|

وضع كشتي آزاد خوب نيست

هادی عامل . کارشناس کشتی

تیم ملی فرنگی درشرایطی از بهترین کشتی‌گیران موجود خود در رقابت‌های قهرمانی آسیایی هند استفاده کرد که جدای از قهرمان نشدن حتی نتوانست یک مدال طلا بگیرد. این در حالی است که تیم ملی کشتی فرنگی کشورمان سال گذشته در همین پیکارها بدون حضور نفرات اصلی با تیم دوم در کره جنوبی با کسب سه مدال طلا، یک نقره و یک برنز قهرمان شد. ایران از سال 2001 تاکنون، هشت‌دوره قدرت بلامنازع این رویداد معتبر آسیایی بوده و بر سکوی قهرمانی قرار گرفته است. حال باید بررسی شود که چرا در این دوره باوجود کشتی‌گیران با تجربه در بیشتر اوزان این نتیجه به‌دست آمده است. به‌طور مثال بشیر باباجان‌زاده در وزن 120 کیلوگرم، در سال 2011 در مسابقات استانبول نفر سوم جهان شد. او در المپیک لندن هم نماینده ما در این وزن بود و تا یک‌قدمی مدال پیش رفت. چرا باید او در اولین کشتی‌اش حذف شود و نتواند حرفی برای گفتن داشته باشد؟ همین‌طور طالب نعمت‌پور در وزن 84 کیلو و هادی علیزاده در 74کیلو. نعمت‌پور قهرمان بازی‌های آسیایی 2010 گوانگجو بوده. علیزاده پارسال قهرمان همین مسابقات در کره شده. به عقیده من این تیم، تیم قدری بوده و وجود این همه نقاط ضعف در عملکرد ملی‌پوشانش بیانگر عدم حضور شخصی چون «محمد بنا» است که غیبت او در رقابت‌های جام‌جهانی تهران هم که اسفندماه برگزار شد کاملا ملموس بود. مسوولان فدراسیون کشتی واقعا باید به فکر بیفتند و با دقت بیشتری روی تیم ملی فرنگی برنامه‌ریزی کنند. خواسته‌های آقای بنا انتظارات زیادی نیست. او هر‌چه می‌خواهد برای کشتی است نه خودش. امیدواریم مسوولان بعد از این مسابقات تدبیر درست‌تری به کار‌گیرند و معمار نسل طلایی کشتی فرنگی ایران را دوباره بر سر کارش برگردانند. چطور ممکن است تیمی که سه طلا در المپیک می‌گیرد به‌یکباره بیاید و در آسیا یک طلا هم نگیرد. این همه نزول نمی‌تواند برای مردم قابل ‌قبول باشد. قبول داریم که داوری‌ها در این مسابقات به‌دلیل اینکه نماینده‌ای در شورای کشتی آسیا نداریم، قدری به ضررمان بود اما باید منصفانه قضاوت کرد و گفت این تنها 50 درصد کار بوده است. این را هم قبول داریم که آقای چمن‌گلی و کادرش فرصت کافی برای هماهنگ‌شدن با ملی‌پوشان نداشتند اما باید پذیرفت که این تیم در همین مدت کوتاه هم خوب جمع نشد. قطعا یک جای کار اشکال داشته است که کل تیم یک مدال طلا هم نگرفت. ما قصد محکوم کردن کادر فعلی را نداریم ولی این همه نزول فاحش جای بحث دارد که فدراسیون باید پاسخگوی آن باشد.اما برسیم به نایب قهرمانی در تیم ملی آزاد. به عقیده من عملکرد این تیم هم جای بحث دارد. کشتی آزاد ایرانی که از مجموع 52 دوره رقابت‌های آسیایی، از تیم اول گرفته تا تیم‌های دوم و سوم، عنوان قهرمانی 21 دوره این مسابقات را از آن خود کرده و قدرت مطلق آسیا بوده، چطور باید افت کند؟ می‌گویند تیم جوان بوده و جوانگرایی کرده‌اند. بله ما هم قبول داریم که جوانگرایی شده اما تنها در دو وزن سبک 55 و 60کیلو. در وزن 66 کیلوگرم محمد یوسفی نفر سوم جوان دنیا شده است. به گونه‌ای می‌توان گفت او بعد از مهدی تقوی نفر دوم این وزنه در تیم آزاد است. آقای یوسفی نباید در این مسابقات هشتم می‌شد. او حداقل ‌باید یک مدال برنز می‌گرفت. اگر یوسفی برنز می‌گرفت ما قهرمان شده بودیم. یوسفی کشتی‌گیر میدان‌ندیده‌ای نیست. وقتی بعد از دو سال در آسیا هشتم می‌شود نشان‌دهنده این است که ضعفی در کار او وجود دارد. در اوزان 55 و 60 کیلوگرم جوانگرایی شد و طهماسبی و مراد قلی هر دو هفتم شدند، اما انتقادی وارد نیست. در وزن 74 کیلوگرم، عزت‌الله اکبری‌‌جوان مازندرانی سوم شد و در اندازه خودش ظاهر شد. در وزن 84 کیلوگرم هم سوم‌شدن احسان امینی قدری سوال‌برانگیز است. امینی در جام‌جهانی مسکو کشتی‌های خوبی گرفت. او در جام‌جهانی تهران و مسابقات آسیایی 2011 در ازبکستان، در حالی سوخیوف، قهرمان جهان و نایب‌قهرمان المپیک را شکست داد که با حضور بزرگان قهرمان آسیا شد. پس به‌صراحت باید گفت احسانی که باتجربه بوده و می‌آید سوم آسیا می‌شود، یک ‌جای کارش اشکال داشته که این نتیجه را گرفته است.حامد تاتاری، در وزن 96 کیلوگرم هم آن‌طور که باید انتظارها را برآورده نکرد. او در جام‌جهانی تهران کشتی‌های خوبی گرفت. ضمن اینکه قهرمان جام یاشار دوغو هم شد. پیش‌بینی می‌شد تاتاری بتواند طلا بگیرد اما برنز گرفت. در وزن 120 کیلوگرم، پرویز هادی تنها کشتی‌گیری بود که ما را صاحب مدال طلا کرد. اگر این مدال طلا را هم نمی‌گرفتیم واقعا فاجعه بود. با این حال الان بحث روی اوزان 66، 84و96 کیلوگرم است که باید ببینیم کجای کار اشکال داشته است. فشار تمرینی وجود داشته یا کشتی‌گیران آمادگی ذهنی لازم را نداشته‌اند. چرا که ما در رقابت‌های آزاد به آن شکل که بگویی مشکل داوری نداشتیم. نتیجه‌ای که تیم ملی آزاد در این رقابت‌ها گرفته نشان می‌دهد که ما در این تیم پشتوانه نداریم. قبول داریم که ما پارسال با حضور پنج‌ کشتی‌گیر المپیکی‌مان پنج‌ مدال طلا گرفتیم؛ اما در دوره‌های قبل با تیم‌های دوم و سوم‌مان هم قهرمان شدیم. چرا که فاصله تیم‌های دوم ایران با تیم‌های اول آسیا هم خیلی زیاد است. فکر می‌کنم ریشه این نقطه ضعف تیم ملی آزاد را باید در عدم برگزاری رقابت‌های انتخابی در تیم‌های ملی جست‌وجو کرد. وقتی مهدی تقوی و حسن رحیمی بدون برگزاری به مسابقات اعزام می‌شدند، دیگر انگیزه‌ای برای کشتی‌گیران دوم و سوم تیم باقی نمی‌ماند که خودشان را محک بزنند. نتیجه‌اش این می‌شود که الان تیم می‌رود و تنها یک مدال طلا می‌گیرد. مربیان تیم‌های ملی کشتی آزاد باید بیایند سازندگی کنند و مسابقات انتخابی را برگزار کنند. کشتی‌گیر را باید تشک مسابقه انتخابی تعیین کند. ضمن اینکه تیم‌های ملی جوانان و نوجوانان هم باید بیشتر از این حضور در تورنمنت‌های بین‌المللی را تجربه کنند. در اینجا باید مسوولان وزارت ورزش و جوانان با فدراسیون همکاری کنند و بی‌جهت جلوی اعزام‌های این تیم‌ها را نگیرند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.