|

مشارکت

بهناز جلالی‌پور

خانم پشت میکروفن می‌گوید: «ایستگاه فلان». قطار روبه‌رویی می‌رود.
«هم مسیر بازاره و هم دانشگاه شاهد. برای همین شلوغه.»
با یک صندلی فاصله از من روی صندلی قرمز ایستگاه می‌نشیند. موقع حرف زدن سعی می‌کند چشمش به من نیفتد و بیشتر به نقطه‌ای در روبه‌رو خیره می‌شود. ترم آخر مهندسی برق است.«این ترم چون امتحان‌ها را جلو انداختن، زود تموم میشه. قبل از انتخابات تمومه.» (برخلاف خیلی از دانشجوها که از تغییر امتحانات خوشحال نیستند، اما او از تمام‌شدن سریع‌تر دانشگاه استقبال می‌کند)
خبری هم هست دانشگاه‌تون؟
پسر دانشجو: دانشگاه ما زیاد دنبالش نیستن. رییس دانشکده برق اهل این چیزا نیست.
دانشجوها چی؟ رییس‌جمهور نمی‌خوان؟
پسر دانشجو: فکر نکنم. می‌گن این همه سال داشتیم، حالا یه مدت نداشته باشیم.
خودت چی؟
پسر دانشجو: من رای می‌دم.
دور قبل به کی رای دادی؟
پسر دانشجو: سنم یک ماه کم بود. نشد رای بدم.
به کی می‌خواستی رای بدی؟
پسر دانشجو: من.... می‌خواستم.... (پیش از اینکه جمله‌اش را با شک بگوید دستی به صورتش که تا به حال اصلاح نشده و چندان هم پرپشت نیست، می‌کشد و از بالای عینک قاب‌کائوچویی‌اش نگاه مشکوکی می‌کند)
به‌نظرت رییس‌جمهور باید چطور آدمی باشه؟
پسر دانشجو: مردمی باشه. رنج و درد مردم را شنیده باشه. متاسفانه اینجابیشتر، فقط در حد حرف این‌طوری هستن. تا به ریاست‌جمهوری می‌رسه، اصلا انگار نه انگار که حرفی زده.
اولین کاری که باید انجام بده چیه؟
پسر دانشجو: توی چه زمینه‌ای؟
چی به نظر تو مهم‌تره.
پسر دانشجو: رفاه حال مردم. با هر جوونی حرف می‌زنی می‌گه کار نیست. البته کار هست، خودشون تن به کار نمی‌دن.
بین مشایی و قالیباف کدوم رو انتخاب می‌کنی؟
پسر دانشجو: کلا نظرم روی ائتلاف 1+2 هست. قالیباف، حداد و آقای ولایتی.
کدوم بهترن؟
پسر دانشجو: نظرم روی آقای ولایتی است.
اتفاقا گفته وضعیت کشور هر روز داره وخیم‌تر می‌شه.
پسر دانشجو: مردم خودشون مشکل ایجاد می‌کنن.
چطور؟
پسر دانشجو: اخبار اعلام کرد ارز مرجع را دارن برمیدارن. فرداش یه روغن توی بازار پیدا نمی‌شد.
نخریدن واقعا راه علاجه؟
پسر دانشجو: مشکل ما فرهنگ‌سازیه که از اول نشده.
قطار می‌آید و پسر کیف برزنتی‌اش را دست می‌گیرد و همین‌طور که پیراهن آبی‌اش را روی شلوار پارچه‌ای‌اش مرتب می‌کند، چند قدمی به سمت قطار می‌رود و می‌ایستد. وقتی برمی‌گردد نگاهم می‌کند: «شما نمیای؟»
من؛ مسافری هستم که از شرق تهران سوار بر مترو به میانه شهر می‌روم و تا خرداد هر روز (بی‌توجه به میزان حادثه‌اش که پر است یا خالی)، آمار کناری‌هایم را می‌گیرم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.