|

به مناسبت ۷۳‌سالگی رادیو

گوینده‌ای صد‌ساله‌ام

اکبر منانی . گوینده قدیمی رادیو

از من خواستید که درباره رادیو و سالگردش بگویم. دارم فکر می‌کنم چطور می‌توانم درباره رادیو بگویم؟ این 50‌سال از زندگی من است؛ پر از خاطرات رنگارنگ است. خاطراتی که در این سال‌ها کسی از من نپرسیده است. وقتی که از روزنامه «شرق» به من زنگ زدید و درباره حضور من در رادیو گفتید بسیار متعجب شدم؛ چون سال‌ها بود که کسی درباره رادیو از من سوالی نپرسیده بود. در‌حالی‌که شاید به جرات بتوانم بگویم که حتی در دنیا - نه‌تنها در ایران - کسی در رادیو به اندازه من فعالیت نداشته باشد. شاید برای نخستین‌بار دارم این را می‌گویم که از سال‌های بسیار دور و آن زمان‌هایی که رادیو بسیار جوان بود، فعالیتم را در آن شروع کردم. از سال 40 وارد رادیو شدم. از سال‌42 رسمی شدم و در سال 65 بازنشسته شدم؛ اما باز هم در کنار مرحوم نوذری، در «صبح جمعه با شما» بودم. ضمن اینکه در کار دوبله هم بودم و می‌نوشتم. اولین‌بار هم با برنامه «راه‌شب» که الان در تمام رادیوها شبیه آن را می‌سازند، کارم را شروع کردم. در همان روزهایی که این برنامه هم تازه متولد شده بود و ما جزو گروه پیشروی آن برنامه بودیم. در آن سال‌ها اسم برنامه، 27هزار بود. بعدها گوینده خبر و گوینده برنامه بامدادی رادیو شدم. در سال‌های زیادی شاید یکی از شناخته‌شده‌ترین گوینده‌های خبر بودم و خبرهای مهمی را از رادیو خواندم. در اتاق خبر، سال‌ها دبیر خبر بودم. نمایشنامه‌های رادیویی، مشاعره، صبح جمعه با شما، نیمه شب، راه شب و... بخشی از کارهایی است که من در رادیو در آنها شرکت داشته‌ام. کار برایم مهم بود و دنبال این نبودم که شهرتی به‌دست بیاورم. افتخار می‌کنم که اولین کتاب گویندگی در ایران را من نوشتم؛ اما در همه این سال‌ها یک‌بار در این رادیو اسمی از من نیاوردند. در‌حالی‌که تا زمانی که منوچهر نوذری خدابیامرز زنده بود در برنامه صبح جمعه با شما بودم؛ اما می‌بینیم که در این سال‌ها کسانی که یک‌بار از کنار رادیو رد شدند هم مورد تشویق و تقدیر قرار گرفتند. اما ما هنرمندان قدیمی را که عمری را در رادیو گذاشتیم کسی نمی‌شناسد. بیشتر کسانی که در رادیو هستند شاگردان من هستند. گله‌ای ندارم، اما تعجبم از این است که پیر رادیو هستم و در حد خودم در دوران طلایی رادیو در آن زندگی کردم؛ اما کمتر کسی مرا می‌شناسد. همه سال‌هایی که در رادیو بودم خاطره است و اگر بخواهم بگویم باید ساعت‌ها بنشینیم و درباره‌اش صحبت کنیم. رادیو آن روزها هر لحظه‌اش یک خاطره تازه بود: نباید تپق می‌زدیم؛ اشتباه نمی‌کردیم و کلمات را درست می‌گفتیم. من عمرم را در رادیو گذاشته‌ام. چه شب تا صبح‌هایی در رادیو بودیم. یک‌بار در مراسمی آقای ضرغامی از من پرسید چند سال در رادیو بودید؟ گفتم صد‌سال. خندید و گفت: «مگر چند‌ساله هستید؟» گفتم من 50سال از شب تا صبح و از صبح تا شب در رادیو و تلویزیون بودم. خوابم پشت میکروفن بود. خدا رو شکر می‌کنم که هنوز روزنامه‌ها به یاد ما هستند و کسانی هستند که به یاد ما می‌افتند؛ اما باید برای رادیو تاسف خورد که از کسانی که روزی در آن بودند یادی نمی‌کند. • اکبر منانی یکی از گوینده‌های قدیمی رادیو و دوبلور شناخته‌شده‌ای است که خیلی از ما شاید نام و چهره او را نشناسیم؛ اما صدای او را روی شخصیت «هرکول پوارو» با بازی «دیوید ساچت» به یاد داریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.