ملاكهاي راي من
مهدی زارع . زلزله شناس
نگارنده ضمن شرکت در انتخابات، به کاندیدایی رای میدهد که با این موارد همخوانی بیشتری داشته باشد: 1- مساله پژوهش و نگاه علمی اولا نگاهی سامانیافته با روش علمی و بر مبنای «واقعیت» و بر پایه داده عینی و غیرجانبدارانه به هر حوزهای از زندگی و دنیای امروز میطلبد. در این میان هرگاه از راهحلی معجزهآسا، ناگهانی و بهعنوان راهحل تمام مشکلات سخن گفته شود، روش علمی بر مبنای ذکر منبع و مدل شفاف نباشد و زمانبندی مشخص بر پایه انجام میزان خاصی از فعالیت مشخص نباشد، در آن صورت «علمی» نیست. 2- زمانبندی برای اجرای برنامه پژوهشی با نگاهی راهبردی معمولا نگاهی بلندمدت، میطلبد. پروژه پژوهشهای ژرف در پهنه گسله سان اندریاس در ایالت کالیفرنیا در ایالات متحده، SAFOD که از بزرگترین پروژههای پژوهشی در زمینه علوم زمین در جهان است، از سال 1984 در دوره «ریگان» آغاز شده و در مدت حدود 30 سال، با آمد و رفت دولتهای مختلف در این کشور این پروژه متوقف نشده است. همکاریهای بینالمللی یک موضوع اساسی در اجرای برنامههای پژوهشی مهم در کشور است. 3- ریسک و آسیبپذیری کشور در مقابل زلزله و سوانح طبیعی اولا با دیدی علمی و راهبردی قابل
کاهش است. برای بهبود وضع در این زمینه در کشور تلاشی متفاوت و بسیار فراتر از آنچه که تاکنون در کشور انجام شده، لازم است. ضمنا با توسعهای که در کشور ایجاد میکنیم و با نیت خیری که مثلا تولید مسکن انبوه و ارزان برای اقشار کمدرآمد کشور است، نباید در محلهای خطرناک از نظر خطر زلزله، شهرسازی گسترش یا ادامه یابد. یادمان باشد که نسلهای بعدی (که اکثر مهاجرانی هستند که روستاها و شهرهای کوچک را برای یافتن امکان زندگی، کار و بهداشت بهتر به قصد حاشیه شهرهای بزرگ ترک میکنند) در محل و ساختمانهای خطرناکی ساکن میشوند که مسوولیتش با ماست. 4- توسعه نامتوازن در شهرهای بزرگ کشور، وضع این شهرها را از نظر ریسک زلزله بدتر کرده است. از این میان شاید بتوان به شهرهای تهران، کرج، تبریز و مشهد به عنوان مهمترین شهرهای با جمعیت بیش از یکمیلیون نفر که در دو دهه اخیر وضعشان از نظر ریسک زلزله بدتر شده، اشاره کرد. دولت بعدی مسوول کمکردن بار جمعیت در شهرهای بزرگ طی یک برنامه سامانیافته (و نه ضربتی و کوتاهمدت) و توزیع امکانات شهری در همه کشور است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.