قهر غير منطقي
علی عباسپورتهرانی
حضور در انتخابات میتواند نتایج مثبت متعددی برای مردم و زندگیشان داشته باشد اما در مقام مقایسه عدمحضور، بیش از نتایج مثبت، میتواند تبعات منفیای داشته باشد. مردم ایران تجربه تحمل چندینساله مدیریت ناکارآمد و تبعات بسیار آن را داشتهاند و به خوبی میدانند که درجه اول عدممشارکت و انتخاب کسی که اصلح نیست چه هزینههایی را میتواند به کشور تحمیل کند و زمینهساز بروز مشکلات شود. هماکنون آن چیزی که کشور را دچار چالش و مشکلات متعددی کرده است، افراط و تفریط است. اگر مردم نسبت به حق قانونی خود بیتوجه باشند، اگر در انتخابات مشارکتی نداشته باشند و میدان رقابت برای نامزدهایی که با تفکر سیاسی آنها همخوانی ندارد را خالی کنند، باعث میشود دوباره کسانی در معرض انتخاب قرار گیرند که با افراط و تفریط کشور را دچار چالش کنند. این مساله در نوع خود بسیار طبیعی است که اگر به نامزد مورد نظر که همه یا بخشی از مطالبات و انتظارات سیاسی ما را برآورده نكرده است، بیتوجه باشیم، راه را برای جریانات دیگر باز گذاشتهایم. افراط و تفریط طی سالهای اخیر مشکلات زیادی را به کشور و مردم تحمیل کرده است. اگر مردم نسبت به وضعيت موجود
بیتوجه باشند، آن وقت است که افراط و تفریط بر کشور حاکم میشود و دوباره روز از نو و روزی از نو. قهر با انتخابات و عدممشارکت، با هیچ استدلال و منطق صحیحی در این شرایط قابلحل نیست و بهنظر میرسد حضور در انتخابات میتواند بیش از گذشته نقش تعیینکننده مردم در تحولات سیاسی کشور را نمایان کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.