اشتباهات استراتژیک آمریکا، چین و روسیه
وقت اضافه از دست رفته
توماس فریدمن . ترجمه :آرینپارسي
هنگامی که به جهان مینگرم، ازخود میپرسم آیا ما تمام «وقت اضافه» را تلف کردهایم؟ ما وقت اضافه پنجساله ژئوپولیتیکی را بر باد دادهایم و اگر بیدار نشویم و با هم به عنوان یک کشور [آمریکا]عمل نکنیم- و اگر چینیها، روسها و اروپاییها چنین نکنند- همه واقعا پشیمان خواهیم شد. فکر کنید از زمان بحران بزرگ در سال 2008 از چه نعمت نسبیای[برای بهرهبردن از فرصت استراتژیک] برخوردار بودهایم. آمریکا، اروپاییان و قدرتهای عمده جهان همه تقریبا به طور کامل بر اقتصاد خودشان تمرکز کردهاند بدون احساس نیاز به نگرانی درباره جنگی بزرگ یا نزاعی که دنیایی را به هم خواهد ریخت. مسایلی که احیای شکننده اقتصادی را خاموش خواهند کرد و نیاز به هزینههای دفاعی گسترده تازهای خواهند داشت. به این ترتیب میتوان گفت که دنیا در پنج سال گذشته وقت اضافهای ژئوپولیتیک در اختیار داشته است. اما اکنون به هر سوی که بگردید، بازیگران گوناگونی را میبینید که پایشان را بر خطوط قرمز گذاشتهاند و هر لحظه برای عبور از آن خطوط آماده و حاضر به نظر میرسند، گاهی حتی به نظر میرسد که پایشان میخارد. پسربچه پادشاه کره شمالی، کیمجونگ اون، که به نظر کلا از
مدار خارج است، به نیروهای موشکی استراتژیک خودفرمان داده تا در حال آمادهباش باشند، آماده برای حمله به اهدافی در ایالاتمتحده و کرهجنوبی در یک آن. از این روست که میبینید کرهجنوبیها با صدای بلند گمانهزنی میکنند که آیا باید این سوی خط قرمز بمانند و بمب اتمی خودشان را نسازند؟
همزمان پول مصر برای تهیه نان برای مردم در حال تمام شدن است و به گونه خطرناکی در حال عبور از خط قرمز تبدیل به کشوری شکست خورده است. رویدادی که کل منطقه را بیثبات خواهد کرد. در نهایت کشورهای منطقه یورو که کمک مالی گرفتهاند باید خود به قبرس کمک مالی کنند.
شاید بتوانید به قبرس کمک مالی کنید و مردم آن «آرایش» حسابهای بانکیشان را بپذیرند اما ما تنها به اندازه یک خط قرمز باریک از این فاصله داریم که اسپانیاییها یک روز صبح از خواب بیدار شوند و بپرسند چرا باید پولشان را در بانکها به شکل یورو نگه دارند وقتی واقعا احتمال دارد که آنها هم با آرایش مشابهی روبهرو شوند. به قول وارنبافت اگر از نزدیکی بانکی گذشتید که همه در حال خروج از آن بودند شما هم در صف خروجی قرار بگیرید. از دست دادن فرار از بانک واقعا وحشتناک است.
اگر یکی از این خطوط قرمز زیر پا گذشته شود، افسوس پنج سالی را خواهیم خورد که از آنها استفاده نکردیم تا اقتصادمان را انعطافپذیرتر بکنیم. هرچه باشد در ورزش وقتهای اضافه وقتهایی هستند که شما نفس میگیرید، با سرعت بالا از اتفاقات بهره میبرید، آنچه جواب داده و نداده را میسنجید، بازیای را طراحی میکنید که مسابقه را ببرید و بعد در اجرای آن تشریک مساعی میکنید. تاریخدانان آینده قطعا میپرسند که ما آمریکاییها چگونه نتوانستیم بر سر سرمایهگذاریهای حساس زیرساختی کوتاه مدت، برای بهبود کشور با پول ارزان به همراه بستههای درازمدت اصلاحات مالیاتی و کاهش هزینهها به توافق برسیم. نتیجه این شده که بیلان بسیار سختتری برای تحمل طوفانهای ژئوپولیتیک داریم. ولی تاریخدانان از چین هم سوالاتی خواهند پرسید: با خودتان چه فکری کردهاید؟ چه زمانی میفهمید که هر چیزی که برای آمریکا بد است لزوما برای چین خوب نیست؟ آیا لازم است که کرهجنوبی، ژاپن، ویتنام و تایوان همه به بمب اتمی برسند تا شما بفهمید؟ چین غذا و سوخت کره شمالی را کنترل میکند.
چین میتواند هر زمان که بخواهد با قطع سوخت و غذا و باز کردن مرزهایش به روی پناهندگان به این نمایش مسخره پایان دهد. بله، چین نگران کرهای واحد و اتمی و سیل پناهندگان است اما آمریکا میتواند به تسهیل شکلگیری کره واحد غیراتمی کمک کند و پناهندگان را سامان دهد. رییسجمهور روسیه، ولادیمیر پوتین هم هست. مردی که در منطقه سه زمین بیسبال به دنیا آمده و فکر میکند چون کشورش نفت و گاز دارد میتواند پرش سه گام انجام دهد. روسها واقعا اعتقاد دارند که به حال خود گذاشتن برخی کشورها برای لج کردن با ما نهایتا به سودشان خواهد بود؟ روسیه و چین به طرق مختلف بسیار غیرمسوولتر از ما هستند. ما باید انعطافپذیرتر شویم اما نیستیم. ما کوتهنظریم. آنها اما صرفا مضرند. در هر حال نتیجه ویژه این است که ممکن است روزی به عقب نگاه کنیم و آرزو کنیم که از این وقت اضافه ژئوپولیتیک استفاده کرده بودیم. امیدوارم تاریخدانان نگویند که ما پنج سال خوش شانس بودیم و بعد نه.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.