دوری از هیاهو
آرمان استپانیان . عکاس
مدتها بود صادق تیرافکن را میشناختم. اولین برخورد من با کارهای او زمانی بود که در سال78 مجموعه عکسهایی از قبرستان او را دیدم و همین باعث شد با نوع کارهایش آشنا شوم. او در سال79 نمایشگاهی در گالری سیحون برگزار کرد و به فاصله یک سال بعد من هم در همین گالری نمایشگاهی برپا کردم. همین رفتوآمدها ما را به یکدیگر نزدیک کرد. وقتی آثار او را دیدم متوجه شدم چقدر به فضای کارهای من نزدیک است. علاوهبر ویژگیهای مشترک در آثارش، کارهایش را دوست داشتم. موضوعهای او در عکاسی خیلی صریح و خلوت بود. آثار من هم از لحاظ فرمی خلوت هستند. ضمن اینکه کنتراست کارهای او یکی از بهترینها بود چون سایهروشن را خیلی خوب درک میکرد و تاکید او روی هر پرسوناژ خیلی عالی بود. یکی از نکات دیگری که در کارهایش کاملا مشخص است، انزوای شخصی او بود. ما در دو نمایشگاه که آثار خیلی مدرنی را در پاریس ارایه کرده بود، با هم شرکت کرده بودیم و یکی از نمایشگاههای مشترک ما در سال 1380 در موزه پاریس بود. در تمام مدتی که با او آشنا بودم و در سفرهایی که با هم داشتیم شاهد انزوای شخصی و دوری او از هیاهو بودم. با همه گوشهگیریای که داشت، نهتنها کارهایش
بلکه شخصیت او را دوست داشتم. ضمن اینکه او یک خوزستانی، بود و به همین دلیل، او بهعنوان یک عکاس خوزستانی، مورد علاقهام بود. البته باید بگویم جدای از عکسهایش، کارهایی را که در حیطه هنرهای مفهومی و اینستالیشن انجام داده بود به اندازه عکسهایش دوست نداشتم اما عکسهایش دلنشین و خوب بودند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.