|

چالش‌های پیش روی شوراها

حسین احمدی نیاز . حقوقدان و عضوسابق شورای شهر سنندج

نهاد مبارک شورا در ایران در حالی وارد دورچهارم فعالیت رسمی خود می‌شود که در اندک زمان شکل‌گیری آن، با چالش‌ها و مشکلات عدیده‌ای مواجه بوده است. از یک‌سو عدم انطباق قوانین مرتبط با نیازهای روز موجب شده است که قانون‌شوراها هشت‌بار اصلاح شد. از سوی دیگر اختلافات بین استانداری‌ها و فرمانداری‌ها یا بخشداری‌ها با شورا، در زمینه تصویب یا عدم‌تصویب مصوبات شورا‌هاست. باوجود تصریح اصول هفتم و یک‌صدم قانون اساسی برجایگاه رفیع شورا و تضمین اصل یکصدوسوم از قانون اساسی، بر الزام مقامات وزارت کشور بر اجرا و همکاری با شورا، شاهد این امر هستیم که نهاد شورا برای اداره امور و در چارچوب قوانین نیازمند اختیارات بیشتری است. در حال حاضر مانور اصلی شورا بر دهداری و شهرداری است درحالی‌که مدیریت جامع شهری موضوعی فراتر از دهداری یا شهرداری است. واقعیت مساله این است که حسب اصول هفتم و یکصدم، قانون اساسی شورا به عنوان پارلمانی محلی برای نظارت بر اداره امور ده، دهستان، بخش، شهر، شهرستان و استان شکل گرفته‌اند. ده یا شهر موجودی زنده فرض می‌شوند که در آن انسان باید به کمال برسد. آرامش و آسایش شهروند در گرو محیطی است که المان‌های شهری آن بر پایه معیارهای مختلف جامعه‌شناسانه و روان‌شناسی شهری باشد. مبلمان شهری، دیسیپلین شهری، فضای شهر و محیط آن، سرانه فضای سبز، هماهنگی در مدیریت شهری، توجه به شهروندان و فضای کسب‌وکار شهروندان همه و همه موثر در این امر هستند. واقعیت مساله این است که شورا باید از مکانیسم عملی این امر برخوردار باشد که بتواند بر مشکلاتی که شهر و شهروندان را در مباحث فوق احاطه کرده فایق‌ آید و این امر نیازمند تعامل و واگذاری بیشتر قدرت به شوراها از طرف وزارت کشور و سایر نهادهای اجرایی کشور است. در ده و شهر فقط دهداری یا شهرداری نیستند بلکه موسسات و دوایر مختلف دیگری در آن سهیم هستند که با انطباق بر رسالت، نقش و جایگاه شورا، ضرورت واگذاری آنها به شوراها وجود دارد. واگذاری قطره‌چکانی قدرت و اداره امور شهر به شورا، این نهاد را از اهداف اصلی تاسیس آن دور می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.