در گفتوگو با حمیدرضا جلاییپور مطرح شد
در گفتوگو با حمیدرضا جلاییپور مطرح شد
بهار فرجی: حمیدرضا جلاییپور، عضو گروه جامعهشناسی دانشگاه تهران و از قدیمیترین همکاران و دوستان مرحوم دکتر رحمتالله صدیق سروستانی است؛ استادی فرهیخته که همین روزها 40 روز از کوچ ناگهانیاش میگذرد و هنوز هم خبر مرگ او، حسرت بیپایان دوستان و همکارانش را بهدنبال دارد. با جلاییپور درباره ویژگیهای علمی و شخصیتی صدیق سروستانی و مسایلی که در سالهای اخیر بر او رفت، گفتوگویی ترتیب دادهایم که متن کامل آن را در ادامه میخوانید... جناب آقای جلاییپور! از قرار معلوم شما مدت زیادی مرحوم صدیق سروستانی را میشناختید و به نوعی یکی از قدیمیترین دوستان و همکاران او بودید؟ بله، من بیشتر از 25سال، ایشان را میشناختم و نزدیک به 14سال با او در گروه جامعهشناسی دانشگاه تهران همکار بودم. شما بهعنوان یکجامعهشناس و استاد دانشگاه، چه ویژگیهایی برای دکتر صدیق قایل هستید؟ مرحوم دکتر صدیق خیلی به کار آموزش و تدریس جامعهشناسی علاقه و تعصب داشت و به کسی هم اجازه نمیداد اقتدار علمیاش را زیر سوال ببرد. یادم هست در سال 80 دانشجویان دانشکده یک نظرسنجی درباره توانایی تدریس
استادها از نظر دانشجویان انجام دادند و مرحوم صدیق بهعنوان سومین استاد جدی دانشکده انتخاب شد و به او لوح تقدیر دادند. دو گرایش عمده در کارهای پژوهشی، نوشتهها و مصاحبههای او بود؛ یکی بهشدت طرفدار فقیرها و آسیبدیدهها و طردشدگان جامعه بود و از کرامت انسانی آنها دفاع میکرد و دیگر اینکه با هر نوع قدرتمندی (صرفنظر از گرایش سیاسی او) هم تقریبا سر ناسازگاری داشت. زبان نقد مرحوم دکتر صدیق، زبان خیلی رک و حتی تند و تلخ بود بنابراین بعضی اوقات بعضی از دانشجویان و بعضی از همکاران نابردبار را علیه خود میشوراند. گویا دو سال آخر عمر زندگی خیلی تلخی داشت؟ بله، خیلی تلخ، بهترین بیان این وضعیت از زبان همسر فرهیخته و داغدارش در مراسمش گفته شد. در مراسم تاثیرگذار تشییع جنازه او در حیاط دانشکده، صدها استاد و دانشجوی تحصیلات تکمیلی با چشم گریان شرکت کردند و وقتی همسر فرهیخته و مومنهاش آن سخنان تاثیرگذار را ارایه کرد، معلوم شد خانواده او از خیلی از افراد مدعی، مذهبیتر بوده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.