|

پیروزی در یکی‌شدن

مصطفی ایزدی . فعال سیاسی

باید قبول کرد که ائتلاف در میان یک جمع، کار سختی است. هرچه این جمع کوچک‌تر باشد، ائتلاف، سخت‌تر است. البته هرکس در هر موقعیتی که باشد، به سختی، ترک موقعیت می‌کند. اما باید پذیرفت که شکست، سخت‌تر و تلخ‌تر است. درک شرایط، برای کسانی که به هر دلیلی در یک وضعیت خاص، روز می‌گذرانند، به آسانی کسانی که آن وضعیت را ندارند، نیست. این جملات بدیهی، فقط به درد همین دو، سه روز می‌خورد. یعنی روزهای سرنوشت‌سازی که برای جمعی از کنشگران سیاسی مشهور به اصلاح‌طلب، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. برای انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم، دو نفر در معرض جمع‌آوری آرای اصلاح‌طلبان به نفع خود هستند. دو شخصیت مورد احترام و دو چهره مناسب، برای راهیابی به نهاد ریاست‌جمهوری. اما صد حیف که فقط یکی از این دو بزرگوار، به شرط‌ها و شروط‌ها، می‌تواند به آن نهاد دوست‌داشتنی پردردسر راه یابد. دکتر محمدرضا عارف و دکتر حسن روحانی، فعلا در شرایط ویژه و در وضعیت خاص، روزگار می‌گذرانند. هرکدام، در شرایط خاص مناظره‌ها، مباحثه‌ها، جمعیت‌های فراوان، کف‌زدن‌ها و رفت‌وآمدهای فشرده، محصورند. به یقین هریک از این دو بزرگوار خود را در موقعیت برتر نسبت به یکدیگر می‌بینند. این نگاه به موقعیت، مخصوص این دو چهره جدای، از اردوگاه اصولگرایی نیست که درون آن جناح نیز، کاندیداها در رویای صندلی پاستور، علی‌الظاهر بیشتر جلوه‌گری می‌کند.
-------
انتخابات 84، که برای اصلاح‌طلبان شکست باورنکردنی بود، نتیجه بی‌توجهی به درخواست‌های کسانی بود که بیرون از محدودیت‌های دوران کاندیداتوری و عدم‌اعتقاد به ائتلاف بین نامزدها بود. محدودیت‌هایی که هر نامزد را به این باور می‌رساند که بیشتر از دیگران مقبولیت دارند. عقل می‌گوید هریک از نامزدها که پیش‌بینی می‌کند رای لازم را نمی‌آورد، کنار برود، اما احساس می‌گوید همه مردم ایران چنان می‌اندیشند که اطرافیان من می‌اندیشند. ناظر بیرونی می‌بیند که بسیاری از سینه‌چاکان حضوریافته در میتینگ‌های انتخاباتی و کسانی که در استقبال‌ها، کف‌زدن‌ها و مجالس سخنرانی‌ها شرکت می‌کنند، بین کاندیداها مشترک هستند. خیلی‌های‌شان تصمیم نگرفته‌اند که به چه کسی رای بدهند، خیلی‌های‌شان از جبهه رقیب آمده‌اند. اکنون دو نفر از عزیزانی که چشم‌به‌راه آرای مردم اصلاح‌طلب هستند، بهتر است به این همه درخواست برای ائتلاف توجه کنند. اگر هرکدام از شما دو نفر، می‌پندارید که اقبال بیشتری در جامعه دارید، اشکال ندارد. اما لطفا به آنهایی که ناظر حرکت‌های اطراف شما هستند و تا حدودی نبض جامعه را بیرون از احساسات رایج دوره انتخابات، در دست دارند، قدری توجه کنید. بالاخره شرایط حاکم بر فضای نیروهای اطلاح‌طلب جامعه، چنان نیست که از میان هشت‌نفر نامزد، شما دو نفر را به دور دوم برساند. جناح مقابل از همه‌نوع امکانات تبلیغاتی، فرهنگی و رسانه‌ای برخوردار است و آنها را با توان بالای خود گسیل کرده است که یک نفر از پنج کاندیدای خود را به پاستور بفرستد. شما می‌دانید که شرایط امروز، شرایط خرداد 76 نیست. به نظر حقیر، ژست انتقادآمیزی که بیشتر نامزدهای اصولگرا گرفته‌اند، برای جلب‌نظر بی‌تفاوت‌های جامعه است. در دوم خرداد 76، غیرسیاسی‌ها و بی‌طرف‌ها، جذب آقای خاتمی شدند. اکنون مردان در صحنه جناح اصولگرا، دارند از آن تجربه به نفع خود بهره می‌گیرند؛ موضع منتقد به وضع موجود گرفته و برای برون‌رفت از شرایط حاضر و حتی تصمیم به تغییر در سیستم مدیریت کشور، به توده‌های بی‌طرف و علاقه‌مند به تغییر، چراغ سبز نشان می‌دهند. جلب نظر بخش زیادی از این توده‌ها، برحسب آنچه در جامعه مشاهده می‌شود، فعلا بدون چشم‌انداز است، یا به گونه‌ای نیست که این آرا در کیسه دو نفر از یک جناح ریخته شود و یکی از آنان را به پیروزی قطعی برساند. در واقع، این‌همه سفارش‌ها و درخواست‌هایی که از نیروهای دلسوز جامعه و بزرگان اصلاح‌طلب در تهران و شهرستان‌ها از آقایان روحانی و عارف برای ائتلاف می‌شود، ناشی از همین نگرش است که امیدوارم آقایان بپذیرند. ناگفته پیداست که اگر یک نفر از دو نفر مذکور، کنار نروند، انگیزه تلاش در جبهه اصلاحات کم می‌شود اما اگر این دو نفر برای جلب آرای مردم، یک نفر شوند، شور و هیجان و همت برای به‌صحنه‌آوردن جوانان بسیار افزایش می‌یابد. به ویژه اگر هاشمی‌رفسنجانی و سیدمحمد خاتمی در یک تصمیم مشترک، به فرد باقیمانده در عرصه انتخابات، تمایل پیدا کنند و آن را با مردم در میان بگذارند، پیروزی جناح اصلاح‌طلب، قریب به قطعی خواهد بود. با این وصف، از کاندیداهای محترم موصوف درخواست می‌شود برای برون‌رفت از فضای تردیدآور در میان اصلاح‌طلبان، به وحدت برسند تا امیدها در میان جوانان علاقه‌مند به توسعه و پیشرفت کشور افزایش یابد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.