چرا باید به «روحانی» رای بدهیم
داریوش معمار
در این مقطع خاص زمانی، حضور اقشار مطلع جامعه به صورت ترویجی و عملی به نفع اجماع اصلاحطلبان و حسن روحانی (بهعنوان نتیجه اتفاق نظر ایشان)، چیزی بیش از شرکت در انتخابات است، آنچه جامعه ما را در شرایط فعلی تهدید میکند موضوعی است که تنها راهحل آن استفاده حداکثری از تواناییهای فعال مدنی برای تغییر شرایط تصمیمگیری است، حضوری که جامعه را برای بازگشت عقلانیت، مدنیت و اصلاحات به بسترهای عمومی آماده میکند و این توان را دارد که آرامش و اعتماد را به مردم باز گرداند. کلیت شرایط امروز ایران، بیرون از دایره اختلافنظرهای حزبی و گروهی و حتی فکری و ایدئولوژیک، به گونهای است که مردم را در برخی مسایل زندگی دچار سردرگمی و انواع تعارض و عدم اطمینان کرده است، بیتوجهی به این موضوع، بهخصوص از سوی اقشار مطلع، جدای از اینکه تهدیدی برای همه دستاوردهای مدنی و عقلانی یکصدسال گذشته است، مسیری است که درکنکردن اضطرار عبور از آن مانند تیغی تیز عمل کرده و از یکسو باقیمانده فرصتها برای ایجاد تغییر را دچار جراحتی عمیق میکند و از سوی دیگر کمترین امکانی برای بازگشت باقی نمیگذارد. نگاهی گذرا به شعار اکثر کاندیداهای
ریاستجمهوری روشن میکند، نیاز به اصلاحات، ایجاد تغییر در مبانی فکری و رفتاری که منجر به عملگرایی افراطی در جامعه شده، احترام به حقوق شهروندی و درک نیازهای اولیه مردم، فصل مشترک دیدگاه ایشان است، به این معنا که دقیقا در این زمان تمام گروههای سیاسی که حداقلی از واقعگرایی عقلانی در مشی عملیشان وجود دارد، به این نتیجه رسیدهاند که نظام سیاسی و اجتماعی کشور برای حفظ اعتبار ملی باید از مسیر اصلاح و اعتدال بگذرد، اینجاست که توجه به این مهم و مشارکت در انتخابات به منزله رفتاری مدنی، به نفع فردی که نتیجه اجماع مدعیان اصلی اصلاح در جامعه است، نهتنها پاسخ منفی به عملگرایی افراطی زیرعنوان اصولگرایی به حساب میآید، بلکه فرصتی است که جامعه خواهان اصلاحات میتواند به نفع ایجاد تغییری جدی در رویکردهای فعلی و آتی از آن بهره بگیرد، در عوض شرکتنکردن در انتخابات و رایندادن به اجماع اصلاحطلبان یک آری مستقیم (و فرصت) به بقای عملگرایی افراطی در شرایط سیاسی و اجتماعی ایران است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.