بروکسل به هنرمندان ایرانی خیرمقدم گفت
«ژیل دلوز» و 12 هنرمند ایرانی در بلژیک
هنرمندان ایرانی در تازهترین حضور بینالمللی خود، آثارشان را در گالری CAB بروکسل به نمایش گذاشتند. احمد عالی، منیر فرمانفرمایان، کامران شیردل، رضا عبده، گوهر فیضجو، پرستو فروهر، باربد گلشیری، آرش حنایی، بکتاش سارنگ جوانبخت، مانی مزینانی، شیرین صباحی و همایون سیریزی؛ 12 هنرمند ایرانی هستند که آثارشان از 19 آوریل تا 15 ژوئن 2013 در این شهر روی دیوار گالری CAB رفته است. این نمایشگاه با عنوان The Fold با نمایشگاهگردانی میشل دوآیلد و آذر محمودیان به موضوعاتی مانند غیاب، فراموشی و اهمیت حافظه در هنر مدرن و معاصر ایران میپردازد. متصدیان، تحتتاثیر نظرات فیلسوف درگذشته فرانسوی، ژیل دلوز (Gilles Deleuze)، از مفهوم fold به عنوان ویژگی نمایشگاه استفاده کردهاند. منظور از fold در اینجا، پرداختن به طیفی از کیفیتهای مختلف در زمینهها و سطوح روانشناسی، تاریخی و سیاسی است. مفهوم fold، ارایهکننده نقاط شروع جالبی برای سطوح مختلف نمایشگاه است. یک fold میتواند باز یا بسته باشد؛ میتواند خود را به جهان بنمایاند یا برعکس، در همان زمان، میتواند ابعاد یا انواع خاصی از اطلاعات را در خود پنهان نگاه دارد. این واژه، میتواند
درک متفاوتی از رابطه یک نفر با یک نفر دیگر هم باشد، جهانی که در آن، درون و بیرون، یا گذشته و حال دیگر بیش از این نمیتوانند تعیین شوند. در این دوره فرامدرن، میتوان شاهد پیشرفتی نامحدود بود که در آن، نقش فناوری و اهمیتِ بودن در مکان و زمان، بیش از هر زمانی محسوس است. این سیریناپذیری برای تغییرات فوری، منجر به غفلت از حافظه میشود، از گذشته و تاریخ. در یک سطح شخصی، این امر منجر به بیگانگی و در سطحی گستردهتر منجر به «از دست دادن خود» میشود. در مقیاسی بزرگتر، این امر منجر به «تغییر حافظه جمعی» میشود. نمایشگاه The Fold، با بهکارگیری یک رویکرد بین نسلی، موقعیتهای مختلف زیباییشناختی را جلوه داده و چهار دهه هنر ایران را پوشش میدهد. با شروع دوره مدرنیستی در دهه 1960، این نمایشگاه با آثار هنرمندان نوظهور جهانی ترکیب میشود،از جمله منیر فرمانفرمایان، که کار خود را در دورهای از مدرنیسم تحمیلشده آغاز کرد، همراه با سایر افرادی که در خارج از کشور زندگی میکنند، یا اینکه به خارج از کشور رفتهاند و در دهههای 1980 و 1990 ناگهان ظهور کردند، مانند گوهر فیضجو و رضا عبده. این هنرمندان در کنار هم جمع شدهاند و
آثار نسلهای خیلی جدیدتر مانند شیرین صباحی یا مانی مزینانی را نمایش میدهند. نمایشگاه، آثار منحصربهفرد موجود را با آفریدههای ویژهای از پرستو فروهر، همایون سیریزی و آرش حنایی ترکیب کرده است. استفاده از حالت آینهای، انعکاس (بازتاب)، اما در عین حال توجه به مفهوم نبودن، دیده نشدن، یا فراموشی خودخواسته یا تحمیلشده و بیگانگی، موضوعاتی هستند که در کارکردهای مختلف هنری نشان داده میشوند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.