سکوها خالی ماند، مشایی نیامد
شرق: جشن«تقدیر از دستاندرکاران سفرهای نوروزی» که بسیاری از آن به عنوان«همایش انتخاباتی دولت»در استادیوم آزادی نام میبرند، سرانجام بعدازظهر پنجشنبه، در میان نقدهای تندوتیز اصولگرایان برگزار شد، اما برخلاف گمانهزنی اصولگرایان نهتنها صحنه به حضور نامزد احتمالی دولت آراسته نشد بلکه او حتی در مراسم، حضور فیزیکی هم نداشت و به ورزشگاه نیامد. همچنین از 250هزار میهمان و پخش سیم کارت رایتل یا پذیراییهای شنیده شده هم خبری نبود. برگزاری مراسم از چهار ساعت به دو ساعت تقلیل یافت، مراسم قرار بود ساعت 10 صبح برگزار شود اما به ساعت 14 تغییر پیدا کرد. در حالیکه برنامهریزی شده بود مراسم چهار ساعت باشد اما به علت کمبود وقت بخشهایی از مراسم حذف و فقط دو ساعت برنامه اجرا شد. در این مراسم تنها حدود 50هزار نفر با کوشش فراوان در ورزشگاه گرد هم آمدند؛ آماری که ایرنا آن را 70هزار نفری اعلام کرد. پیش از برگزاری مراسم بسیاری معتقد بودند اجرای این همایش در استادیوم آزادی یک گام احمدینژاد و نامزد مورد حمایت او را به جلو خواهد برد اما رویداد روز پنجشنبه ورزشگاه آزادی مشخص کرد دولت حتی در پر کردن یک ورزشگاه صدهزار نفری با
بهکارگیری دستگاههای اجرایی هم ناتوان است. 90 درصد شرکتکنندگان در جشن اعضای جمعیت«هلالاحمر» استانها (داوطلبان و اعضای کمیته امداد و نجات)، راهداری و عوامل اجرایی ستاد تسهیلات سفرهای نوروزی بودند که از سراسر کشور (سیستان و بلوچستان گرفته تا مرز آذربایجان) به این همایش دعوت شده بودند. رایتل و شرکت هواپیمایی«ماهان» نیز که از آنها به عنوان اسپانسر مراسم نام برده میشد، از نصب بنر تبلیغاتی خودداری کرده بودند. مشایی که گمان میرفت، سخنران اصلی مراسم باشد، غایب بزرگ مراسم روز پنجشنبه بود. او بهجای استادیوم آزادی بر مزار«عسل بدیعی» بازیگری که پس از مرگ، اعضایش را اهدا کرده بود، حاضر شد. «ملکزاده» میزبان مراسم هم نهتنها از سخنرانی پرهیز کرد، بلکه از محمود احمدینژاد خواست «کارشکنی» برخی افراد را در برگزاری جشن ورزشگاه آزادی پیگیری حقوقی کند. او گفت: «به خاطر مصالح نظام به بعضی از مکاتبات و نامههایی که از سوی بعضی از سازمانها و دستگاهها به این سازمان و دستگاههای متولی سفر ارسال شده اشاره نخواهد کرد.»مراسم پنجشنبه با همه حاشیههایش سوالهای زیادی در اذهان عمومی ایجاد کرد؛ چرا 250هزار نفر که قرار بود، در
مراسم حاضر نشدند؟ دلیل غیبت و عدم سخنرانی چهرههای دولتی که بخش بزرگی از تبلیغات مراسم را به خود اختصاص داده بود چیست؟«زنده باد بهار» یا«زنده باد ایران و پرچم ایران»؟ چرا ساندویچها در زمان سخنرانی رییس دولت روبهروی درهای خروجی توزیع شد. هر چه بود مراسم استادیوم آزادی با آنچه برایش تبلیغ شد، فاصله معناداری داشت و با وجود تمام مقدمهچینیهایی که برایش شده بود، تبدیل به روز کامیابی احمدینژاد و کابینهاش نشد. جمعیتی که بعد از آن هیاهوی بسیار و هزینههای میلیاردی دولت توانست به استادیوم ببرد، از یک سو، ناکامی تشکیلاتی دولت در اجرای یک عملیات جمعآوری نیرو و لجستیک بود و از سوی دیگر، یک شوک سیاسی برای جریانی بود که میخواست در حضور 100هزار نفر، قدرتنمایی کند. همایش استادیوم آزادی، از این منظر که ریختوپاش میلیاردی برای هیچ بود، شکستی برای دولت تلقی میشود، آن هم در شرایط اقتصادی کنونی - که حتی تکلیف بودجه سالانه کشور هم معلوم نیست - 100هزار نفری که دولت میخواست گردهم آورد، محقق نشد بهویژه آنکه بخش قابل توجهی از حاضران در استادیوم، بعد از پایان برنامههای هنری و موسیقی و بعد از ورود احمدینژاد،
استادیوم را ترک کردند. مراسم با یک ساعت تاخیر در حالی برگزار شد که برخی میهمانان از ساعت چهار صبح در ورزشگاه حاضر شده بودند. جواد هاشمی که با اتومبیل بنز و کت و شلوار یکدست سرمهای به برنامه آمده بود به همراه خانم «آزادی» مجریان برنامه بودند. هاشمی که پیشتر سرود «ایران برای همه ایرانیان» متعلق به حزبی اصلاحطلب را ساخته و از مجریان مراسم شهید بهشتی در مسجد قبا هم بود، به همراه خانم آزادی به گویشهای مختلف اقوام ایرانی به مردم خوشامد گفتند. علی نیکزاد، مرتضی تمدن و محمدشریف ملکزاده نخستین مسوولانی بودند که در جایگاه ویژه حاضر شدند. پس از آن هلیکوپتر هلالاحمر که گفته میشد حامل رییس دولت است بر فراز ورزشگاه آزادی مانور داد و مردم پرچمهای ایران و هلالاحمر را حرکت میدادند. محمود احمدینژاد با یک ساعت و 45 دقیقه تاخیر ساعت 15:45 دقیقه وارد ورزشگاه شد آن هم درحالیکه جمعیت یک ساعت پیشتر در حال سر دادن شعار«ناهار ما کو»، توپ تانک فشفشه ناهار ما چی میشه «و ناهار ناهار»بودند. یکی از میهمانان که از روستایی حوالی گرمی اردبیل آمده بود به خبرنگار«شرق» گفت: «در مسجد روستا اعلام کردند هر کسی بخواهد به جشن ملی در
تهران برود ما هزینه او و خانوادهاش را پرداخت میکنیم.» او میگفت از اعضای هلالاحمر و ارگان خاصی هم نیست اما چون در 10 سال گذشته حتی تا اردبیل هم نرفته است، فرصت را غنیمت دانسته و به جشنی در پایتخت آمده است. دیگری از روستایی حوالی تالش آمده بود و میگفت: «نه صبحانه خوردهایم نه ناهار کاش میگفتند پذیرایی نمیکنند تا حداقل مقداری خوراکی میآوردیم.» راهروهای ورودی و خروجی مملو از جمعیت گرسنه و تشنهای بود که به دنبال آب و غذا میدویدند. جایگاهی که به عنوان نمازخانه در نظر گرفته شده بود میزبان افرادی بود که گرمازده شده یا از گرسنگی بیحال بودند. آمبولانسها هم پذیرای افراد گرمازده بودند و به چند نفر هم که از گرسنگی بیحال بودند آبمیوه یا نوشابه قندی میدادند. جمعیت هرازچندگاهی شعار ناهارناهار سر میدادند اما مجریان از میهمانان میخواستند تا اگر ایران را دوست دارند دست راست و اگر امام عصر را دوست دارند دست چپ خود را بلند کنند و سپس یک دقیقه به احترام امام عصر و ایرانیبودن دست بزنند. مردم به درخواست مجریان چند باری هم برای خدا دست زدند. گروهی که از هلالاحمر شهرستان گیلان آمده بودند بهطور منظم شعار
میدادند و شعر میخواندند. افرادی که قرار بود برنامه خود را اجرا کنند در پشت در ورودی، روی چمن ایستاده بودند اما بسیاری از آنان شانس اجرای برنامه نداشتند. پخش موسیقی آذری و حرکات موزون گروه اجرا کننده، شور و شعف جمعیت را شدت بخشید و شعار «ناهار ناهار» جای خود را به رقصهای فولکلوریک آذری داد. در هنگام پخش موسیقی محلی، برخی حاضران در مراسم، اقدام به انجام حرکات موزون میکردند که بعضا با تذکر ماموران نیروی انتظامی مواجه میشدند. براساس این گزارش، ورود رییس دولت در ساعت 15:45 سبب شد تا جمعیت روی پرچمهای ایران که در دست داشتند نامههای درخواست وام و مشکلات مسکن مهر و درد دلهایی از اوضاع نابسامان بیکاری و اقتصادی با رییس دولت بنگارند. نامههایی که در گونیهای زردرنگ جمعآوری میشد. 15 صندلی مانده تا جایگاه ویژه دولتیها جایی نبود که نه خبرنگاران نه مردم بتوانند به آن دسترسی داشته باشند. یکی از میهمانان که از استان فارس آمده بود، تلاش میکرد تا خود را به جایگاه ویژه برساند و با موبایل خود از رییس دولت عکسی یادگاری بگیرد، اما نیروهای امنیتی و انتظامی مانع او میشدند. مرد میگفت: «میخواهم عکس را به روستایم
ببرم تا همه ببینند توانستم به هزینه دولت به تهران بیایم و در این جشن باشم» او میگفت: «یکبار هم برای بازی استقلال و پرسپولیس به تهران آمدم اما مجبور شدم خسته و گرسنه پشت در استادیوم شب را به صبح برسانم.» اینبار اما دولت هزینه سفر او را فراهم کرده و قصد دارد چند روز در تهران بماند.
دیگری از روستایی حوالی اصفهان آمده بود و میگفت بازنشسته است اما در یکی از هیاتهای مذهبی روستا، در مورد جشن برایش توضیح دادهاند، او هم که کاری نداشته برای دیدن جشن به تهران آمده. پیرمرد میگفت: «بیشتر از ده نامه به احمدینژاد نوشتهام اما این بار خودم نامه را به دستش میدهم و از او میخواهم بیکاری بچههایم را چاره کند.» ساعت نزدیک چهار، جمعیت همچنان اعلام گرسنگی میکردند اما دوربینها درحال نشان دادن دو ردیف پیشاهنگان هلالاحمر با لباس یکدست بودند که درست روبهروی جایگاه ویژه جا گرفته بودند و موج مکزیکی راه انداخته بودند. گروه پیشاهنگان شکار خوبی برای دوربینها بود تا حداقل مجبور نشوند، بخشی از جمعیت را که روی صندلیها خوابیده یا مشغول نوشتن نامه یا در حال ترک صندلیها بودند نشان دهند.
طبقه اول ورزشگاه در ساعت اولیه تقریبا از جمعیت پر بود و یکسوم از طبقه دوم هم پر شده بود اما هر چه از ظهر میگذشته جمعیت خستهتر و بیحوصلهتر به سمت درهای خروجی میرفتند. در راهروهای منتهی به درهای خروج ساندویچ و آبمیوه فروخته میشد و روبهروی هر بوفه جمعیت زیادی صف کشیده بود. دغدغه جمعیت بیشتر بر رایگان بودن اغذیه بود. در این میان گروه پیشاهنگان هلالاحمر همچنان سرود میخواندند و پرچمهای خود را تکان میدادند، عدهای هم که ورزشگاه را بدون فوتبالیستها میدیدند از تیمهای«رئالمادرید» و«منچستر» گرفته تا«ذوبآهن» و«تراکتورسازی» را تشویق میکردند. سه نفری هم داد میزدند «لیورپول قهرمان» که صدای آنان در برابر صدای طرفداران «تراکتور» و«رئالمادرید» گم میشد. یک تابلوی بزرگ از آرم سازمان هلالاحمر در بخش مرکزی ورزشگاه از سوی حاضران در تکههای مختلف ایجاد شد و تصویر آن از مانیتورهای ورزشگاه پخش شد. گروه رقص آذری و بلوچی توانستند برنامه خود را اجرا کنند اما زنانی با لباس محلی و مردانی با لباس ترکمن همچنان در انتظار بودند تا نوبت به آنها برسد اما آنها به علت کمبود وقت نتوانستند برنامه خود را اجرا کنند.
جایگاه بزرگ سفیدرنگ که با گلهای رنگی تزیین شده بود میزبان فریدون بیگدلی خواننده پاپ شد تا اشعاری در وصف ایران را بخواند. زمان اجرای برنامه او بارها مانیتورهای ورزشگاه تصویر رییس دولت و هیات همراه را نشان میدادند که با این ترانهها همسرایی میکنند و پرچم ایران را به حرکت در میآورند.
مردم اما همچنان سرگرم پیدا کردن راهی برای رساندن نامه به احمدینژاد بودند. شش دستگاه آمبولانس برای امدادرسانی احتمالی در خط دوومیدانی کنار زمین ورزشگاه آزادی حضور داشت که گرمازدهها و افرادی که از گرسنگی بیحال شده بودند در آنها قرار داشتند. عدهای هم نگران نصب جایگاه روی زمین چمن بودند. این طور که مسوولان میگفتند پایههای نیم متری جایگاه داخل زمین چمن فرو رفته بود. ازدحام زباله میان صندلیها تردد را برای مردم سخت میکرد. ورزشگاه پر از پرچمهای پاره و کاغذهای رنگی شده بود که در میان بطریهای خالی آبمعدنی قرار داشتند. محیط زیست و بهداشت در حالی از سوی مردم نادیده گرفته میشد که بخشی از حاضران کارکنان این سازمانها بودند.
برخلاف اینکه گفته شده بود بستههای غذایی ماهان در جمعیت توزیع خواهد شد درست زمانی که نوبت به سخنرانی رییس دولت رسید، اعلام شد روبهروی درهای خروجی غذا توزیع میشود. ماشینهای پخش ساندویچهای کوچک و بطریهای آب معدنی را به سمت جمعیت پرتاب و ازدحام و شلوغی را بیشتر میکردند. بچههای کوچک مشغول بازی در محوطه پارکینگ و ورزشگاه بودند و خانوادهها روی پتو نشسته و مشغول استراحت بودند. در مراسم پنجشنبه، نماینده «سازمان گردشگری جهانی» نیز پیامش را قرائت کرد که با وجود اینکه به زبان انگلیسی بود اما وی واژه «سلام» را به زبان فارسی ادا کرد که تمام ورزشگاه به صورت یکپارچه به سلام وی پاسخ دادند. مسوول پیشاهنگان از آنان خواست تا پس از اتمام سخنان نماینده سازمان گردشگری جهانی شعار good good very good سر بدهند، آنها هم با دستزدنهای مرتب این شعار را تکرار میکردند. پس از سخنان او تصویر رییس دفتر احمدینژاد، رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، وزیر کشور و رییس سازمان هلالاحمر از مانیتورهای ورزشگاه پخش شد. در بخشی از جشن، هلیکوپتر MI17 هلالاحمر به سمت چمن ورزشگاه حرکت کرد که به دلیل
باد سنگین ملخهای آن و امکان به هم ریختن کامل دکور مراسم بار دیگر اوج گرفت.
مردم از طولانی شدن برنامه و نبود خدمات لازم در مسیر عزیمت آنها از برخی شهرستانها به تهران گلایه میکردند. بعد از پایان مراسم ترافیک اتوبوسهایی که از محل مراسم خارج میشدند، سبب ایجاد ازدحام وسیعی در مسیرهای منتهی به ورزشگاه آزادی شده بود. در زیر پرچم توزیعی بین مردم نوشته شده بود مراسم با مشارکت جمعیت هلالاحمر جمهوری اسلامی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت کشور، وزارت ورزش و جوانان، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، اپراتور سوم تلفن همراه (رایتل)، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و... برگزار میشود. مانور هلالاحمر و سگهای زندهیاب در حالی در ورزشگاه آزادی برگزار شد که مورد انتقاد میهمانان سیستانی و بوشهری مراسم بود. آذریها هم شعارهای انتقادی به زبان آذری سر میدادند که هلالاحمر چرا به جای حضور در مناطق زلزلهزده در ورزشگاه مانور برگزار میکند. زمانی که چترباز هلالاحمر فرود آمد کمتر از 200 نفر در ورزشگاه حضور داشتند. پس از پایان مراسم چمن ورزشگاه اهمیت پیدا کرده بود و اجازه داده نمیشد کسی از میهمانان به چمن نزدیک شود یا عوامل اجرایی روی چمن راه بروند، غافل از اینکه پایههای نیممتری جایگاه روی
زمین چمن به اندازه کافی خرابی به بار آورده بود.
مسوولان استادیوم که با مسوولان میراث فرهنگی برای عقد قرارداد و خسارت وارده به ورزشگاه تفاهم نداشتند از خروج وسایل عوامل اجرایی از ورزشگاه ممانعت کردند. این مشکل تا لحظه نگارش این گزارش به قوت خود باقی است. پس از تخلیه کامل ورزشگاه نیروهای امنیتی که بدون لباس ویژه در ورزشگاه حاضر بودند ورزشگاه را ترک کردند. ترافیک خیابانهای منتهی به ورزشگاه آزادی روز گذشته مشکلاتی در این منطقه به وجود آورده بود. محدودیت عبور و مرور برای آنهایی که کارت مراسم را نداشتند از ویژگیهای دیگر این مراسم بود. یکی از میهمانان مراسم میگفت: «چند بار ما را گشتند، کارت هم داریم باز هم نمیگذارند در ورزشگاه رفت و آمد کنیم.» اشاره او به خیابانهای منتهی به ورزشگاه بود که نه کسی اجازه توقف داشت و نه اگر کارت مراسم همراه او نبود امکان ورود به خیابان را داشت. تعداد زیادی از ماموران نیروی انتظامی و راهنمایی و رانندگی خیابانها و ورود و خروج میهمانان را کنترل میکردند. به هر حال مراسم به پایان رسیده بود و ورزشگاه خالی ساعت 18:30 شاهد عکسهای یادگاری آنهایی بود که مشغول جمعآوری وسایل و چمن تخریبشده بودند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.