شعرهایی از فرناندو پسوآ
شعرهایی از فرناندو پسوآ شادم من؟ محزونم آیا؟ حاشا که بدانم غم چیست؟ شادمانی کدام است؟ من نه شادم نه مغموم پس چیستم آیا؟ تنها انسانی دیگر که حضوری دارد و باوری به تقدیر آسمانیاش شادم من؟ محزونم آیا؟ خیالی بیسرانجام... برای من اندوه ناشناختن است خویشتن را و این هیچ نیست مگر شادمانی
20 آگوست 1930 فرناندو پسوآ -خود
پرواز پرنده که ردی بر جای نمیماند از او بهتر از گذر جانوریست که نقش میبندد بر زمین پرنده میگذرد و میرود از یاد بیتردید جانور اما بیآنکه باشد و جنبشی کند بیهوده نشان میدهد که بود به خاطر آوردن خیانت به هستی است از آن که هستی دیروز گذشته است نیست هر چه بود و به خاطر آوردن دیدن نیست گذر کن پرنده گذر و گذشتن را نشانم بده!
آلبرتو کائیرو 7 می 1914
سبک ملایم نرم نسیمی چندان نرم میزند و میگذرد و نمیدانم به چه میاندیشم و نمیخواهم حتی که بدانم.
آلبرتو کائیرو
کریستف کلمبها دیگران ناگزیرند به دست آرند آنچه را ما از دست میدهیم به ناچار دیگران آمادهاند بیابند آنچه را ما در مکاشفاتمان یافتیم و نیافتیم به حکم تقدیر. اما آنچه نمیتوانند به دست آرند جادویی است دوردست که تاریخ میسازد. بدینسان شکوه آنها سوسویی است از نوری عاریتی.
2 آوریل 1934 فرناندو پسوآ - خود
XXXV شاعران همه میگویند مهتابی که دیده میشود از لابهلای شاخسار بلند چیزی است فراتر از مهتابی که دیده میشود از لابهلای شاخسار بلند برای من اما روشن است که گمان کنم مهتابی که دیده میشود از لابهلای شاخسار بلند چیزی نیست مهتابی که دیده میشود از لابهلای شاخسار بلند جز آنچه هست مهتابی که دیده میشود از لابهلای شاخسار بلند
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.