500نسخه «احمدرضا احمدی»
پوریا سوری
به احمدرضا احمدی زنگ میزنم! خودش دوست ندارد با القاب استاد و شاعر بزرگ و احیانا پیشکسوت و از این دست صدایش کرد، به محض اینکه فنرت بپرد و بگویی: استاد! برایت دست میگیرد و با طنز همیشگیاش دمارت را درمیآورد. برای همین میگویم زنگ میزنم به احمدرضا احمدی. با چطوری کُپُل! شروع میکند و سریع طنزش مرا هم میگیرد اما واقعا سخت است پابهپای احمدرضا احمدی در طنز پیش رفتن. تمام دوستان و نزدیکانش خاطرهها دارند از طنز بینظیر او که مانند شعرش غافلگیرت میکند. بعد از خوشوبش معمولی که شرحش رفت میروم سراغ کار!
میگویم: کتاب «یک ضیافت خصوصی» به دستم رسید، رسول (رخشا) فرستاد.
میگوید: خب!
میگویم: عجب مجموعه کمنظیری است، گفتوگوی آتشی و مندنیپور با احمدرضا...
میگوید: خب!
میگویم: اما دلم گرفت تیراژش را دیدم، چرا 500نسخه! به ناشر اعتراض نکردید بابت این تیراژ کم؟
میگوید: ناشرم، همین نشر «قطره» را میگویم، بسیار انسان شریف و نمونهای است.
میگویم: خب!
میگوید: دلیلی ندارد اعتراض کنم، خب دلش خواسته 500 نسخه منتشر کند حتما گرانی کاغذ و مشکلات نشر توانش را گرفته...
میگویم: خب!
میگوید: خب ندارد دیگه! همینکه هنوز کتاب منتشر میکند، باید ازش تشکر کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.