مشارکت حداکثری برای خواستههای حداقلی
بازگشت عقلانیت و خردورزی به اقتصاد
چهارسال و يک فرصت؛ انتخاب و فرصتي که حداقل براي يک دوره چهارساله، اقتصاد، سياست، فرهنگ و اجتماع را در چارچوب خود قرار ميدهد و خطهاي آن را رقم ميزند. چهارسال و يک فرصت؛ حداقل امکاني است که فرد ميتواند براساس آن مشي و سياستهاي بعدي که در سايه آن فعاليت ميکند را رقم بزند. انتخابي که اگرچه بيشتر سياسي به نظر ميآيد، اما به شدت اقتصاد را متاثر ميکند، بهخصوص در وضعيتي که معيشت مردم که پيش از اين در شعارها پيشتاز بود، امروز بهصورت واقعيت و خارج از شعارها در تنگناست. روزي وعدههاي اشتغالزايي و ريشهکني بيکاري در صدر بحثهاي انتخاباتي بود، امروز آمار بیکاري نگرانکننده است. بياعتنايي به آينده و نااميدي به بهبود شرايط، تنها حاصلش رشد بيشتر شاخصهايي است که در اين سالها منفي شده و ميتواند منحنياش را در همان وضع ادامه دهد. چهارسال و يک فرصت و يک انتخاب؛ زماني است براي توقف آنچه در اين سالها بر اقتصاد گذشته و درخواست و تلاش براي ترسيم آيندهاي بهتر و مترقي. حتما رای میدهم
علی شمس اردکانی- رییس دفتر انرژی اتاق بازرگانی ایران
من حتما رای میدهم. چون نگاهم این است که باید کسی روی کار بیاید که روابط خارجی کشور را بهبود بخشد. وقتی سوییفت بانکها بسته است بهترین و کارآمدترین مدیر اقتصادی هم نمیتواند کاری از پیش برد. این همان نیاز به بهبود است. همه باید مشارکت کنند تا کشور به مسیر عقلانی و خردورزانه برگردد. باید از این چنبره که پول نفت را بین مردم توزیع میکنیم و از حساب سرمایههای نسلی به نسل امروز میدهیم بخورند دست بکشیم. با تجربه این سالها روشن شده است که این در واقع توزیع فقر است و موجب تحریک تقاضای کل میشود بیآنکه در تولید اتفاقی رخ داده باشد. سیاستهای بالا بردن سرعت گردش پول باید متوقف شود تا بتوان بر تورم مهاری زد. در داخل نیاز به تدبیر داریم و در خارج نیاز به تنشزدایی از روابط خارجیمان. دلیلی ندارد وقتی با کشوری سر یک موضع اختلاف داریم، دامنه این اختلاف را به دهها مورد برسانیم و برای خودمان گرفتاری بیهوده درست کنیم. باید رفت و رای داد تا عقلانیت ازدسترفته دوباره به کشور بازگردد. باید وقتی مریض بود پیش طبیب رفت، در این صورت با مداومت و ممارست شاید مشکل حل شود ولی اگر به جای طبیب پیش مکانیک برویم قطعا بیماری
بهبود نمییابد بلکه هم بر مشکل، مشکلات دیگری سوار میشود. وضعیت معیشت آیندهمان را خودمان رقم میزنیم هادی حقشناس- کارشناس اقتصادی آنچه امروز مردم ایران در انتخابات قرار است انجام دهند بسیار متفاوت با انتخابات گذشته است. ما در طول 24سال گذشته یعنی سه دولت سازندگی، اصلاحات و اصولگرا با سه نوع نگاه و سه نوع روش در تصمیمات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی مواجه بودهایم. مردم امروز بهراحتی میتوانند بررسی کنند که سیاستهای کدامیک از این دولتها منجر به بهبود وضعیت سیاسی و اقتصادی کشور شده است. به عبارت دیگر امروز مردم ایران خالی از ذهن نیستند و به درستی میتوانند مشکلات 24سال گذشته و یک ربع قرن تاریخ ایران را در زمینه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی شناسایی کرده و بر آن اساس انتخاب شایستهای داشته باشند. در شرایط کنونی کشور، مشارکت حداقلی مردم به مفهوم آن است که عده قلیلی از مردم با گرایش سیاسی خود بر زندگی اکثریت مردم اثر میگذارند و از 25 خرداد 92، کسانی که رای ندادهاند حق نقد فرد انتخاب شده را نخواهند داشت. به بیان دیگر مشارکت حداکثری منجر به این خواهد شد که نگاه اکثریت در مدیریت
جامعه اعمال شود. طبیعی است که دموکراسی بهترین راهحل نیست اما به عنوان آخرین راهحل برای اصلاح مدیریت سیاسی، اقتصادی کشور مطرح است. ما در دولت سازندگی شاهد تورم بالایی در جامعه بودیم اما این تورم با رونق اقتصادی همراه بود. در دولت اصلاحات هم رونق اقتصادی، بهبود شرایط تولید و اشتغال وجود داشت و هم شأن و عزت ایرانیان در جهان محفوظ ماند. در دولت اصولگرا ما با انسداد روابط سیاسی و تجاری با دنیای خارج مواجه شدیم. در چنین شرایطی اگر مردم به هر دلیلی در انتخابات شرکت نکنند طبیعی است که اقلیت مردم نمیتوانند انتخاب صحیحی را برای کشور داشته باشند و بقیه افراد ناگزیرند چهار سال آینده را به مدیریت فردی که مخالف نظرشان است گردن نهند. امروز تکتک شهروندان ایرانی متوجه این موضوع شدهاند که حضور در پای صندوقهای رای به مراتب بهتر از عدم حضورشان خواهد بود. در هشتسال گذشته میلیاردهادلار از سرمایههای کشور اتلاف شد. اکنون برای جلوگیری از ادامه این روند باید در انتخابات 24 خرداد حضوری آگاهانه داشته باشیم. واضح است که برای مدیریت کشور خواهناخواه نیاز به انتخاب فردی به عنوان رییس دولت داریم، بنابراین چه در انتخابات شرکت
داشته باشیم و چه مشارکت نکنیم یکی از گرایشهای سیاسی روی کار خواهد آمد. اما باید بدانیم با حضورمان و انتخاب آگاهانه خود میتوانیم مدیریت صحیح اقتصادی را بر جامعه حاکم کرده و به این طریق با کنترل نرخ تورم، شاهد بهبود معیشت خانوار باشیم. مشارکت اکثریت به امید اصلاح امور عباس هشی- کارشناس اقتصادی محدودیتهای تحمیلی در تعاملات جهانی از مهمترین عوامل بحرانیشدن اقتصاد ایران است. تصمیمات سیاسی کشور بهطور مستقیم اقتصاد را متاثر میکند. اگرچه تحریمها، اقتصاد کشور را تحتفشار قرار داده است اما میتوان گفت عدم پیشبینی بهموقع راهکارهای مقابله با آن تقصیری است که به مسوولان اجرایی کشور منسوب میشود. بر همین اساس انتخاب فردی که بتواند بر اوضاع ناآرام فعلی مسلط شده و بتواند صحیحترین سیاست را برای روابط دیپلماتیک کشور اتخاذ کند؛ بسیار حایزاهمیت بود. از آنجا که اجماع اکثریتی عقاید همیشه نتایج بهتری از حضور اقلیت داشته است، بنابراین با بالارفتن سهم مشارکت میتوان انتظار اصلاح امور را داشت. باید توجه داشته باشیم که تصمیمات اقتصادی کشور در سال 91 و دو ماهه سال 92؛ آینده تاریکی را
برای کشور رقم خواهد زد. با عملکرد دولتمردان در دولت دهم، پس از سالها دوباره تورم حدود 40درصد را تجربه کردیم. قیمتها با رشد بیسابقه، معیشت مردم را تحتتاثیر قرار داده و مراکز تعیین قیمت که شامل سازمان حمایت و بازرسان بازرگانی میشود، قادر به مهار قیمتها و کنترل بازار نشدند. در کنار همه اینها کاهش ارزش پول ملی و بیتفاوتی بانک مرکزی نسبت به حفظ ارزش آن نیز شرایط اقتصاد را بهگونهای پیش برد که بعید به نظر میرسد دولت آینده بتواند بهراحتی بر اوضاع مسلط شود. ما در یک سال گذشته با واردات بیرویه کالا، قاچاق و فراهمکردن شرایط ورود محصولات بیکیفیت چینی، زمینهساز تعطیلی بنگاههای تولیدی شدیم. انتخابی برای بهبود شاخصهای اقتصادی علی قنبری- استاد اقتصاد انتخاب با هدف بهبود شرایط و اصلاح وضعیت اقتصادی متناسب با تحولات جهانی، میتواند موقعیت کنونی اقتصاد را تغییر داده و وضعیت معیشتی و اقتصادی مردم را به سمت مثبت حرکت دهد. مردم در شرایط کنونی با دو گزینه روبهرو هستند. شرکت یا عدم شرکت در انتخابات و بیتوجهی نسبت به آن. در شرایطی که آنان گزینه اول را انتخاب کنند، میتوانند
حداقل برای یک دوره چهارساله سرنوشت خود را رقم بزنند و موجب شکوفایی، تغییر و تحول و بهبود شاخصهای اقتصادی و امید به آینده شوند. اما عدم حضور در انتخابات، نهتنها مشکلی از آنان حل نمیکند، بلکه به معنای ادامه و تداوم سیاستهای موجود و حتی تشدید مشکلاتی است که اکنون مردم را عاصی کرده است. بیکاری، تورم، رشد اقتصادی پایین، وضعیت نامناسب تجارت و بازرگانی خارجی، کاهش صادرات غیرنفتی و دخالت بیشتر دولت در اقتصاد ادامه خواهد یافت و باید در انتظار ورشکستگی اقتصاد بود. باید امیدوار بود مردم با حضور در انتخابات و رایدادن به فردی که نگاه اقتصادی داشته و توجه و تاکیدش حل مشکلات اقتصادی، کاهش تورم، رونق تجارت خارجی، بیرون کشیدن پای دولت از اقتصاد، کاهش وابستگی اقتصاد به نفت و تقویت بخش خصوصی است، آینده اقتصادی بهتری را برای خود رقم زده و با نگاه به تحولات جهانی، موجب تحول اقتصادی کشور شوند. مردم به کسی رای دهند که نگاه اقتصادیاش را تایید میکنند نهاوندیان- رییس اتاق بازرگانی ایران دولت آینده باید نگاهی جامعنگر در حوزه اقتصاد داشته باشد و مردم نیز روز جمعه 24 خرداد به کسی رای دهند
که نگاه اقتصادی او را تایید میکنند. محمد نهاوندیان گفت: توقعی که از دولت آینده میرود این است که اولا یک نگاه روشن و جامعنگر در حوزه اقتصاد داشته باشند، بیان کرد: مردم نیز باید در رایی که میدهند این نگاه اقتصادی را مورد تایید قرار دهند. دوم اینکه چیدمان مدیریتی اجرای آن برنامه و نگاه سامانی که هماهنگی لازم بین تصمیمات مختلف اقتصادی را فراهم کند باید طراحی و پیاده شود. وی با تاکید بر اینکه مشکل اساسی ما در سالها و دولتهای مختلف این بوده است که فرآیند تصمیمگیریهای اقتصادی، هماهنگی لازم برای سیاستهای مختلف اقتصادی را فراهم نکرده است، گفت: در این شرایط فعالان اقتصادی با تصمیمات متناقض مواجه شدهاند و از اینرو امکان برنامهریزی از آنان سلب شده یا کاهش یافته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.