وزیرعلوم:
نامه احمدینژاد را 52 روز قبل از انتشار دریافت کردم
محمد حسین نجاتی: سکوت 20 روزه «کامران دانشجو» در قبال نامه محمود احمدینژاد روز گذشته شکست. سکوتی که نشان میدهد ماجرای «کامران» و «محمود» قدمتی بیش از آنکه رسانهها به آن دامن زدند، دارد. او 52 روز پیش نامه را از دست احمدینژاد دریافت کرده بود و سکوت 20 روزهاش در قبال رسانهها بود، نه شخص محمود احمدینژاد که حیات سیاسیاش با او و دولتهایش گره خورده است. کامران دانشجو روز گذشته در حاشیه دیدار با روسا و معاونان وزارت علوم با اشاره به خبرها و تحلیلهای مختلفی که در رسانهها درخصوص انتشار نامه رییسجمهور منعکس شده است، اظهار کرد: «اینجانب نامه مذکور را اول بهمن 1391 یعنی 58 روز قبل از انتشار آن، در حاشیه جلسه هیات دولت دریافت نمودم و در همان زمان در دیداری صمیمانه با ریاست محترم جمهوری، توضیحات مورد نظر را به استحضار ایشان رساندم و پس از آن تاکنون دستور جدیدی اعم از کتبی یا شفاهی در این رابطه ابلاغ نگردیده است.» او گام بلندتری نیز در اظهارات خود برداشت و عنوان کرد: «بدیهی است در چنین مواردی نظرات تبیین میشود اما تصمیم نهایی بر اساس رعایت موازین و سلسله مراتب با رییسجمهور محترم است و اوامر صادره اجرا
میگردد.» اظهار نظر دو پهلوی کامران دانشجو در واکنش به نامه محمود احمدینژاد نشاندهنده دو مسیر متفاوت برای ادامه راه و خروج از بن بست برای کامران دانشجو است. اینکه او با خوانش نظر احمدینژاد و موافقت با نظر او «بر اساس رعایت موازین و سلسله مراتب» موافق با برکناری روسای دانشگاههایی است که جزو نزدیکترین افراد به او هستند، یا اینکه او با دریافت نظر محمود احمدینژاد مخالفت خود را با دستور احمدینژاد ارایه کرده است و حالا «بر اساس رعایت موازین و سلسله مراتب» منتظر آخرین دستور احمدینژاد است. اما از طرف دیگر کامران دانشجو و فرهاد رهبر در این 52 روزی که از نامه احمدینژاد گذشته است، دست به اقداماتی زدند که اگر با منش معمول «احمدینژادی» دست به تحلیل آنها بزنیم، موجب ماندگاری فرهاد رهبر و کامران دانشجو نمیشود. فرهاد رهبر در برنامهای تلویزیونی نامه احمدینژاد به کامران دانشجو را جزو مسایل «بی اهمیت» خواند. از طرف دیگر کامران دانشجو به همراه روسایی که زیر تیغ برکناری هستند، به مجلس رفتند و در معیت منتقدان دولت به بررسی دستور احمدینژاد پرداختند. با این حال اظهار نظر دو پهلوی کامران دانشجو به دستور احمدینژاد
را نمیتوان گامی در جهت خروج وی از بنبست و خوانش یا مخالفت با دستور احمدینژاد دانست؛ چرا که سکوت کامران دانشجو و احمدینژاد دو طرفه بوده است. احمدینژاد هم پس از آنکه توضیحات کامران دانشجو در حاشیه جلسه هیات دولت را دریافت کرد، دست به سکوتی 52 روزه زد تا اینکه رسانه دولت به میدان آمد و نامه احمدینژاد را رسانهای کرد.
روایت دانشجو از مکدر شدن خاطر احمدینژاد
کامران دانشجو در کنار اظهارنظر دو پهلوی خود روایتی از مکدر شدن خاطر احمدینژاد نسبت به رسانهای شدن موضوع نامهنگاری ارایه کرد و گفت: «طبق اظهار مشاور ارشد ریاستجمهوری، رییسجمهور محترم از رسانهای شدن موضوع مکدر شده و به مسوولان ذیربط تذکر دادهاند.» وزیر علوم همچنین در توضیح اظهار عدم اطلاع مدیرکل حوزه وزارتی از ابلاغ چنین نامهای بیان داشت: با توجه به گفتوگوی حضوری با رییس محترم جمهور و اینکه نامه دریافتی از طریق دبیرخانه و سیستم پیام دولت وصول نشده بوده، بنابراین مطلب ایشان مبنی بر عدم دریافت نامه در آن زمان صحیح است.
اما حتی با این روایت هم نمیتوان این موضوع را دلیلی بر نادیده گرفتن اصل موضوع برکناری روسای دانشگاهها دانست؛ چرا که همزمان با بالا گرفتن بحثها پیرامون برکناری مرضیه وحید دستجردی وزیر سابق بهداشت و درمان، محمد رضا رحیمی معاون اول رییسجمهور هم با بیان تلویحی مکدر شدن خاطر دولتمردان عنوان کرد: «تا احمدینژاد و دولت هست، دستجردی هم هست» اما آنچه که اتفاق افتاد، خداحافظی دستجردی با کرسی وزارت بود.
ماندن یا رفتن دانشجو
فارغ از همه مسایل مطرح شده پیرامون احتمال برکناری وزیر علوم، پس از نامهنگاری محمود احمدینژاد، تحلیلهای سیاسی متعددی برای این اقدام احمدینژاد مطرح میشود؛ به طوریکه برخی معتقدند این اقدام احمدینژاد در حالی سبب برکناری دانشجو میشود که راه متفاوت دانشجو از سیاستهای جاری در دولت و همفکران احمدینژاد منجر به آن شده است. از طرف دیگر برخی با برداشتن گامی بلندتر عنوان میکنند که احمدینژاد به دنبال سوژه جدیدی است که با تغییر در کابینه یا از اکثریت افتادن آن، عملا آرایش سیاسی در وزارتخانههای مهم همچون وزارت کشور را پیش از انتخابات تغییر دهد و ساختار سیاسی با عمل انجام شدهای مواجه شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.