|

فریادهایی برای رسوایی‌های بدلی

جمهوریخواهان چوپان دروغگو شده‌اند

پیتر فن*. ترجمه: آرین پارسی

باید اعتراف کنم که من تنها معتاد سیاسی واشنگتن هستم که سریال تلویزیونی «رسوایی» و سریال بسیار بیشتر تحسین‌شده «خانه پوشالی» را ندیده‌ام. شاید این من را برای تفسیر آنچه این روزها در واشنگتن در حال روی دادن است بی‌صلاحیت کند، اما امیدوارم اینگونه نباشد. چیزی که ما در اخبار شبانگاهی می‌بینیم یا چیزی که از کپیتول هیل[مکان و نماد کنگره] صادر می‌شود بسیار با «رسوایی» فاصله دارد. من خودم را بیشتر در دنیای آلیس در سرزمین عجایب می‌بینم. واژه رسوایی اصلا متناسب نیست. این نه «واترگیت» است نه «ایران کنترا». چرخه خبری تمام‌وقت، انبوه رویدادها و سهولت تبدیل جلسات کنگره به دادگاه‌های نمایشی را گرفته و تناسب را کلا به هم زده است. هرچه باشد تعریف رسوایی این است: «اقدام یا رویدادی که به لحاظ اخلاقی یا قانونی نادرست ملاحظه شود و باعث خشم عمومی مردم شود.» اما نسخه‌ای از این فیلم را قبلا دیده‌ایم. آن را در دوره کلینتون دیده‌ایم. تحقیقات، دادستان‌های ویژه، جلسه پشت جلسه، حمله، حمله، حمله. اما نهایتا چه شد؟ یک بار دیگر، آمریکایی‌ها در حال بمباران شدن با کلمه «رسوایی» هستند، و کلماتی که همراه آن می‌آیند عبارتند از «لاپوشانی»، «توطئه»، «فساد». مشکل اینجاست که اصلا رسوایی‌ای وجود ندارد، هیچ موضوعی که مشابه واترگیت باشد موجود نیست. کارکنان سرویس مالیات داخلی در تلاش برای تعیین سازمان‌هایی که حامیان مالی خود را مخفی و وضعیت معاف از مالیات ایجاد می‌کردند و در لفاف «رفاه اجتماعی» می‌رفتند، از واژه‌های کلیدی «تی پارتی» استفاده کرده‌اند. اشتباه بزرگی است. اما اوباما و کاخ‌سفید را سرزنش کنیم؟ خواهش می‌کنم! سرویس مالیات داخلی دو جین از گروه‌های لیبرال را هم هدف قرار داده است. هیچ‌یک از این گروه‌های تبلیغاتی سیاسی نباید وضعیت معاف از مالیات یا نام سازمان‌های رفاه اجتماعی بگیرند. رسوایی واقعی این است. و قرار است چطور درباره مساله بنغازی تحقیق کنیم؟ باز هم توطئه‌ای در کار نیست، فقط همان مساله رقابت معمول است. گیجی و عجله برای رسیدن به چیزی که تحقیقات در حال انجام را مورد خطر قرار می‌دهد. حقیقت ناراحت‌کننده این است که صدای پیوسته طبل در حال ساییدن اعتماد عمومی و منجرشدن به بدبینی بیشتری می‌شود. ما درست موقعی که در حال خروج از رکود اقتصادی ترسناکی هستیم، باید با فجایع واقعی در سرزمینمان دست‌وپنجه نرم کنیم و نیاز داریم که بر بازسازی تمرکز کنیم. برخی در کنگره می‌خواهند اوباما و دولت او را پاره‌پاره کنند و از هم بدرند. این سیاست زمخت و کودکانه است که از کلمه رسوایی استفاده می‌کنند درحالی‌که حتی یک ذره هم به رسوایی نزدیک نیستیم. جمهوریخواهان دارند مانند پسرکی می‌شوند که آنقدر صدای گرگ درآورد که دیگر کسی باور نکرد. منبع: یو اس نیوز * پیتر فن از استراتژیست‌های سیاسی دموکرات و رییس موسسه «ارتباطات فن» است که صدها کمپین تبلیغاتی را سامان داده است. او همچنین استاد مدرسه مدیریت سیاسی دانشگاه جورج واشنگتن است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.