|

پیکر داریوش صفوت تشییع شد

وداع با «ارسطو»ی موسیقی ایران

شرق: بهشت سکینه کرج، صبح روز گذشته میزبان جمع زیادی از دوستان و شاگردان «داریوش صفوت» بود که آمده بودند او را به سمت خانه ابدی بدرقه کنند. شمار زیادی از اهالی فرهنگ و هنر از جمله هوشنگ و اردشیر کامکار‌، حمید اسفندیاری‌، سیدعباس سجادی‌، فاضل جمشیدی‌، محمدعلی بهمنی‌، داریوش پیرنیاکان‌، فرمان مرادی‌، علی‌اکبر شکارچی‌، محمد مقدسی‌، رضا شفیعیان‌، شهرام صارمی‌، علی مرادخانی، هومان اسعدی‌، محمدرضا اصلانی‌ و... گردهم آمدند تا پیکر استاد پیشکسوت موسیقی را بدرقه کنند. به گزارش ایسنا، در این مراسم فاطمه واعظی (پریسا)، که حدود 40 سال شاگرد داریوش صفوت بوده، طی سخنانی گفت: استاد صفوت فقط معلم من نبود بلکه پدر هنری‌ام بود و هرچه از موسیقی دارم از او دارم. او در موسیقی دستم را گرفت. این خواننده ادامه داد: «روزی از اسکندرمقدونی پرسیدند که بین پدر و استادت کدام‌یک را ترجیح می‌دهی؟ اسکندر که شاگرد ارسطو بود در پاسخ گفت: استادم را ترجیح می‌دهم. راست هم می‌گفت چرا که استاد است که تربیت می‌کند‌، رشد می‌دهد‌ و از بیراهه رفتن نجات می‌دهد و این استاد بزرگ خیلی‌ها را از بیراهه رفتن نجات داد.» وی افزود: «چه در زمینه موسیقی و چه در زمینه معنویت و اخلاق زنده‌یاد صفوت، کسانی که بضاعت علمی دارند باید از او صحبت کنند چرا که موسیقی از دیدگاه او تنها صوت‌، ملودی‌ و ردیف نبود، موسیقی برای او ابزاری برای توجه به عالمی دیگر بود، ابزاری برای درخود فرو رفتن و تزکیه نفس بود.» در بخش دیگری از این مراسم داوود گنجه‌ای از دیگر شاگردان زنده‌یاد صفوت در سخنانی مطرح کرد: کوتاه اما با عشق برای مرشدم سخن می‌گویم. همچنین به خانواده صفوت و همه مردم ایران به‌ویژه موسیقیدان‌ها از طرف خودم و شورایعالی خانه موسیقی تسلیت می‌گویم. او ادامه داد: «من داوود گنجه‌ای 50سال ثمره عشق صفوت هستم. سال 46 در دانشگاه تهران با این مردم روبه‌رو شدم. او درس‌های زیادی به من داد از جمله اینکه می‌گفت هیچ‌گاه نترس همیشه راست بگو و دنبال شهرت نرو. او به معنای واقعی معلم اخلاق بود.» گنجه‌ای در حالی که بغض گلویش را گرفته بود‌، گفت: «من پدرم را از دست دادم. صفوت مرد اخلاق و عرفان بود مردی که در مکتب حضرت امیر بزرگ شده بود، او دروغ نمی‌گفت و همیشه از اخلاق و دوستی سخن می‌گفت و هم‌اکنون پندارم قبول نمی‌کند که دکتر صفوت میان ما نیست. اگر یک مرد یکرنگ و یک‌پهلو وجود داشته باشد‌ آن دکتر صفوت بود.» محمد موسوی، نی‌نواز پیشکسوت هم به عنوان یکی دیگر از شاگردان دکتر صفوت گفت: از خیل هنر بادگساران همه رفتند / رو بار سفر بند که یاران همه رفتند. دکتر صفوت هم رفت، همه می‌رویم. این هنرمند در ادامه با ساز خود قطعه‌ای را در دشتی و در گوشه غم‌‌انگیز نواخت. داریوش صفوت هفتم آذرماه سال 1307 در شیراز، در خانواده‌ای اهل فرهنگ و هنر متولد شد. صفوت سال 1326 در وزارت دارایی اشتغال یافت و تحصیلات دانشگاهی را در رشته‌ حقوق دانشگاه تهران آغاز کرد. وی به تکمیل هنر موسیقی نزد استاد ابوالحسن صبا پرداخت و این ارتباط را به مدت 10سال، یعنی تا پایان عمر استاد صبا، ادامه داد. او روز سه‌شنبه 27 فروردین‌ماه بر اثر ایست قلبی در سن 85سالگی در شهر کرج ‌دار فانی را وداع گفت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.