گلریزان یا گِلریزان
بهروز غریبپور
اعتقاد دارم در همه زمینههای اجتماعی، اعم از علمی، هنری و فرهنگی، مادامی که کسی عمرش به پایان نرسیده است ارزش جایگاهش درک نمیشود، مانند امروز که همه دریغ دارند ما «سعدی افشار» را از دست دادهایم! و برای اینکه نشان دهیم چقدر بیتفاوتیم همین بس که فردا همه در مراسم تشییع او حاضر میشوند و با جنازه او عکس یادگاری میگیرند. مثلا توجه کنید در روزهای پایانی عمر این هنرمند فقید، گروهی آمدند و گلریزانی برای او برگزار کردند که نه تنها عزتی به بار نیاورد که خفتبار هم بود. میگویند سرطان تنها درد ندارد، بلکه هزینه و بیپناهی هم دارد، آخر چطور با دادن 500هزارتومان فکر میکنید زندگی سعدیافشار و بازماندگانش را تامین کردهاید! سعدی افشار برای گروهی مجسمه متحرکی بود که برخی با نمایش دادن آن و عکس یادگاری گرفتن با او برای خود اعتبار میخریدند، مگرنه کسی فکر این نبود که او در یک خانه مخروبه و شرایط بد اقتصادی دارد زندگی میکند، همه میدانیم که کسب و کار سعدی مدام نبود، نه در صحنه نه در فیلم و نه در عروسیها و مجالس، با اینهمه هیچوقت آقایان و مسوولان به فکر حل دایم مشکلات او نیفتادند تا او هم از دست رفت. خدا را شکر
میکنم که در زمان حیات او یکی از تماشاگران آثارش بودم، چه آن زمان که دانشجو بودم و چه همین اواخر. خاطرم هست که بدنامی رفتن به محله بدنام شهر را به جان میخریدم تا به تماشای هنر کسی بنشینم که در بدترین مکان از لحاظ شرایط اخلاقی و اجتماعی، به اخلاق و عدالت و رفتار صحیح انسانی پایبند بود، وقتی هنگام نمایش کار به جایی میرسید که او میتوانست هر چیزی - به دور از انگارههای اخلاقی- بگوید این سعدی افشار بود که رعایت اخلاق را میکرد و به هر ادبیات سخیفی برای جلو بردن کارش تن نمیداد. هوشمندی سعدی افشار این بود که در سیاهبازی به گفتن هر لفظ و هر حرکتی بسنده نکرد و تا پایان عمر استیل منحصر به فرد خود را حفظ کرد. جایش خالی است و دریغ و تاسف از درگذشت او. نکته آخر اینکه آقایان محترم! «رضا خمسهای» هم، مانند سعدی افشار در همین شرایط است بسیاری از بزرگان هنر و ادب در همین حال و روز هستند، محض رضای خدا اگر گلریزان هم برگزار میکنید، به معنای واقعی کلمه گلریزان باشد! نه اینکه گِل ریزان باشد و فقط روحیه و شخصیت فرد را جریحهدار کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.