|

نتیجه‌دادن «پلان‌بی» مورینیو

محمد تقوی . بازیکن پیشین تیم‌ملی

دورتموند به‌رغم شکست در سانتیاگو برنابئو توانست به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه پیدا کند. «یورگن کلوپ» در این بازی با همان آرایش بازی رفت تیم خود را روانه میدان کرده بود اما مورینیو با چند تغییر که تا حدود زیادی نیز غیرمنتظره به نظر می‌رسید آرایش تیمی خود را انتخاب کرده بود. نیمکت‌نشینی «خدیرا» و استفاده از «اسی‌ان» در دفاع راست و «دی‌ماریا» در خط هافبک نشان می‌داد که در این بازی رئال سعی دارد برخلاف بازی رفت به بازی سرعت دهد. در این میان استفاده از «مودریچ» در کنار «آلونسو» نشان از این بود که مورینیو به‌خوبی می‌دانست که ژابی آلونسو تحت مراقبت ویژه بازیکنان دورتموند توانایی بازیسازی خود را تا حدود زیادی از دست خواهد داد و به این منظور با استفاده از مودریچ سعی داشت این مشکل را برطرف کند. یورگن کلوپ عنوان کرده بود که در صورت مهار آلونسو می‌توان کل تیم رئال را کنترل کرد که در این صورت پپه این نقش را به عهده می‌گیرد که توانایی این دو بازیکن بسیار متفاوت است. به همین دلیل مودریچ این نقش را به عهده گرفته بود که با وجود اینکه بازی خوبی از خود به نمایش نگذاشته بود اما تاثیر فراوانی در نوع بازی رئال داشت. دورتموند تا اواخر بازی به آنچه می‌خواست دست پیدا کرده بود و شاید درخشش دروازه‌بان‌های هر دو تیم تا دقیقه 80 از عوامل اصلی بازی بدون گل هر دو تیم بود. اما «پلان بی» ‌مورینیو که بسیار ریسکی نیز به‌نظر می‌رسید باعث شد تا رئال به بازی برگردد. تعویض «کونتراو» و «آلونسو» و اضافه‌شدن «خدیرا» و «کاکا» و استفاده از سه مدافع وانتقال دی‌ماریا به سمت چپ و استفاده از رونالدو در کنار بنزما باعث شد تا رئال در دقایق آخر بازی به گل دست پیدا کند و اگرچه در چند ضدحمله دروازه آنان نیز تهدید جدی شده بود، اما رئال توانست قفل دروازه دورتموند را باز کند. دورتموند قدرت خط حمله خود را به دلیل از دست‌دادن «گوتسه» که در همان دقایق اولیه مصدوم شده از دست داده بود و استفاده از رویس به جای گوتسه در میانه میدان باعث شده بود که گوش‌های کناری دورتموند به مانند بازی رفت نتوانند رئال را تحت‌فشار قرار دهند. مهم‌ترین عاملی که باعث برتری رئال خصوصا در اواخر بازی شده بود به ضعف مردان میانی دورتموند برمی‌گشت که توانایی حفظ توپ را از دست داده بودند و تمامی توپ‌هایی را که مدافعان مرکزی این تیم دفع می‌کردند، در بازگشت نصیب بازیکنان رئال می‌شد که باعث برتری مطلق رئال در واپسین دقایق بازی شده بود. دورتموند هیچ برنامه‌ای برای کشتن وقت نداشت و سعی داشتند که بازی طبیعی خود را ادامه دهند، برای مثال بردن توپ به کناره‌ها و کرنرها و اتلاف وقت در این بازی مشاهده نشد که شاید می‌توانست در دقایق پایانی فشار تیم رئال را کمتر کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.