ما و اولین نظرسنجی تخصصی اهالی رسانهای موسیقی
چرا ما اتحادیه مستقل نداریم؟
آرش نصیری . سردبیر ماهنامه «ترانه ماه»
بگذارید با یک اعتراف شروع کنم. دو سال قبل اگر از من میخواستند تا در یک نظرسنجی شرکت کنم که در آن باید بهترینهای موسیقی پاپ را انتخاب کنم، طفره میرفتم. به عنوان یک خبرنگار با حدود 15 سال کار خبرنگاری و بیشتر از 10 سال خبرنگاری حوزه موسیقی، کمتر به این ژانر مهم از موسیقی توجه داشتم اما در این کمی بیشتر از یکسال که سردبیری مجله «ترانه ماه» را به عهده دارم، پی بردهام که ما اهالی رسانهای موسیقی میتوانیم خیلی در جهتدهی درستتر و دقیقتر به این موسیقی و معرفی آن به قشر فرهیختهتر علاقهمند به موسیقی و هنر نقش داشته باشیم.
موسیقی اصیل ایرانی البته جایگاه خود را دارد اما در بین کسانی که به موسیقی غیر از موسیقی سنتی اشتغال دارند، هنرمندانی هستند که با تکیه بر همین موسیقی یا موسیقی کلاسیک جهانی و حتی موسیقیهای سالم غیرکلاسیک ایرانی و جهانی، آثار درخور توجهی تولید کردهاند و میکنند که واقعا
به علت بیتوجهی یا کمتوجهی ما مهجور ماندهاند.
اینها که میگویم هم به نوعی اعتراف یکی از خبرنگارانی است که به هر صورت بیشتر از یک دهه است که در این حوزه فعالیت میکند. اینها که میگوییم درباره موسیقیهای بهاصطلاح روشنفکریتر است که هم از لحاظ فضا و هم از نظر استفاده از اشعار، مخاطبان خاصتر دارند اما آیا موسیقیهای متداول پاپ هم باید از چشم ما دور بماند؟ ما هرساله شاهد هستیم که جشنواره موسیقی فجر، موسیقی پاپ را در بخش جنبی خود میگذارد تا بتواند از قبل آن سرمایهای به دست آورد و بودجههای خود را تامین کند و این یعنی اینکه بخش مهم و اصلی چرخش اصلی مالی این حوزه به مدد موسیقی پاپ است و حضور جدیتر منتقدان و نویسندگان موسیقی در این حوزه، میتواند باعث جهتدهی بهتر به آن و بالا بردن سطح سلیقه و دانش جوانانی باشد که به علت جذابیتهای ویژه آن، جذب این نوع موسیقی میشوند و این ماجرایی است که در همه جهان اتفاق میافتد نهفقط ایران. این البته بحثی است که باید در موردش بیشتر بحث کرد و نوشت و اجازه دهید نکته دیگری را بگویم و بگذارید در این مورد مقدمهچینی نکنم و یکراست بروم سر اصل مطلب.الان اهالی رسانهای تئاتر و اهالی رسانهای سینما انجمن و مجمع منتقدان و
خبرنگاران دارند؛ چرا ما نداریم؟ شاید دلیل اصلی این اتفاق به خاطر همین دسته و درجهبندی کردن موسیقی نزد ما باشد. رسانههای گروهی، سایتها و مجلات و روزنامهها همیشه از موسیقی استفاده ویژه کردهاند و در همه آنها موسیقی و خبرنگاران موسیقی جایگاه ویژهای دارند اما این زحمتکشان هیچ اتحادیه یا انجمنی ندارند تا به صورت منسجم و حسابشده اعلامنظر کنند و در مراسم سالانه یا فصلی بهترینها را برگزینند و مدیریت واحد و منسجم آن با آموزش و برگزاری کلاسهای موسیقی و نقد، به تربیت منتقدان بادانش و حرفهای اقدام کند. درباره فواید تشکیل «اتحادیه نویسندگان، منتقدان و خبرنگاران موسیقی» بیشتر میتوان نوشت و به همین بسنده میکنیم که ما در این خصوص قدم اول را برداشتهایم. این کار واقعا سخت بود و بسیاری از دوستانی که در این نظرسنجی شرکت کردهاند تا جایی که میتوانستند از شرکت در آن فرار کردند و در نهایت هم به خاطر لطفی که به ما داشتند شرکت کردند و حالا وقتی رای خود را در کنار بسیاری از اهالی مطرح هنر و موسیقی میبینند و نتایج نهایی را بررسی میکنند حتما به اهمیت این اولین نظرسنجی تخصصی پی خواهند برد.
این قدم اول تشکیل این اتحادیه است. حتما با خانه موسیقی و وزارت ارشاد رایزنی خواهیم کرد تا این کار فرخنده اتفاق بیفتد و در این راه همراهی و همدلی همه اهالی رسانهای موسیقی کارگشا خواهد بود.
آخرین شماره ترانه ماه، تغییرات اساسی هم داشته است. کاغذ را تغییر داده و قیمت را از پنجهزار به سههزارتومان کاهش دادیم. البته به همراه مجله و در پکیج آن یک سیدی با صدای مرتضی پاشایی هم به صورت رایگان عرضه خواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.