|

ضرورت پرهیز از فوتبال احساسی

عباس رضوی . مربی پیشین تیم‌های ملی

بازی با لبنان، مسابقه‌ای بسیار مهم در فوتبال ملی ما است؛ دیداری که کسب سه امتیاز، می‌تواند همه ما را برای صعود مستقیم به جام جهانی برزیل، امیدوارتر از همیشه کند. ارزیابی عملکرد تیم‌ملی ایران در دو مسابقه قبلی با لبنان، نشان می‌دهد فوتبال ملی ما با وجود برخورداری از یک سرمربی باتجربه، هنوز فوتبالی «احساسی» بازی می‌کند. این تیم یک روز در مرحله مقدماتی جام‌جهانی، به سادگی در لبنان شکست می‌خورد و روزی دیگر در تهران با روحیه‌‌ای متفاوت و با کار گروهی منسجم، به یک پیروزی پرگل و غیرقابل‌انتظار دست می‌یابد. دلیل این‌همه نوسان چیست؟! برای پاسخ به این سوال باید به دنبال سوالات دیگری رفت. مثلا اینکه روحیه جمعی تیم، غرور ملی و این «با هم بودن» چگونه شکل گرفته که گاهی به‌سادگی در هم می‌شکند؟! عجیب اینجاست کارلوس کی‌روش با این سابقه و تجربه مثال‌زدنی، هنوز نتوانسته کاملا سکان روحیه و شخصیت تیمش را در دست بگیرد. کادر فنی برای گذر مطمئن از دو مانع باقیمانده، باید بازیکنان تیم‌ملی را به نهایت انگیزه و شهامت برسانند. در واقع سرمربی پرتغالی و اطرافیان او بهتر است به دنبال نغمه و نوایی باشند که با طنین آن، گام‌های جوانان بااستعداد ما را نه‌تنها در برابر لبنان و کره‌جنوبی که در همه میدان‌ها استوارتر کند. به هر ترتیب، مسابقه برگشت با لبنان نباید چندان دشوار باشد. لبنان مشخصا تیمی است که تفکر حرفه‌ای لازم را ندارد. این تیم در مسابقات قبلی، نتوانسته به درستی تاکتیک و سیستم خود را در صورت نیاز تغییر دهد. لبنان معمولا آهسته و باحوصله بازی می‌کند و بازیکنان ما باید با سرعت‌دادن به بازی و فشارآوردن بر حریف، مجال بازی‌سازی را از این تیم بگیرند. لبنان با توجه به جایگاه خود در جدول، طبیعتا انگیزه‌ زیادی برای پیروزی در این مسابقه ندارد. تیم میهمان با توجه به شکست سنگین در مسابقه قبلی، به احتمال فراوان با گام‌هایی لرزان، مسابقه امروز را آغاز می‌کند و با تمرکز در دفاع، به ضدحمله فکر خواهد کرد تا در صورت امکان، ایران را ببرد. بنابراین منطقی به نظر می‌رسد که ایران بدون آنکه بی‌گدار به آب بزند، بازی را کوبنده و تهاجمی شروع کند و آهنگ بازی خویش را به لبنان تحمیل کند. ایران اگر مثل نیمه‌دوم مسابقه با قطر، با اتکا بر درخشش ستاره‌ای مثل جواد نکونام و با توجه به آرایش مناسب بازیکنان میانی، توپ و زمین را در میانه زمین، مال خودش کند، دوباره به پیروزی شیرینی دست می‌یابد. کارلوس کی‌روش در دیدار قبلی در قطر، مثل بیشتر مسابقات قبلی، ترجیح داد از بازیکنان شاغل در خارج از کشور استفاده کند که به نظرم کار درستی بود و باید در بازی‌های باقیمانده هم تکرار شود. این بازیکنان که تجربه مسابقات معتبر اروپایی را دارند، از قدرت بازی‌خوانی و مهارت «پرسینگ» بیشتری برخوردارند. آنها بیشتر از بازیکنان حاضر در لیگ ایران، به بازی بدون‌توپ و فضاسازی آشنا هستند و در این زمینه کار کارلوس کی‌روش را در پیاده‌کردن نکات تاکتیکی، آسان‌تر می‌کنند. با همه این اوصاف، من هم مثل بیشتر طرفداران تیم‌ملی‌، پیش‌بینی می‌کنم اگر تماشاگران پرشماری برای حمایت تیم‌ملی به آزادی بروند، روز سختی در انتظار لبنان باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.