|

شاپرک و ستاره

جیمز ثوربر . ترجمه: هادی عظیمی

روزی شاپرک جوان و خامی به ستاره‌ای
دل باخت. موضوع را با مادرش در میان گذاشت و او نصیحت کرد که به‌جای ستاره به چراغی بالای یک پل دل ببازد. مادرش گفت:«یک شاپرک که دوروبر ستاره‌ها نمی‌چرخد. دوروبر چراغ‌ها می‌چرخد.» پدرش گفت:«در این ‌صورت می‌توانی به‌جایی برسی. با دنبال ستاره‌هاکردن به هیچ جایی نمی‌رسی.» اما شاپرک جوان به حرف پدر و مادرش توجهی نکرد. هر روز، گرگ‌ومیش، وقتی ستاره بیرون می‌آمد،
به سویش پرواز می‌کرد و هر صبح، وقت سپیده‌دم، سینه‌مال، خسته و از پا درآمده از تلاش بیهوده‌اش، به خانه برمی‌گشت.
یک روز پدرش گفت:«پسرم، ماه‌هاست که هیچ بالی نسوزانده‌ای و به نظرم می‌آید که اصلا قصدش را هم نداری. همه برادرهایت از بس در اطراف چراغ‌های خیابان پرواز کرده‌اند، بسیار سوخته‌اند و خواهرهایت آنقدر در اطراف چراغ‌های خانه‌ها چرخیده‌اند، به‌طور مخوفی داغ‌دیده شده‌اند. زود باش، دست به‌کار شو و کمی خودت را به سوختن بده. شاپرک خال‌خالی به این بزرگی باشی و جای حتی یک داغ هم نداشته باشی؟!»شاپرک از خانه پدرش بیرون آمد، اما شاپرك کسی نبود که در اطراف چراغ‌های خیابان یا دوروبر چراغ‌های خانه‌ها پرواز کند. بلافاصله سعی کرد به ستاره برسد، که چهار‌وسه‌دهم سال نوری یا 25‌تریلیون مایل، از او دور بود. شاپرک فکر می‌کرد ستاره کمی بالاتر بین شاخه‌های بالایی نارونی‌گیر کرده باشد. او هیچ‌گاه به ستاره نرسید، اما به تلاشش ادامه داد، هر شب و هر شب و زمانی‌که شاپرک بسیار‌بسیار پیری شده بود، پیش خودش فکر کرد که واقعا به ستاره رسیده است و هرجایی می‌رفت، همین را می‌گفت. این موضوع لذت عمیق و دیرپایی را به او داد و سال‌های بسیار زیادی عمر کرد. پدر و مادر و برادرها و خواهرهایش در عنفوان جوانی تا حد مرگ سوخته بودند.
جیمز ثوربر (1961-1894)، نویسنده (طنزپرداز) و کاریکاتوریست آمریکایی بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.