چرا باید شرکت کنیم؟
سید ابوالحسن ریاضی
وقتی همهجور استدلال برای امری اجتماعی به اهمیت انتخابات ریاستجمهوری شده باشد، آوردن برهان جدید کار دشواری است. اینکه صندوق رای موضوع ماست، نه طرف مقابل، اینکه در میان راهحلهای ناشدنی و ناممکن انتخاب بیعملی راه به جایی نمیبرد، یا اینکه از همان دری که بیرون شدهایم باید وارد شویم و... اما چند روز پیش دوستی از کانادا ایمیلی فرستاده بود با عنوان انتخابات و غضنفرهای وطنی. برایش نوشتم اینکه دوستان خارجنشین، ملتی را غضنفر بنامند، عقیدهای است و به صرف عقیدهبودن، محترم ولی در برابر نفی یک عمل اجتماعی، راهحل ایجابی هم دارد. خارج گود نشستن و حکم صادرکردن، دور از آتش بودن و راجع به سوختن تحلیل نوشتن و آینده کشور و ملتی را گشادهدستانه به افق مجهول و گاه تاریک، حوالتدادن، اگر نه رفتاری ناجوانمردانه ولی حداقل غیرمسوولانه است. در محیط مجازی گروهی بر طبل تحریم میکوبند. آنان گذشته را بنای استدلال خود قرار میدهند و انبوهی از مستندات بهدرستی مدعایشان ارایه میکنند. اما آنچه رویکرد رفتارهای امروزمان را تعیین میکند، نه عملکرد گذشته خود و دیگران که چشمانداز فردایی است که با هیچ نگاه خوشباورانهای روشن نیست.
سایه سنگین تهدیدات داخلی و خارجی و زندگی روزمرهای که در شیبی تند به نگرانی و ناامنیها وهمانگیزی مایل است، فقدان حافظه تاریخی، چیزی است که نیازی به چالشهای نظری ندارد؛ مدعایی است مورد پذیرش عموم. ما فرآیند انتخابات سال 84 را فراموش کردهایم که قهر با صندوق رای به رویکارآمدن نگرشی منجر شد که هزینهای سنگین بر کشور و بر زندگی تکتکمان وارد کرد. بیاییم کمی به حافظهمان رجوع کنیم و خطاهای گذشته را تکرار نکنیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.