شاعر سنجاق قفلیها
داریوش معمار
ادبیات معاصر فارسی میان نامآورانش کسانی با روحیه و رفتار خاص دیده، بعضی از آنها ملقب به ادیب مرموز شدهاند و بعضی لقب عجیب یا غریب را دریافت کردهاند. در این میان کسی از طنز و خیالات شاعرانه دور سر برآورد که میان دو در حیات و وفاتش به کلمه، خط، جانوران، اشیا و گیاهان زندگی متفاوتی بخشید و احتمالا همین روش غریب او بود که باعث شد «احمد شاملو» عنوان «کاریکلماتور» را برای معرفی نوشتههایش انتخاب کند. «پرویز شاهپور» آدم عجیب هنر معاصر است، او هم دستی در شعر دارد، هم طراحی و هم طنز که مجموع آنها در عنوان منتخب شاملو گرد آمدهاند، پرویز همسر و پدر تنها فرزند «فروغ فرخزاد» است (البته زندگی مشترک آنها دوامی نداشت) و دوست «عمران صلاحی» و «منوچهر نیستانی» و همه شاعران زمانش با هم که از هال به اتاق خارج میشد، درخت را از گربه بالا میبرد و به یک اندازه موشها و ماهیها و گربهها را دوست داشت، عاشق سنجاق قفلی بود و با اینکه تحصیلکرده رشته اقتصاد دانشکده حقوق تهران بود، به قول خودش عقل معاش ضعیفی داشت و یک فرد اصیل اداری شد. در بیوگرافی مختصری که در مورد شاهپور به قلم خودش باقیمانده، اعتراف کرده: «یکبار دست به
خودکشی زدم؛ به این ترتیب که تیری در چله رنگینکمان گذاشتم و به شقیقهام شلیک کردم». در مورد شخصیت هنری شاهپور همانطور که اشاره شد: اغراقهای شاعرانه و طناز، رفتار عجیب با کلمات، چهرهاش (به قول دوستان وی) پس از بذرپاشی و سبزشدن موهای انبوه بر آن، همراه علاقه وافر به سنجاققفلی (که به قول او نیمرخش به اشرف مخلوقات خیلی نزدیک است)، بسیار جلبتوجه میکنند. پرویز شاهپور مردی بود که خودنویسش را از سیاهی شب پر میکرد و از سفیدی صبح مینوشت، مجله توفیق پیش از انقلاب و گلآقا پس از انقلاب خانه دوم او بودند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.