صدر- نیایش به روایت ساکنان محلات مجاور
عکس: مهدیحسنی، شرق
فاطمه جمالپور: ورودی به صدر مسدود است، مسیر جایگزین... . این عنوان تابلوهایی است که مسافرانی که قصد عبور از بزرگراه صدر را دارند در ساعاتی از روز با آن مواجه میشوند. این سوی راههای مسدود شده و نردههای سبز و در جوار منازل مسکونی جرثقیلهای غولپیکر، کارگران و مهندسان مشغول کارند تا پروژه دوطبقه کردن بزرگراه صدر؛ طبق قول شهردار تا خرداد پایان پذیرد. اتفاقی که قرار بود 22 بهمن محقق شود و حال با تاخیر 83 روز هنوز محقق نشده است. بزرگراه صدر قرار است نخستین تجربه تهرانیها برای عبور و مرور از بزرگراههای دوطبقه باشد اما فارغ از این تجربه، ساختوسازهایش تجربیاتی را هم برای ساکنان محلات مجاور به همراه داشته است؛ البته تجربیاتی ناخوشایند؛ آنها از ترافیک، آلودگی صوتی، بسته شدن خیابانها و محدودیتهای عبور و مرور و... میگویند. برای صحبت درباره بزرگراه صدر اینبار راهی دفتر معاونت عمرانی شهرداری در خیابان بهشت نشدیم بلکه به سراغ مردم این محلات رفتیم. ورودی امامعلی به صدر بسته بود و پس از چندین دور شمسی و قمری به محلات کناری صدر در نوبنیاد رسیدیم. نزدیکیهای ظهر است و کوچههای منتهی به پروژه در
تضاد با هایوهوی و سروصدای آزاردهنده جرثقیلهای غولپیکر و... . مریم زن خانهداری است که خانهاش در کنار نردههای سبزی است که مسیرها را به صدر مسدود کرده است. او درباره مشکلات این پروژه میگوید: «سروصدا خیلی زیاد است؛ شب، صبح، نصفهشب. خیلی سروصدا زیاد است. گرد و خاک و بستن بزرگراهها، رفتوآمد ما را بسیار دشوار کرده است. مجبوریم از مسیرهایی رفتوآمد کنیم که خیلی ترافیک زیاد و خیلی سخت است. در هر صورت خانههایی که نزدیک پل هستند مشکل رفتوآمد را خواهند داشت.»خودرو 206ای که مسافرانش یک دختر و پسر جوان هستند، کنار کوچه پارک شده است. وقتی از آنها درباره مشکلات پروژه میپرسم، میگویند: «ترافیک، اعصابخوردی، سروصدا. آلودگی صوتی همهجوره هست، با دستگاههایی که آوردهاند. باز من شیشههای خانهام دوجداره است سروصدا را کمتر حس میکنم اما بقیه همسایهها بیشتر اذیت میشوند.»دبیرستانی در کنار پروژه واقع شده است. وقتی وارد میشوم و میگویم برای مصاحبه آمدهام به دفتر مدیریت دعوت میشوم. وقتی سوالم را مطرح میکنم، مدیر بعد از کنترل کارت خبرنگاریام میگوید: «بگویید مدیر دبیرستان... گفت برای ما هیچ مشکلی ایجاد نکرده
است.»بیرون دفتر معلمان مشغول صحبت هستند. یکی از آنها اما در صحبتهایی مغایر با مدیر مدرسه میگوید: «سروصداها سر کلاس اذیت میکنند. دانشآموز یک لحظه حواسش پرت شود دیگر درس را یاد نمیگیرد و با این شرایط و سروصدا بدتر میشود. کاش کار را زودتر تمام کنند و اجتنابناپذیر است کار باید تمام شود. میتوانند سرعت کار را افزایش دهند. قرار بود این کار دو، سه ماه قبلتر تمام میشد. من تصور میکنم به وعده بعدی هم نرسد و آقای شهردار معذرتخواهی دیگری هم بدهکار میشود.»وقتی میپرسم از نظر ترافیکی چطور؟ مشکلی برای شما ایجاد نشده است؟ پاسخ میدهد: «از نظر ترافیکی خیلی؛ الان شرق به غربش بسته است. من این مسیر را قبل از عید 10، 15دقیقهای میرفتم الان مسیرهای موازی یک ساعت طول میکشد. میتوانند تمهیداتی بیندیشند مثلا آخر اندرزگو یک دوربرگردان گذاشتهاند که خیلی ترافیک را بیشتر کرده است.»محمد صفاخواه پسر جوان جینپوشی است که انگار عجله دارد و به سرعت راه میرود. در جواب سوالم میگوید: «ما خانهمان را که در محله فرمانیه و درست در جوار اتوبان است میخواستیم بفروشیم اما قیمتش نصف شده است چون بَرِ اتوبان صدر هستیم.»وقتی میپرسم
از نظر ترافیکی چطور؟ میگوید: «ترافیک که اصلا هیچی، دیگر از صدر هیچوقت نمیرویم در حالیکه همیشه از صدر میرفتیم. حالا از صیاد میرویم و هیچ فرقی هم نکرده است. دو لاین از پایین کم کردهاند دوتا به بالا اضافه کردهاند.»خانم و آقای خوشپوش و میانسالی بر صندلیهای یکی از بوستانهای مشرف به صدر نشستهاند. آقا که خود را حسین نظر، کارشناس ورزشی و فعال محیطزیست معرفی میکند، در جواب سوالم میگوید: «در واقع من خیلی خوشحالم از این نوآوری شهردار در این سازه. من تصور میکنم کار باارزشی است و حداقل این بار ترافیکی موجود را که از چند نقطه وارد صدر - نیایش میشود خوب مدیریت میکند و نهایتا احساس میکنم این حرکت لازم بود. مشکلات را هم باید مردم بپذیرند چرا که مردم باید در فعالیتهای شهرسازی صبوری لازم را داشته باشند. ما سرزمین آلمان نیستیم و نمیتوانیم مثل اروپا یا آمریکا آنتایم باشیم در مدیریت کلان و درنهایت هر فعالیتی چالش و مشکلاتی دارد و مردم باید این را تحمل کنند. من به آقای قالیباف علاقهمندم و کارهایشان بهخصوص در حوزه شمیرانات و توسعه فضای سبز را تحسین میکنم.»دو دختر جوان در آلاچیقی در نزدیکی محل کارشان در
نزدیکی کارگاه عمرانی صدر گرم صحبتند. وقتی سوالم را میپرسم هر دو نچنچ میکنند و میگویند «آخآخ نگو». و یکی ادامه میدهد: «من اینجا سر کار میآیم. به دلیل محدودیتهای ترافیکی بهناچار از مینیسیتی و ارتش میآیم و خیلی گیر میکنم. مجبوریم یک ساعت زودتر بیاییم و موقع برگشت هم به ناچار چون از این سمت بسته میشود یک ساعت بیشتر در راه میمانیم. ترافیک که نگو راهها همه بسته و از اینجا هر جا میخواهیم برویم سخت است. زمانبندی پروژه قرار بود 22 بهمن تمام شود که الان 82روز گذشته است. دقیقا از آن موقع به بعد خیابانها را بستند و بهتر است مدیریت کنند؛ ساعاتی که میخواهند خیابانها را ببندند در طول شب باشد نه 10 صبح تا چهار بعدازظهر در اوج ترافیک و رفتوآمد مردم.»دو پسر جوان بر لبه سکویی در کنار خیابان نشستهاند و شریکی سیگار میکشند. وقتی از آنها درباره مشکلات بزرگراه میپرسم، میگویند: «از این بدتر نمیشود؛ پدر ما را درآوردند با این پل ساختن. خداوکیلی از نظر ترافیک و تصادف خیلی داستان ایجاد کرده است.» پسری با لباس ورزشی و کیف ورزشی در دست از یکی از خانههایی که به اتوبان چسبیدهاند بیرون میآید. میگوید: «سروصدا
خیلی زیاد است و صدر هم که بسته میشود به کار و زندگیمان نمیرسیم. میتوانستند دیوار صوتی بگذارند، ضمن اینکه در اوج ترافیک اتوبان را میبندند.» حالا ساکنان محلات مجاور به اتوبان صدر اندک امیدی دارند که با اتمام پروژه مشکلات متعددشان برطرف شود اما هنوز نگران سرو صدا و ترافیک هستند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.