|

بررسی رنگ در باشگاه‌های ورزشی

سروری رنگ‌ها

تورج صابری‌وند / طراح گرافیک

این نوشته کوتاه نگاهی کوتاه دارد به رنگ باشگاه‌های ورزشی در میزان محبوبیت‌شان. اعتراف می‌کنم که منظورم از ورزش همان فوتبال است، به‌نظر می‌رسد رابطه فوتبال با ورزش، به‌مثابه رابطه پوستر با گرافیک است. فوتبال در ورزش، همان اهمیت و ارزشی را دارد که پوستر در گرافیک دارد. البته در سال‌های اخیر اندکی بهتر شده است (هر دو را می‌گویم). به هر سو، در مورد کیفیت طراحی و ارزش بصری گرافیک ورزشی - از گرافیک مجله‌های ورزشی گرفته تا لوگو و پرچم‌های باشگاه‌های ورزشی- به قطع می‌توان گفت که گرافیک همسایه غاز است. گرافیک کشورهای پیشرفته حتی در ورزش به چنان جایی رفته‌اند و به چنان جایی رسیده‌اند که هرگز در حوصله خودم و حوصله شما نمی‌بینم که حتی غری زده باشم و فکر می‌کنم ندیدن گرافیک ورزشی ایران و نگفتن و ننوشتن در موردش پاسخی سخت و قاطع و نقدی پرمایه است در حقشان. باشگاه‌های ورزشی برای آنکه در جامعه هدف خود قابل شناسایی باشند بسان برندهای تجاری، نام‌ونشان و هویتی گرافیکی چون نام، لوگو، پرچم، لباس و... دارند که رنگ مهم‌ترین آنهاست و هواداران گاهی به جای نام باشگاه، نام رنگ باشگاه را می‌خوانند و با کمک از رنگ‌ها هویت ‌باشگاهی را که هوادار آن هستند در جامعه به نمایش می‌گذارند. به‌نظر می‌رسد یکی از دلیل‌های اینکه باشگاه‌های ورزشی چنین هواداران وفاداری دارند معنادهی و هویت‌بخشی به هواداران است که به یک کنش و رفتار اجتماعی تبدیل می‌شود. شاید مهم نیست که طرفدار باشگاه آبی باشند یا سرخ، مهم این است که عضو هوادار یک گروه باشند و آن برند چنان هویت بصری و مشخصی داشته باشد که بتوانند به‌راحتی با آن همراه و هماهنگ شوند، لباسی با رنگ مشخصی بپوشند و مدام سوال شوند که کدام رنگ سرورش است؟ پرچم رنگی بردارند و به رنگی دیگر ناسزا گویند، رنگ به صورت زنند و اگر تیم باخت قطره‌های اشکشان آن رنگ را بشوید اما از صورتشان نه از دل‌هایشان... برندهای تجاری در طراحی المان‌های گرافیکی و رنگ برند مسیری را طی می‌کنند که بر میزان آگاهی مخاطبانشان از شخصیت و استراتژی‌های بازاریابی تاثیری مثبت بگذارند و در واقع استراتژی‌ها و اهداف بازاریابی برند را به المان‌های گرافیکی ترجمه کنند. در این مسیر رنگ‌ها و المان‌های گرافیکی طراحی شده را مورد ارزیابی دقیق قرار می‌دهند تا میزان موفقیت این المان‌های گرافیکی را مورد سنجش قرار دهند و اطمینان داشته باشند که گرافیک برند در راستای تحقق استراتژی‌ها و اهداف برند است. اما به نظر می‌رسد در مورد انتخاب رنگ باشگاه‌های ورزشی چنین مطالعه‌هایی صورت نگرفته است، چرا که بسیاری از باشگاه‌های ورزشی صاحبنام جهان پیش از آنکه موضوع برند و برندینگ به شکلی آکادمیک شناخته شود تاسیس شده و فعالیت داشتند. پس اگر رنگ یک باشگاه ورزشی آبی و مشکی است و یک باشگاه دیگر سرخ و سیاه هیچ معنی و مفهوم خاصی ندارد و در انتخاب این رنگ‌ها هیچ هدفی را دنبال نمی‌کنند اما هوشمندانه یک رنگ یا یک ترکیب رنگی را به عنوان رنگ سازمانی و هویتی خود انتخاب می‌کنند تا خود را از دیگر باشگاه‌ها متمایز کنند اما نمی‌توان قضاوتی کرد که باشگاه‌ها در انتخاب رنگشان توجهی به تاثیر روانشناسی رنگ‌ها داشته‌اند یا نه؟ نگاهی به رنگ و لوگوی 10باشگاه محبوب جهان نشان می‌دهد که رنگ سرخ به لحاظ فراوانی بیشترین رنگ به کار گرفته در این 10باشگاه محبوب است. رنگ سرخ وزن بصری و انرژی بیشتری نسبت به رنگ‌های دیگر دارد و از سویی هیجان‌انگیزتر و جذب‌کننده‌تر است و در بین باشگاه‌های محبوب هم طرفداران بیشتری داشته است. بعد از رنگ سرخ، رنگ‌های آبی، سفید و مشکی بیشترین حضور را در لباس‌های ورزشی باشگاه‌های محبوب دنیا دارد. این رنگ‌ها گاهی به‌عنوان رنگ اصلی و گاهی به‌عنوان رنگ دوم این باشگاه‌ها انتخاب شده است. رنگ‌هایی مثل سبز، نارنجی، زرد، بنفش نیز نتوانسته‌اند در لباس‌های باشگاه‌های محبوب دنیا حضوری جدی داشته باشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.