|

اهمیت مستقل بودن

اشکان خطیبی

همیشه فکر می‌کردم تنها مسوولان سازمان لیگ فوتبال هستند که با کج‌سلیقگی برای برگزاری مسابقات فوتبال هر چه در توان دارند به کار می‌بندند تا مهم‌ترین بازی‌ها در زمان‌هایی برگزار شوند که استقبال از آنها امری غیرممکن به نظر رسد اما با دیدن جدول نمایش فیلم‌های نوروزی امسال به اشتباهم پی بردم و لازم دانستم که از همین‌جا مراتب عذرخواهی خودم را از سازمان لیگ فوتبال اعلام کنم.
ترکیب فیلم‌های نوروزی امسال شامل فیلم رسوایی آقای ده‌نمکی، حوض نقاشی مازیار میری، تهران ١٥٠٠ آقای عظیمی، رژیم طلایی!!! آقای فرحبخش و قاعده تصادف بهنام بهزادی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد سعی بر این بوده که تنوع در ژانر فیلم‌ها مدنظر قرار داده شود اما کمی که دقیق‌تر شوید متوجه خواهید شد که خب در فصل تعطیلی همه چیز! فیلمی مثل قاعده تصادف که مخاطب خاص سینما (به‌خصوص دانشجویان) را طلب می‌کند و برگردان سرمایه‌اش برای فیلمساز امری واجب و به معنای ادامه حیات حرفه‌ای‌اش است را چرا باید در کنار فیلم‌هایی که فروشش با وجود تبلیغات مختلف محیطی، تلویزیونی و حواشی‌ای که معمولا در این سرزمین به غلط، مهم‌ترین عامل فروش یک محصول فرهنگی به حساب می‌آید، اکران کرد. یا انیمیشن تهران ١٥٠٠ که امید اولش برای فروش، استقبال کودکان و نوجوانان است چرا نباید در فصل تابستان و تعطیلی مدارس روی پرده برود؟ یا اصولا اهمیت اکران فیلمی مثل رژیم طلایی، زمانی که نمونه‌های بسیاری از آن در قالب DVD روانه سوپرمارکت‌ها می‌شوند چیست؟
اصولا از آن دسته از آدم‌هایی نیستم که به انتخاب‌های داوران، مسوولان و... ایراد بگیرم چرا که معتقدم بسیاری از موارد سلیقه‌ای‌ است و نمی‌توان ایرادی به آن وارد کرد ولی باوركنيد که مواردی از این دست سینمای بحران‌زده و تماشاچی فراری‌بده ما را قدم به قدم ضعیف‌تر و فیلمسازانی که ما اهالی سینما به کورسوی چند جایزه بین‌المللی یا حرکت‌های مبدعانه آنها دل‌خوش کرده‌ایم را روزبه‌روز بدبین‌تر و بی‌انگیزه‌تر خواهد کرد. «قاعده تصادف» با سرمایه شخصی فیلمساز و کمک عوامل فیلم ساخته شده و به همین دلیل از هیچ مدیوم تبلیغاتی‌ای غیر از فضای مجازی که آن هم در این روزها رسانه غیرقابل دسترسی است، بهره نبرده. بهزادی هم ظاهرا بعد از اتفاقاتی که برای فیلم اولش افتاده، همین که به فیلم اجازه اکران داده‌اند، خدا را شکر می‌کند! در این میان تعجب من از جامعه نقد و اهالی مطبوعات سینمایی است که در یک اقدام عجیب در شماره آخر سالشان بیشتر از ٨٠درصد حجم مطالب و١٠٠درصد روی جلد‌ها را به فیلم‌هایی اختصاص دادند که خودشان بیشترین اشکالات را به آنها داشتند. بعضی‌وقت‌ها فکر می‌کنم همه‌مان دوست داریم با کلمات بازی کنیم و مثل روزهای دانشگاه راجع به مسایل مهم حرف بزنیم و ژست متفاوت بودن و فکر کردن بگیریم اما چون به خلوت می‌رویم...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.