|

آلمان ،يكه تاز فوتبال اروپا

محمد تقوی . بازیکن پیشین تیم‌ملی

«بایرن‌مونیخ» و «دورتموند» فینالی تماشایی و جذاب را در ویمبلی برگزار کردند که در نهایت بایرن به لطف هوشمندی «یوپ هاینکس» و بازیکنی به‌نام روبن به پیروزی رسید. هر دو تیم با آرایش مشابه 1-3-2-4 وارد میدان شدند. مارکو رویس در نبود گوتسه جانشین او در مرکز میدان و پشت لواندوفسکی قرار گرفته بود. این دو بازیکن از همان یک‌سوم دفاعی بایرن شروع‌کننده سیستم پرسینگ دورتموند بودند که به «جیجن پرسینگ» معروف است. در این حالت و به دلیل پرس از جلو خط‌دفاعی دورتموند باید به‌منظور حمایت از خط هافبک نزدیک به میانه میدان استقرار می‌یافت که همین موضوع پاشنه‌آشیل دورتموند در نیمه‌دوم بازی بود. دورتموند با سیستم موردنظر خود توانست در نیمه اول تیم برتر میدان باشد و اگرچه درصد مالکیت توپ بایرن بیشتر از زردپوشان دورتموندی بود اما ضرباتی که به سمت دروازه بایرن شلیک شده بود بیشتر متعلق به بازیکنان دورتموند و خصوصا رویس بود که نشان از خطرناک بودن این تیم در نیمه‌اول بازی بود. در نیمه‌دوم باافت فشار دورتموند در پرسینگ و انتخاب سیستمی کاملا ابتدایی اما موثر از طرف بایرن این تیم بازی را با پیروزی به پایان ‌رسانید. در حالی که بازیکنان دورتموند با پرسینگ خود اجازه بازی‌سازی به خط دفاع و هافبک بایرن نمی‌دادند این تیم به بازی مستقیم با پاس‌های بلند به پشت مدافعان دورتموند روی آورد که در این صورت روبن با نزدیک شدن به منزوکیچ که با قدرت سرزنی خود و تاثیر بر توپ‌های بلند او را صاحب توپ می‌کرد دروازه دورتموند را تهدید می‌کردند. در این حالت بازیکنان دورتموند به مانند نیمه‌اول توانایی بازگشت به زمین خودی را نداشتند و مدافعان کناری بایرن مانند آلابا و فيلیپ لام نیز بیشتر در حمله شرکت می‌کردند و ریبری که در نیمه اول بیشتر در کارهای دفاعی شرکت می‌کرد نیز از آزادی عمل بیشتری برخوردار شد و توانست با حضور خود در حمله پایه‌گذار هر دو گل بایرن باشد. نبود گوتسه تاثیرمنفی فراوانی در روند بازی دورتموند داشت. گوتسه در کنار رویس و به‌عنوان رابط این بازیکن و لواندوفسکی نقش بسزایی در پیروزی‌های دورتموند ایفا می‌کرد و در هر دو بازی پایانی این تیم مقابل رئال‌مادرید و فینال لیگ قهرمانان اروپا کمبود این بازیکن احساس می‌شد که در نهایت منجر به شکست دورتموند در هر دو بازی نیز شد. اما نکته مثبت این بازی حضور 15بازیکن آلمانی در ترکیب دو تیم در فینال لیگ قهرمانان اروپا بود که نشان از قدرت روبه‌رشد آلمان در فوتبال اروپاست. این کشور با سرمایه‌گذاری روی جوانان و به‌کارگیری بازیکنان سابق تیم‌ملی این کشور مانند ماتیاس سامر و پل برایتنر در سازماندهی دوباره فوتبالشان بعد از نتایج نسبتا ضعیف سال 2000 توانست به قدرت اول اروپا تبدیل شود. در حالی که نباید فوتبال ایران را با فوتبال طراز اول دنیا مقایسه کرد اما می‌توان از نوع عملکرد این کشورها الگوبرداری کرد و با استفاده از بازیکنان پیشین تیم‌ملی مانند جواد زرینچه یا مجید نامجومطلق که در دوران فوتبالشان نیز بازیکنان بسیار باهوشی بودند، همین نقش را برای فوتبال ایران ایفا كرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.