تفکیک دو دوره
سیدرضا اکرمی . نماینده ادوار مجلس
کارنامه آقای احمدینژاد را باید در دو بخش مورد بررسی قرار داد؛ یکی مربوط به حضور ایشان در دولت نهم ریاستجمهوری و دیگری در دولت دهم. بر این اساس میتوان چنین گفت که انتخابات دوره دهم ریاستجمهوری در کل آغاز نامناسبی داشت. من معتقدم شروع برخی وقایع تلخ همزمان با پخش مناظرههای انتخاباتی در تلویزیون بوده است؛ یعنی همزمان با آن منازعهای که در میان صحبتها به رییس مجلس خبرگان و رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام، آیتالله هاشمیرفسنجانی یا به حجتالاسلاموالمسلمین ناطقنوری که عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام است اتهام زده شد. در همانجا حریمها شکسته شد و دیوارهای حرمت و احترام تا حدودی صدمه دید. البته این شروع با غرورها و غفلتها ادامه پیدا کرد و مسایل بعدی و بعدی را پیش رو قرار داد که در نهایت به شکلگیری مجموعه آن وقایع انجامید که متاسفانه پیامدها و آسیبهای آن همچنان ادامه دارد. در نتیجه باید با ظرافت و دقت در رابطه برخی اتهامات فاقد سند و بیان آن در تریبونهای عمومی، اندیشید و تجدیدنظر کرد. سخنانی که رییس دولت در جلسه استیضاح وزیر کار و امور اجتماعی، روز طرح سوال مجلس از ایشان و همچنین سفرهای استانی از آغاز دولت
نهم بیان کرده و در سفرهای اخیر، جهت و شتاب تندتری بهخود گرفته است، امری سازنده برای اداره کشور به شمار نمیرود. مساله آنجاست که در دنیای کنونی، یک کشور با مدیریت خردگرا، تعامل با همه قوا، نهادها و ساختارها، استفاده از تجربیات مدیران گذشته و تاکید بر استفاده از نظرات کارشناسی، به پیشرفت و توسعه میرسد و مسیرهای دیگر، انحرافی و دردسرآفرین است. علاوه بر آنچه که بیان شد باید این را نیز اضافه کنم که گاهی اطرافیان نیز در قبال اینگونه رخدادها بیتقصیر نیستند. این اطرافیان موظفند تذکر، تنبه و هشدار دهند؛ اما این کار را انجام نمیدهند و در برابر گاهی همین افراد به تشویق، تعریف و تمجید نیز میپردازند که با این عمل موجب میشوند که مطلب بر انسان مشتبه شود و باور انسان تغییر کند و وقتی در باور انسان تغییر ایجاد شود، به نظر من نتیجه همین چیزی میشود که در حال حاضر شاهد آن هستیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.