زاويه ديد
رای؛ حساسیت ملی
رسول کربکندی
مسلما هر ایرانی وظیفه دارد آینده خودش را با دستان خود بسازد، بنابراین سادهترین و اولین قدم در راه این کار که همان شرکت در انتخابات است، از سطح یک عمل عادی فراتر رفته و به وظیفه شهروندی و ملی بدل میشود. هر چه افراد بیشتری در انتخابات شرکت کنند، این موضوع که ایرانیها نسبت به آینده خود حساستر هستند، بیشتر و بیشتر مصداق پیدا میکند. در حال حاضر کشورهای بیگانه سعی میکنند ما را ضعیفتر از آنچه هستیم به جهان نشان دهند اما واقعیت این است که حضور مردم در انتخابات میتواند رودررو با این تصویر غلط بایستد و چهره ما را بهتر از قبل به دنیا نشان دهد. اینها انگیزههای من و هر ایرانی برای حضور در انتخابات است اما به عنوان یک ورزشکار باید اعتراف کنم کاندیداهای ریاستجمهوری امسال در حوزه ورزش نگاه تخصصی و ویژهای نداشتند و این موضوع باعث تاسف است. اگر کشوری بخواهد در مسیر سلامت و پیشرفت حرکت کند، باید روی جوانانش و سلامت آنها برنامهریزی درستی کرده و یکی از بهترین راهها برای رسیدن به این وضعیت، سرمایهگذاری در حوزه ورزش است. در مناظرههای انتخاباتی در این حوزه هیچگونه اظهارنظر روشن و شفافی از سوی کاندیداها مطرح
نشد و حرفهای جسته و گریخته نامزدها درباره ورزش نشان میداد که آنها بیش از هر چیز فقط در فکر این هستند که رای جامعه ورزشی را به سمت خود بکشانند، این در حالی است که جامعه ورزشی هم به همین میزان از فضای انتخاباتی کشور میخواهد که در زمینه ورزش برنامه روشن و شفافی را اعلام کند. با این همه باز هم مانعی برای شرکت در انتخابات وجود ندارد چرا که حضور در پای صندوقهای رای و انتخاب کاندیدایی با رای غالب این شجاعت را به او میدهد که در همه زمینهها از جمله ورزش قدمهای بلندی بردارد.
رایدادن حق ماست
پریوش نظریه
در اینکه رای میدهم تردیدی نیست. رایدادن حق ماست و من اصولا عادت دارم که از حقم استفاده کنم و همیشه معتقدم که: «خودت رو حذف نکن.»
تبعیت از برنامهها و مصوبات
رضا منصوری
من در انتخابات شرکت میکنم و انتظارم از رییسجمهور آینده این است که همانطور که تمام نامزدها نیز کمابیش در سخنان خود بیان کردند، بیش از گذشته تعقل را در فرآیند تصمیمگیریها در همه زمینهها دخالت دهد و به ویژه باید به این موضوع دقت کند که در حوزه علم و فناوری (گذشته از آمار و عدد و رقم) به این واقعیت نامطلوب بپردازد که برخلاف برنامه پنجسالهای که هماکنون در آن هستیم و برخلاف توصیه مستقیم مقاممعظمرهبری، در سالهای گذشته درصد بودجههایی که به تحقیق و توسعه اختصاص یافت،
بهشدت پایینتر از مصوبه مجلس و مصوبه برنامه توسعه است. طبق مصوبات، مقدار بودجه برای تحقیقات باید یکونیم تا دو درصد تولید ناخالص ملی باشد، اما آمار موجود نشان میدهد ما هنوز کمتر از نیمدرصد تولید ناخالص ملی را به پژوهش اختصاص میدهیم. این حداقل انتظاری است که ما از رییسجمهور آینده داریم که به مصوبات توجه کند. من مطمئن هستم که اگر دولتی بر سرکار بیاید که به مصوبات مجلس پایبند باشد، حتما میتواند راهکارهایی را برای برونرفت از این وضعیت پیدا کند و در نتیجه پیداکردن راهکار اجرای این مصوبات، راهحل بسیاری از مشکلاتی که در سالهای اخیر در حوزه آموزش عالی و در زمینه علوم و تحقیقات و فناوری در کشور با آن مواجه شدیم و در آینده نزدیک نیز به ما ضررهایی خواهد زد، پیدا خواهد شد. لازم میبینم که در اینجا تاکید کنم که ما گاهی به اشتباه تصور میکنیم که اگر آمارهای امسال یا سال گذشته نشان میدهد که در یک زمینه خاص مثلا دهم یا هفتم دنیا هستیم، نتیجه سیاستهای روز ماست، اما باید به خاطر داشته باشیم که این دستاوردها، سیاستگذاریها و اجرای سیاستها در دهههای گذشته است که امروزه ما نتیجه آن نوع سیاستگذاریها را مشاهده
میکنیم. به همین منوال هم نتیجه سیاستگذاریهای امروز را در سالها و دهههای بعد شاهد خواهیم بود که بسیار خطرناک و نگرانکننده است. به همین دلیل هم امیدوارم که دولت بعدی به موارد یادشده کاملا دقت کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.