|

سفیدی‌خوانی کن بیسواد

امید بلاغتی

رفیقی داشتیم اما اندکی بی‌خرد، به مقادیر قابل ملاحظه بی‌استعداد، بد‌ذوق و خلاصه به‌طور کلی آدم نا‌بسامانی بود اما آنچه به‌وفور داشت و همان موجب ادامه حیاتش بود، اعتماد به نفس کاذبی بود که بیداد می‌کرد. از آن اعتماد به نفس‌ها که نظیرش را تنها در کریستین رونالدو سراغ دارم و بس. رفیق ما بعد چندی غور کردن و مداقه بر اشکال و روش‌های متفاوت آرتیست شدن و اندیشمند شدن و ناموفقی مطلق در همه آنها یکهو با پدیده فرنگی و شگرف پرفورمنس آرت روبه‌رو شد. اصلا انگار خودش را پیدا کرده و راه نجات را یافته بود. یک روز آمد خانه ما و بعد نوشیدن یک چای کمرنگ و دود کردن یک نخ پال‌مال آبی، برایمان توضیح داد که چرا اساسا فکر می‌کند خانه اصلی فکر و قریحه او پرفورمنس است. توضیحات به‌طور خلاصه به اینجا ختم می‌شد که در این هنر فرنگی خیلی بعد مدرن، هر کاری کنی عمیق، عجیب و معنادار است. دوم اینکه اساسا نیازی به فکر کردن و وقت گذاشتن برای فکر کردن ندارد چون باز هر کاری کنی فکورانه به نظر می‌رسد و برای روحیات او، عالی است. یکسری ویدیوی فرنگی هم یافته بود که متعلق به نیاکان این هنر عزیز، به عنوان الگو ! تا بر اساس آنها از خودش پرفورمنس درکند. کارش سکه شد. آن‌قدر تحلیل و نظر و نظریه بر اساس آثارش خلق شد که شک به جانمان افتاد شاید این رفیق ما به دستاوردی رسیده است.
سرخوردگی انسان معاصر ایرانی، صدای خفته زیست زنانه در جامعه زن/ تروما/ فراموشی، ایجاد وقفه‌های سکوت بر هژمونی کلام‌های مسلط، بخشی از نقدهایی بود که بر آثار این رفیق ما مدام و مدام نوشته شدند. رفیق ما اما از دل این پرفورمنس‌ها برای بومی‌سازی این هنر یک میزان قابل‌توجهی هم عرفان قاطی آن کرد و در وادی عرفان برد خودش، هنرش و مخاطبش را. بعد هم در پروفایل گرانقدر شبکه اجتماعی‌اش هی جملات قصار عارفانه تولید کرد از اینها که معنی‌اش را آدم نمی‌فهمد و تا می‌پرسد می‌گویند خب سفیدی‌خوانی کن بیسواد.
من مدتی طولانی سفیدی‌خوانی کردم به جان عزیز شما چون مجددا شک به جانم افتاده بود شاید در این عرفان با طعم پرفورمنس رفیق ما هم رازهایی نهفته است آن وقت ما دیرتر از همه بفهمیم خیلی ضایع است اما هیچ نفهمیدم. مخاطبان آثار رفیق ما اما خوب فهمیده بودند. جملات عرفانی رفیق ما به همراه جملاتی از آلبر کامو، نیچه و بوکوفسکی، روزانه 5000 بار شیر یا در واقع همان به اشتراک گذاشته می‌شد و می‌شود و الخ...
نوستالژیا/ جلد پونصد‌و‌هفتاد‌و‌ششم/ روایت «یا» (عنوان روایت، سفیدی‌هایی است که خود مخاطب باید بخواند)

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.