احمد شیرزاد در گفتوگو با «شرق» تشریح کرد
پیشنیازهای انتخابات پرشور
سعید شمس
فضای انتخابات را چطور تحلیل میکنید؟ کشور در شرایطی به استقبال انتخابات ریاستجمهوری میرود که ابهاماتی در فضای انتخاباتی مشاهده میشود. اینکه آیا اصلاحطلبان میتوانند با یک کاندیدای واحد و مطرح، خود را در معرض رای مردم قرار بدهند یا نه، مسالهای پوشیده است. اگر انتخابات به مانند انتخابات 88 با حضور جدی و همزمان اصولگرایان و اصلاحطلبان برگزار شود، باید گفت که مطمئنا نتیجه انتخابات به نفع کشور خواهد شد و فرد پیروز در شرایط مطلوبتری میتواند به اداره کشور بپردازد و در نتیجه، کارنامهای کارآمدتر از خود برجای بگذارد. اما اگر قرار بر حاشیهنشینی اصلاحات و رقابت درونجناحی اصولگرایان در انتخابات باشد، طبیعی است که تمایل چهرههای اصلی ونیز مردم برای حضور جدی انتخاباتی، کاهش خواهد یافت. تکبعدی بودن انتخابات چه تبعات «اجتماعی» میتواند داشته باشد؟ رقابت درون جناحی اصولگرایان در انتخابات نمیتواند اکثریت جامعه را به حضور در پای صندوقها راغب کند، چون ایده آل مردم این است که سلیقههای مختلف بتوانند در صحنه، ابراز وجود کنند، طبیعتا اگر انتخاباتی فراگیر برگزار شود و دو قطب مهم
هم حضور داشته باشند، رییسجمهور آتی، به معنای واقعی کلمه مقتدر و با صلابت خواهد بود. ما نباید فراموش کنیم که در برهه فعلی، احتیاج مبرمی به ترمیم سیاست خارجیمان داریم که این مهم فقط با دولتی مقتدر و کارآمد، حاصلشدنی است. پس باید شرایطی را به وجود بیاوریم تا آحاد مختلف مردم رای خود را به صندوق بیندازند تا انتخاباتی با مشارکت بالا را به ثبت برسانیم. و مشارکت پایین چه هزینههایی میتواند تحمیل کند؟ رییسجمهوری که حاصل یک مشارکت پایین و رای حداقلی باشد، هم در داخل کشور اقتدار و مقبولیت لازم را نخواهد داشت و هم در سطح بینالملل آنطور که باید جدی گرفته نمیشود. از این بحث خارج شویم، روند انتخابات را چطور پیشبینی میکنید؟ باید منتظر باشیم تا شورای نگهبان بررسی صلاحیتها را اعلام کند تا ببینیم چه چهرههایی و از کدام سلیقهها فرصت رقابت را پیدا خواهند کرد. در مورد تصمیمهای شورای نگهبان هم باید گفت چون جلسات و مذاکرات آنها رسانهای نمیشود، تصمیمهایشان را باید تصمیمهایی غیرقابل پیشبینی دانست. اما «صلاح» در این است که با تصمیمگیری منطقی شرایط را برای حضور گسترده مردم فراهم
کنیم. وضعیت جامعه را چطور پیشبینی میکنید؟ آن چیزی که مشاهده میشود، این است که جامعه و لایههای مختلف مردم آماده این هستند تا انتخابات را با حضور خود به انتخاباتی پرشور بدل کنند. اما این مهم زمانی میتواند تحقق پیدا کند که مردم احساس کنند فضای حاکم بر انتخابات، فضایی رقابتی است و این احساس را داشته باشند که فرد مورد تاییدشان همان شرایطی را دارد که رقبا با آن پا به عرصه انتخاباتی گذاشتهاند. به همین دلیل انتظار این است که تصمیمگیران باید در تصمیمگیری فقط صلاح کشور را در نظر بگیرند. مهمترین ماموریت دولت آینده را چه میدانید؟ معلوم است که دولت بعدی با توجه به شرایط نامناسب بهوجودآمده، وظیفه سنگینی را روی دوش خود احساس خواهد کرد و هر مجموعهای که قرار است در پاستور مستقر شود، باید خود را آماده سختیهای زیادی کند. به عنوان مثال شرایط اقتصادی با توجه به تورم بالای محدودیتهای گستردهای که برای مردم به وجود آورده است و همچنین تحریمهای تحمیلشده یا فلجشدن بخشی از دولت یا نهادهای مهمی که توسط دولت فعلی تعطیل شدهاند و... همه اینها هم سخت هستند و هم وقت زیادی را میطلبند.
البته اگر رییسجمهوری باشد که موج اجتماعی را به عنوان حامی خود ببیند، میتواند بر این مشکلات فایق آید. این در حالی است که بسیاری از کاندیداهای فعلی حتی در زمان وزارت خود هم چهرهای مقتدر نداشتند و نمیتوانند در صورت راهیابی به دولت، افراد توانمند را به کار گیرند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.