سیاستهای نفتی 5 سال آخر حکومت پهلوی (7)
مجید تفرشی
نوشته حاضر مروری است بر گزارشها و اسناد تازه آزادشده رسمی در آرشیوهای بریتانیایی در بستر تحولات نفتی ایران در سالهای 1973 تا 1978، از زمان افزایش ناگهانی بهای جهانی نفت خام تا آستانه انقلاب اسلامی در ایران. در دو گزارش تکمیلی پس از گزارش سالانه پارسونز که توسط ماموران سفارت در تهران و همچنین اداره خاورمیانه وزارت خارجه بریتانیا تهیه شده، تاکید شده است که به دلیل آنکه گزارش پارسونز حدود دو هفته قبل از پایان سال میلادی مذکور تهیه و ارسال شده، شامل کاهش ناگهانی درآمدهای ایران به دلیل تنزل بهای نفت در روزهای پایانی سال 1975 نبوده و احتمالا باید خوشبینی آقای سفیر نسبت به دورنمای اقتصادی ایران را با احتیاط ارزیابی کرد. یکی دیگر از نکات مشترک مطرح شده در مکاتبات پیرو این گزارش توسط کارشناسان بخش خاورمیانه وزارت خارجه بریتانیا، ابراز بدبینی نسبت به موفقیت حزب رستاخیز در جلب نظر افکار عمومی برای مشارکت سیاسی در ایران بود. «ایهیث» یکی از این کارشناسان در گزارش هفتم ژانویه 1976 (17 دی 1354) خود چنین نوشت: «پس از 9ماه فعالیت پراحساس رسمی و تبلیغات گسترده، حزب رستاخیز حقیقتا به موفقیت آشکاری در جلب نظر حتی مردم
عادی نیز دست نیافته است.» در بخشهای بعدی این مجموعه مجددا به حزب رستاخیز پرداخته خواهد شد. پارسونز روز ششم دسامبر 1975 (15 آذر 1354) گزارش مبسوط محرمانهای را با عنوان «ایران: صحنه سیاسی» به لندن ارسال و طی آن وضعیت حکومت پهلوی و سیاستهای شاه را تشریح کرد. این گزارش به مناسبت برگزاری نخستین کنگره حزب رستاخیز و همچنین انتشار رئوس ششمین برنامه پنجساله توسعه ایران مربوط به سالهای 1978 تا 1983 تهیه شده بود. برنامهای که به دلیل ناتمام ماندن برنامه قبلی توسعه هرگز آغاز نشد. در بخشی از این گزارش در مورد عملکرد شاه و انگیزههای وی آمده است: «شاه یک مدرنگرای عجول است. او در شتاب است، چرا که احتمالا به درستی اعتقاد دارد که وضع کنونی برای انتقال ایران به یک کشور صنعتی مدرن، فرصتی یگانه است...
ادامه دارد
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.