برای مرگ «حمید غبرانژاد»
تلفیقی از استعداد و معرفت
یدالله کابلی
آنچه که من درباره مرحوم «حمید غبرانژاد» در خاطر دارم این است که او از جوانان خلاق و پویای عرصه هنر بود که از حدود سه دهه پیش با ذوق و قریحه خاصی خوشنویسی را آغاز کرد. او به موازات فعالیت هنری و کوشش و تلاشی که در هنر خوشنویسی داشت از اخلاق والای هنری و منش خاصی برخوردار بود و اخلاق و خصوصیات انسانی و معرفتی منحصر به فردی داشت که داشتن این خصایص در شمار ضرورتهای زندگی اجتماعی یک هنرمند محسوب میشود و تلفیق استعداد و معرفت غبرانژاد به آثارش هویتی دیگر داده بود.
او به مرور با ذوق خودش و بعدها با تأسی از سبک و سیاق قدما و موانست و نزدیکی با آثار هنرمندان شاخصی چون استاد مافی و استاد احصایی به تکمیل اندوختههایش پرداخت و به سرعت صاحب خلاقیت هنری شد. اما به دلیل انزوای هنریاش و اینکه خیلی در جامعه خوشنویسی حضور نداشت شاید نامش کمتر بر سر زبانها افتاد اما این چیزی از مقام هنری او نمیکاهد. ایکاش به هرحال عمرشان باقی میماند و این هنرمند فرصت بیشتری برای نمایانکردن استعداد و خلاقیتش داشت. فقدان او را به جامعه هنر ایرانزمین به خصوص جامعه خوشنویسی ایران تسلیت میگویم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.