|

مدیر موفق هنرهای تجسمی

سیدمحمد بهشتی/ کارشناس هنر

مثل تمام دنیا ما هم در کشورمان باید انواع و اقسام مدیر داشته باشیم مثل مدیر صنعتی، سیاسی، اقتصادی، علمی و آموزشی. این حوزه‌های مدیریتی، تفاوت‌‎هایی ماهوی با یکدیگر دارند، یعنی بنابر پیچیدگی‎های موضوعی، کار مدیر سخت‎تر می‎شود چون ظرفیت‎های یک کشور ممکن است در یک حوزه، محدودتر باشد مثلا در عرصه صنعت، مدیران فراوانی داریم، در عرصه اقتصاد هم همین‌طور. ولی در عرصه فرهنگ، نمی‎توانیم مدیران فراوانی داشته باشیم چون مقوله‎ای بسیار پیچیده است و این کار از هرکسی برنمی‎آید. البته بگذریم که هرکسی که به‌درد کار مدیریت بازرگانی، اقتصادی، سیاسی یا صنعتی نمی‎خورد، برسرکار مدیریت فرهنگی می‎گذاریم که این کار از روی نادانی است، درحالی‌که اگر از روی دانایی عمل کنیم آن‌وقت متوجه می‎شویم، دستمان تنگ است. ما در شرایطی به‌سر می‎بریم که در انتخاب مدیر فرهنگی دستمان تنگ و شرایط محدود است هرچند اقتضائات کار فرهنگی همین است و پیچیدگی‎هایی در این حوزه وجود دارد. البته این مساله فقط به کشور ما مربوط نمی‎شود بلکه در دیگر کشورها نیز همین‌گونه است چون تعداد مدیران فرهنگی که در کارشان موفق باشند، بسیار محدود هستند مثلا در عرصه سینما، مدیر جشنواره کن بعد از جنگ جهانی دوم تا چند سال قبل که فوت کرد، یک نفر بود، درحالی‌که فرانسه در طول این سال‎ها شاهد تغییرات زیادی از نظر سیاسی بوده است و گروه‌های مختلفی از نظر سیاسی برسر کار آمده‌اند. البته من چون در حوزه میراث فرهنگی هم فعالیت کرده‌ام، دیده‌ام که مدیر موزه لوور از زمان ریاست‌جمهوری ژاک شیراک تا امروز یک نفر بوده است، با اینکه سارکوزی با شیراک هم‌جهت نبود و رییس‌جمهوری فعلی هم از نظر فکر و عقیده هم‌نظر با سارکوزی نیست اما مدیر موزه لوور یکی بوده است و احتمالا تا زمان حیات هم همان شخص خواهد بود چون به راحتی نمی‎شود چنین مدیری را پیدا کرد، چنین افرادی معدود هستند و تولید آنها در دستگاه خلقت کم بوده است. در عرصه هنرهای تجسمی کشورمان، در طول 33‌سال گذشته تنها یک مدیر موفق داشته‎ایم که آقای سمیع‎آذر بود. او مدیری بود که توانست در مقام دولتی کار کند، نزد اهالی تجسمی فرد مورد قبول و صاحب‎نظری است، تدریس می‎کند، تالیف می‎کند، مراجع بین‎المللی این حوزه او را به رسمیت می‎شناسند، این تدبیر را دارد که اوضاع چیست و تشخیص می‎دهد که در افق آینده چه اتفاقی می‎افتد و آن هنرمند موفق می‎شود یا نه. به اصطلاح «آنچه دیگران در آینه نمی‎بینند، پیر در خشت خام می‎بیند.» او به چنین ظرفیتی در هنرهای تجسمی رسیده است. می‎خواهم بگویم شخصیتی مانند سمیع‎آذر در هنرهای تجسمی ما مانند گوهر نایاب است و به راحتی نمی‎توانیم جانشینی برای او پیدا کنیم. به‌نظرم در حوزه هنرهای تجسمی باید ارزش و قیمت او شناخته شود و هم اینکه در سطح ملی باید ارزش کارهای سمیع آذر معرفی شود. در طول 33 سال گذشته ما تنها یک مدیر موفق در عرصه هنرهای تجسمی داشته‎ایم، همچنان‌که در حوزه‎های دیگر نیز تعداد این مدیران زیاد نبوده‌اند. ایران در کل منطقه یک کشور استثنایی است، ظرفیت‌های زیادی در کشور ما وجود دارد، مدیر کسی است که این ظرفیت‌ها را از حالت بالقوه به فعل برساند، ظرفیت‌ها را آشکار و فرصت عرض اندام در سطح جهانی را فراهم کند. سیمع آذر کسی است که چنین خصوصیاتی را دارد و از این ظرفیت‌ها استفاده کرده و می‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.