آینه
اطلاعات
یادداشت: «انتخابات، رقابت و حزب»؛ حسین واله
از آنچه تاکنون گذشته پیداست که شکل و شمایل رقابتها در انتخابات آتی ریاستجمهوری چگونه خواهد بود. نیز پیداست که گسستی اساسی از رویه غالب در دورههای پیش رخ داده... چرا برخوردها در انتخابات آتی خشنتر تصور میرود؟ چرا همه از اقدام به سیاهنمایی پرهیز میدهند؟ چرا از زبان تهدید برای کنترل و مهار استفاده میشود؟ پاسخ به این پرسشها از این نظر اهمیت دارد که جز با شناخت ریشهای مشکل نمیتوان آن را معالجه کرد. یک پاسخ پیشنهادی به این پرسشها این است که انتخابات در ایران قدری از ریل طبیعی خود خارج شده... علتالعلل یا دستکم یک علت اساسی این بلبشو ضعف ساختار حزبی در کشور است. جمهوری بدون احزاب، مثل دین بدون روحانیت است. اگر میشود بدون ایفای نقش نهاد مسوول دینداری، دینداری جامعه را تامین کرد، میتوان بدون نهاد مسوول هدایت و بسیج سیاسی، جمهوری را اداره کرد. گرچه سازوکارهای حزبی مثل همه نهادهای بشری دیگر بیاشکال و بیخطر نیستند، اما کارکردهای آنها بسیار مهمتر از آن است که بتوان به خاطر ضایعاتشان از آنها چشم پوشید.
اعتماد
یادداشت: «جراحی عمیق در ساختارهای اقتصاد کشور»؛ حسین راغفر
طبیعی است که با توجه به بحران جدی اقتصادی پیشآمده، گروههای زیادی از مردم شدیدا نگران کاهش یا قطع یارانههایی هستند که دریافت میکنند. شاید بتوان گفت اصلیترین محل درآمد آنها همین یارانههای ماهیانه است... کاندیداهای ریاستجمهوری... شعارهای تبلیغاتی سیاسی میدهند تا در رقابت با هم آرای بیشتری جمع کنند و طبیعی است که هرکدام در این مزایده پیشنهاد قیمت بالاتری را ارایه کند احتمالا میتواند رای این گروههای مصیبتزده مستاصل را به خود جذب کند.
بهار
یادداشت: «نگاه آگاهانه به کاغذپارههای بینالمللی»؛ امیرعباس نخعی
اگر آنگونه که مقامات سیاسی و اقتصادی میگویند لازم است از بحران خارج شویم، باید طیفی از جناحهای سیاسی موجود توسط مردم به قدرت برسند که امکان بازسازی روابط با کشورهای دیگر و اعتمادسازی سریع داشته باشند. رییسجمهوری آینده اگر نباید واداده باشد، که نباید هم باشد، نباید هم قطعنامههای بینالمللی را «کشکی» و «کاغذپاره» بداند چراکه همین قطعنامههای «کشکی» و «کاغذپاره» میتواند در درازمدت در اقتصاد کشور تاثیرگذار و کارساز باشد.
کیهان
سرمقاله: «چه کسی باید شرمنده باشد؟!»؛ حسین شریعتمداری
اصولگرایان با حمایت از دولت احمدینژاد، در آن هنگام که گفتمان امام و انقلاب را دنبال میکرد، نشان دادند که بر اصول و مبانی انقلاب تکیه و تاکید دارند و هنگامی که دولت از خط اصیل انقلاب و همراهی با مردم فاصله گرفت اصولگرایان با انتقاد و اعتراض خود بار دیگر ثابت کردند که آنچه نزد آنها از اهمیت و احترام برخوردار است، اصول و مبانی اسلام و انقلاب است و افراد و شخصیتها در هر مرتبه و درجهای که باشند، اگر از اصول و مبانی فاصله بگیرند، به همان اندازه مورداعتراض و انتقاد اصولگرایان خواهند بود... حالا باید از آن دسته از دولتمردان سازندگی و اصلاحات و اصحاب فتنه که به حمایت اولیه اصولگرایان از دولت آقای احمدینژاد- باز هم تاکید میشود که قصد مقایسه مثلبهمثل نیست- اعتراض میکنند، پرسید: اگر در دوران حضرت امیر(ع) حضور داشتید، به حمایت اولیه آن حضرت از طلحه و زبیر اعتراض نمیکردید؟! ... یادتان هست که در جریان حاکمیت دولت و مجلس اصلاحات میگفتید ائمهاطهار(ع) هم قابلنقد هستند؟!
وطن امروز
سرمقاله: «هاشمیرفسنجانی و نامزدی در انتخابات»؛ سیروس محمودیان
از منظر عمومی رفسنجانی سیاستمدار مردودی است که در آزمونهای مختلف مردمی و در پیچهای تند انقلاب اسلامی و در فتنههای مختلفی مانند فتنه 88 نتوانسته است همراه و همگام با مردم طی مسیر کند. پس طبیعی است حضور مستقیم هاشمی در انتخابات شکست دیگری را در ردیف سلسله شکستهای انتخاباتی وی رقم خواهد زد. طبعا این شکست مرگ حتمی او را در عرصه سیاست در پی خواهد داشت... سرسختی هاشمی برابر پیشنهاد انتخاباتی اصلاحطلبان ناشی از آن است که هاشمی بهروشنی میداند لایههای افراطی و میدانی اصلاحات اصولا هیچ اعتقادی به هاشمی و توانمندی اجرایی او ندارند و تنها اضطرار سیاسی و استفاده ابزاری از موقعیت و ظرفیتهای حقوقی رفسنجانی، اصلاحطلبان را به ورطه کشنده حمایت از وی واداشته است. باید پذیرفت اهمال معنادار هاشمی از پذیرش پیشنهاد مشکوک اصلاحطلبان امری منطقی است و به نظر نمیرسد در چنین شرایطی او جسارت پا گذاشتن در کارزار انتخابات را داشته باشد.
جمهوری اسلامی
سرمقاله: «رییسجمهور مستقل»
هرچند هرکس که واجد شرایط احراز مقام ریاستجمهوری باشد، قانونا میتواند خود را نامزد کند ولی بهتر است روسای جمهور گذشته وارد این صحنه نشوند و فقط تجربیات خود را در اختیار رییسجمهور آینده قرار دهند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.