر مصدر کار تکیه زده بود. هنوز چند صباحی از عمر دولت نگذشته بود که پیروزی فوتبال ایران بر استرالیا ائتلاف فراگیری بر امواج شور و هیجان بهوجود آورد و مردم عزیز ما در هشت آذر 76 به شور و نشاط و شادی پرداختند و جماعتی را شکل دادند که در تاریخ ما بینظیر است؛ و در ادامه همان حرکت آنگاه که فوتبال ما بر آمریکا پیروز شد انگار این پیروزی چیرگی بر استکبار جهانی بود که بار دیگر جماعتی عظیم سیلوار در کف خیابانها به راه افتادند و به شادی نشستند. باز اگر به حرکت جامعه در یکی، دو ماه اخیر دقیق شویم به نظر میرسید جامعه در حال حرکت به سوی تعادل و میل جامعه به سوی ترکیب منافع عمومی و ملی بود. بارها در این یکی، دو ماه عرض کردیم قاعدهای برای بازی منصفانه و حوزه سیاسی در حال شکلگیری است و اعتماد متقابل در حال نهادینهشدن است و رقابتها به سوی همگرایی است نه واگرایی. یکی از دلایل
حقیر، بازی تیمملی فوتبال ایران با قطر و لبنان بود. ما اینبار بازی متفاوتی میدیدیم. اگر در بازیهای گذشته شایع بود که بازیکنان بیشتر در مقابل کشورهای عربی توان و تکنیک فردی خود را به نمایش میگذاشتند اینبار همه ما یک بازی جمعی زیبا را شاهد بودیم که سالها بود آرزوی دیدن آن را داشتیم و انشاءالله اثر این حضور حماسی مردم عزیز را در صعود تیمملی فوتبالمان به جامجهانی برزیل شاهد خواهیم بود که با توجه به تحول و توسعه سیاسی زیربنایی جامعه شاهد مشارکت و خودشکوفایی در جامعه فوتبال و سپس در جامعه ورزش خواهیم بود. با توجه به ثبات و سامانیافتن جامعه، میزان جامعهپذیری و فرهنگپذیری در ورزش متعالی شده و روند نوسازی و تحول و توسعه در ورزش سرعت و شتاب بیشتری خواهد گرفت و با حرفهایشدن مدیریت سیاسی، مدیریت ورزشی هم حرفهایتر و اخلاق ورزشی هم جوانمردانهتر خواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.