شهلا ریاحی و جمشید مشایخی، شمع روشن کردند
دهمین جشن «روز بازیگر» تئاتریها
شرق: بهار سال 1392 خورشیدی است. در سالن اصلی تئاتر شهر، شهلا ریاحی به همراه جمشید مشایخی شمعهای دهمین جشن بازیگر را روشن میکنند؛دو بازیگری که سالهای دور تئاتر، آن سالها که آنقدر جوان علاقهمند به تئاتر نبود چراغ صحنهها از وجودشان روشن میشد و این آغاز دهمین جشن بازیگر تئاتر بود.بهار سال 1382 بود. وقتی زمزمههای برگزاری جشنی برای بازیگران در محافل تئاتری پیچید، بهار سالی که مثل همه سالها تکلیف بودجه مشخص نبود، رییس مرکز هنرهای نمایشی تازه عوض شده بود و وضعیت تئاتر مثل همیشه در هالهای از ابهام بود. با وضعیت آن روزها برگزاری جشن توسط یک صنف که تنها دوسال پیشتر شکل گرفته بود، تقریبا غیرممکن بود. اما تلاش صنفی و خود اهالی تئاتر این غیرممکن را ممکن کرد و باعث شد تا در تقویم تئاتر روزی به نام بازیگر ثبت شود. حالا بهار 1392 است و 10 سال گذشته و جشن بازیگر هم با افتوخیزها، با کمبودها، عدم کمک بخش دولتی و تمایل کم اسپانسرها به سرمایهگذاری روی تئاتر برگزار شده است. حالا بهار 1392 است و خانه تئاتر و انجمن بازیگران با بضاعت اندک باز پرجمعیتترین صنف خانواده را در سالن اصلی گردهم آورده و
جشن بازیگر را برپا کردهاند؛ جشنی که بعد از روشنشدن شمعهایش بهدست دو پیشکسوت تئاتر با یادبود از آنهایی که از جمع هنر ایران پر کشیدند، ادامه یافت. عکسها که رد میشوند متوجه میشوی تئاتر کشور سال گذشته چه یارانی را از دست داده است، حمید سمندریان، فهیمه راستکار، بیژن نعمتیشریف، سعدی افشار، جاهد جهانشاهی، ایرج زهری و آنهایی که شاید خیلیها نامشان را از یاد برده بودند مثل ایرن زازاریانس، ایلوش خوشابه، عبدالله بوتیمار و آنهایی که تاکنون نامشان به گوش خیلیها نخورده بود اما عمری را پای تئاتر گذاشتند.پیام روز جهانی تئاتر مثل همیشه خوانده میشود. پیام امسال پیامی از «داریوفو» است و «رویا تیموریان» که در دورههای قبلی از اعضای هیاتمدیره انجمن بازیگران بوده آن را قرائت کرد. بیانیه انجمن بازیگران را «بهرام شامحمدلو» خواند. بیانیهای با مطلع «ما یکی هستیم» از سختیهای تئاتر و حرفه بازیگری گفتند و در 13 بند خواستهای خود را عنوان کردند. این 13 بند درخواستهای تازهای نبود. سالهای قبل هم این درخواستها بیان شده بود. صنفهای دیگر هم خواسته بودند تا قرارداد تیپ اجرا شود و حرفه بازیگری شغل شود و دستمزدها متناسب
با تورم بالا برود و اختصاص بودجهای متناسب با روز حداقل به اندازه کشوری چون قطر و تصویب آییننامهای برای عدم اعمال ممیزی سلیقهای. تقدیر از بزرگان بخش دیگر این برنامه بود. امسال «ژاله علو» که به دلیل آلودگی هوا این روزها کمتر از خانه بیرون میآید یکی از چهرههای تقدیرشده بود. «سلیمه رنگرز» که گفت 42 سال است در تئاتر دیده نشده، هنرمندی از خوزستان جایزه خود و مدالیوم خانه تئاتر را از «علی نصیریان» گرفت. سلیمه رنگرز گفت که راه سختی را طی کرده اما پایان خوشی داشته است.او که با بازی در عروس آتش به هنر ایران شناسانده شده گفت: «امروز اگر من را از در راه نمیدادند از پنجره وارد میشدم چون سالها منتظر این لحظه بودم. »منصور حمیدی هنرمند اهل تبریز هنرمند بعدی بود که از وی تقدیر شد. آخرین تقدیر در شب بازیگر از «اسماعیل شنگله» بود بازیگری که تلاش زیادی در عرصه تئاتر داشت.علی نصیریان پیش از تقدیر شنگله پشت میکروفن رفت و با اشاره به بیانیه انجمن بازیگران گفت: «من کاری با هیچ دولتی ندارم. تئاتر ایران همواره متکی به استعدادها و خلاقیتهای ذاتی خود بوده و تمام نقطهعطف تئاتر ما با بروز استعدادها و خلاقیتهای ما بود که
از نمایش تختحوضی تا تئاتر جدید ساخته شد.» او گفت: «خلاقیتهای خود را منوط به هیچ سازمان و نهادی نکنیم.» اسماعیل شنگله بعد از دریافت جایزهاش با اشاره به پیام داریوفو گروه «سعدی افشار» گفت: «روزگار قدیم حسی درون ما موج میزد که توان بیان آن را ندارم و باید تاکید کنم هرچه امروز داریم از لالهزار است.» با تقدیر از «سیروس حاجیلو» از کارمندان قدیمی تئاتر شهر، ایرج راد، بهزاد فراهانی و کاظم هژیرآزاد بخش اصلی مراسم یعنی اعلام برگزیدگان بازیگری سال 91 آغاز شد. هیات داوران انجمن بازیگران در بخش بازیگری در میان زنان هیچ بازیگری را حایز دریافت رتبه سوم ندانست و جایزه دوم را به «هایده حائری» برای ایفای نقش در نمایش مرغ سحر داد. «پانتهآ پناهیها» بازیگر ویتسک هم جایزه بهترین زن را دریافت کرد. در بخش مردان اما بیشترین جوایز به نمایش «ویتسک» رسید. «امیر کربلاییزاده» در نظمیه زنان بازیگر سوم مرد شد و «مرتضی اسماعیلکاشی» بازیگر ویتسک جایزه دوم را گرفت. بهترین گروه بازیگری هم گروه بازیگران عجایبالمخلوقات شدند و جایزه این بخش به «مجید بهرامی» تحویل داده شد. اما بهترین جایزه اول مرد را «بابک حمیدیان» گرفت که با پای
گچگرفته و آسیبدیدگی کمر روی صحنه آمد و گفت: «در مقابل این همه درخت تناور تئاتر حرفی برای گفتن ندارد.» دو پیشپردهخوانی به نویسندگی و کارگردانی «افشین هاشمی» یکی از بخشهای قابلتوجه این مراسم بود. یکی از این دو پیشپرده «یک متنی داشتم سفارشی» بود در دستگاه ماهور بر اساس «یک خری داشتم خاکستری بود» و «عمو ممیزی» بر وزن عموسبزیفروش. بادی درامینگ به کارگردانی سعید تهرانی و اجرای موسیقی توسط هومن جاوید هم از بخشهای این شب بازیگر بود.بهار سال 92 خورشیدی چراغهای جشنهای تئاتر با عکس یادگاری اهالی تئاتر در سالن اصلی تئاتر شهر که دستگاههای سردکنندهاش نتوانست از گرمی حضور هنرمندان بکاهد به پایان رسید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.