«رویایی» از دریاییها تا 70 سنگ قبر
داریوش معمار
اگر قرار باشد میان شاعران نوپردازی که طی پنجاه سال گذشته ظهور کردهاند، یک نفر را نام ببریم که بیشترین حجم حواشی ادبی، نقدها و نظرها پیرامون آثار و فعالیتهای ادبی او بوده، باید به «یداله رویایی» شاعر دامغانی متولد اردیبهشتماه اشاره کنیم.
رویایی در سالهای جوانی، نخست شاعری نوتغزلی بود؛ سپس به جمع نوپردازان موج نو پیوست و بهعنوان چهرهای صاحبنظر در میان این جمع مطرح شد و نهایتا
با گرفتن امضا از شاعران شعر دیگر (آن گروه از موج نوییها که به قول نوریعلا مشکلنویس بودند) و هنرمندانی در حوزههای دیگر جریانی را به شعر فارسی معرفی کرد که به نام «حجم» شهرت یافت.
کار در اداره اوقاف دامغان، اخذ مدرک دکترا در حوزهای حقوقی، کار در رادیو و تلویزیون، همکاری با ابراهیم گلستان، نزدیک شدن به گروه شاعران شعر دیگر و دفاع از شعر احمدرضا احمدی، انتشار نظریه حجم، طی پنجدهه در سه نوبت از سکوی سرخ تا عبارت از چیست، انتشار شعرهایش از چهارپارهها تا دریاییها و هفتاد سنگقبر، زندگی از دامغان تا تهران و پاریس، حوادث زندگی این شاعر دورمانده از وطن را متفاوت و خاص کرده است.
اگر امروز قرار باشد به نام ده شاعر بزرگ و تاثیرگذار شعر نو اشاره کرد که در میان منتقدان سرسخت، مدافعان سینهچاکی نیز بین نسلهای مختلف دارند، بیشک نام رویایی به دلیل تلاش و استمرار ادبی و فرهنگی باید تکرار شود. میان مدافعان رویایی؛ خیال، زندگی و نظرات او پیشتر از هر شاعر دیگری مورد توجه است، ایشان هیچ شاعری را شایسته همپایی با مقام او نمیبیند و میان منتقدانش نیز این اعتقاد وجود دارد که اساسا هیچ شعر خوبی از وی تا امروز انتشار نیافته و نظراتش نیز بیش از لشکری یکنفره را در ادبیات فارسی برای وی فراهم نکرده است، شاهبیت جملات انتقادی در مورد رویایی را ظاهرا امسال شاعر غزلسرا هوشنگ ابتهاج در خاطراتش نوشته که: به حضرت عباس، رویایی شعر خوب ندارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.