بزرگترین جایگاه «دیدار» جهانیان
فریدون جنیدی . ایرانشناس
در مواجهه با موضوع گردش (و نه گردشگری) در دریای پارس، نامگذاری اشتباه، نخستین چالش بر سر راه ماست. شواهد تاریخی در تمام دنیا، حکایت از آن دارند که این دریا در طول قرنها، به نام دریای پارس شناخته میشده و چنین نامگذاریای میتواند، جهانی باشد؛ اما وقتی ما از واژه «خلیج» که یک واژه عربی است، استفاده میکنیم، باید بپذیریم که اعراب سریعا از آن بهرهبرداری کرده و سعی میکنند آن را به نفع خود مصادره کنند که واژه جعلی «خلیج ع ر ب ی» یکی از اینهاست. از یاد نبریم که در تمامی نوشتههای کهن ایرانی و حتی نوشتههایی از سههزار سال پیش، این مکان، دریای پارس نامیده شده و ما نباید بههیچعنوان از واژههایی که از فرهنگ ما برنخاستهاند برای این نامگذاری استفاده کنیم. چالش ما در حوزه گردش در دریای پارس هم دقیقا از همین جا آغاز میشود؛ چراکه این دریا حقیقتا گنجینه بزرگی است که جهانیان آرزوی دیدارش را دارند. سخنگفتن درباره این گنجینه بزرگ در بخشهای مختلف، کار بسیار دشواری است، اما نمونههای تاریخی و پتانسیلهای آن نشان میدهد که در صورت شناخت درست، میتوان از این گنجینه بزرگ، پهنهای گردشی برای تمام مردم جهان ساخت. برای
نمونه، در یکی از جزایر دریای پارس، خاکی است که به یکی از شرکتهای فرانسوی واگذار میشود تا بهترین لوازم آرایشی جهان را تولید کند. متاسفانه این گنج در دست ماست، اما نیروی دیدار آن را نداریم؛ انبوهی از بهترین مخازن مرجانی جهان را در این دریا میتوان پیدا کرد، اما ما نسبت به آن بیتوجه هستیم. نخستین مروارید جهان از این دریا صید شده و حتی کاوشهای باستانشناسی نشان میدهد که قدیمیترین صدف کشفشده جهان که عمری 5000ساله دارد، از دل دریای پارس بیرون آمده و تمام این ویژگیها، سازنده یک گنجینه بزرگ گردشی است و تنها در صورت توجه به ویژگیهای همهجانبه این دریا، میتوان امیدوار بود که دریای پارس بزرگترین جایگاه دیدار جهانیان شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.